Η ανάλυση της BofA για τα ευρωπαϊκά επιτόκια το 2026 φωτίζει τη σχέση τους με τα ελληνικά spreads και το κόστος δανεισμού

Το 2026 δεν προμηνύεται ως μια «ήσυχη» χρονιά για τα ευρωπαϊκά επιτόκια. Αντίθετα, σύμφωνα με την ανάλυση της Bank of America, η Ευρώπη μπαίνει σε μια φάση έντονων διαφοροποιήσεων, όπου οι κινήσεις των κεντρικών τραπεζών, η προσφορά κρατικών ομολόγων και οι πληθωριστικές εξελίξεις δεν ευθυγραμμίζονται πλέον όπως τα προηγούμενα χρόνια. Και αυτό το περιβάλλον, όσο μακρινό κι αν ακούγεται, έχει άμεσες συνέπειες και για την Ελλάδα.

Μια Ευρώπη χωρίς κοινό βηματισμό

Η βασική διαπίστωση της BofA είναι ότι η Ευρωζώνη, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες κινούνται πλέον με διαφορετικές ταχύτητες. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα εμφανίζεται πιο επιφυλακτική, με τον πληθωρισμό να υποχωρεί αλλά την οικονομική ανάπτυξη να παραμένει εύθραυστη. Αυτό αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο νέας μείωσης επιτοκίων μέσα στο 2026, χωρίς όμως να διασφαλίζει ότι το κόστος δανεισμού θα ακολουθήσει αντίστοιχη πορεία αποκλιμάκωσης.

Την ίδια στιγμή, η Ευρωζώνη καλείται να χρηματοδοτήσει υψηλές δημοσιονομικές ανάγκες. Η αυξημένη έκδοση κρατικών ομολόγων λειτουργεί σαν αντίβαρο στη χαλαρότερη νομισματική πολιτική και κρατά τις αποδόσεις σε σχετικά υψηλά επίπεδα, ειδικά στα γερμανικά ομόλογα που αποτελούν το σημείο αναφοράς για όλη την Ευρώπη.

Γιατί πιέζονται τα γερμανικά ομόλογα

Η BofA επισημαίνει ότι το 2026 τα γερμανικά κρατικά ομόλογα (Bunds) θα συνεχίσουν να δέχονται πιέσεις, όχι επειδή η Γερμανία αντιμετωπίζει πρόβλημα αξιοπιστίας, αλλά επειδή η αγορά καλείται να απορροφήσει μεγάλο όγκο νέου χρέους σε ένα περιβάλλον μειωμένης στήριξης από τις κεντρικές τράπεζες. Με απλά λόγια, περισσότερα ομόλογα στην αγορά σημαίνει υψηλότερες αποδόσεις για να βρεθούν αγοραστές.

Αυτό έχει σημασία γιατί τα γερμανικά ομόλογα αποτελούν τη βάση πάνω στην οποία «χτίζονται» όλες οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές αποδόσεις. Όταν το κόστος δανεισμού του πυρήνα ανεβαίνει, δύσκολα μένει ανεπηρέαστη η περιφέρεια.

Πώς μεταφράζεται αυτό για την Ελλάδα

Για την Ελλάδα, το κρίσιμο σημείο δεν είναι μόνο το αν τα ελληνικά spreads παραμένουν χαμηλά ή σταθερά. Είναι και το επίπεδο στο οποίο βρίσκονται οι βασικές ευρωπαϊκές αποδόσεις. Αν τα γερμανικά ομόλογα κινούνται υψηλότερα, τότε ακόμη και με «καλά» spreads, το συνολικό κόστος δανεισμού της χώρας αυξάνεται.

Με άλλα λόγια, η Ελλάδα μπορεί να συνεχίσει να θεωρείται αξιόπιστος εκδότης, αλλά θα δανείζεται πάνω σε μια ακριβότερη ευρωπαϊκή βάση. Αυτό επηρεάζει τόσο τις νέες εκδόσεις του Δημοσίου όσο και το κόστος χρηματοδότησης των τραπεζών και, τελικά, της πραγματικής οικονομίας.

Γιατί το Ηνωμένο Βασίλειο έχει διαφορετική εικόνα

Στον αντίποδα, η BofA βλέπει πιο θετικές προοπτικές για το Ηνωμένο Βασίλειο. Εκεί, ο πληθωρισμός αποκλιμακώνεται πιο καθαρά και η νομισματική πολιτική δείχνει να έχει περισσότερο περιθώριο χαλάρωσης. Παράλληλα, η διαχείριση της έκδοσης κρατικών ομολόγων (Gilts) είναι πιο ελεγχόμενη, γεγονός που στηρίζει τις αποδόσεις των βρετανικών τίτλων.

Αυτή η σύγκριση δεν γίνεται για να αναδειχθούν «νικητές» και «ηττημένοι», αλλά για να φανεί ότι το 2026 δεν θα είναι μια χρονιά όπου όλα τα ευρωπαϊκά επιτόκια κινούνται μαζί.

Το ουσιαστικό συμπέρασμα

Το βασικό μήνυμα της ανάλυσης της BofA είναι απλό. Το περιβάλλον επιτοκίων στην Ευρώπη γίνεται πιο σύνθετο και λιγότερο προβλέψιμο. Για την Ελλάδα, αυτό σημαίνει ότι η πορεία του κόστους δανεισμού δεν θα εξαρτηθεί μόνο από τις εγχώριες επιδόσεις, αλλά σε μεγάλο βαθμό από το τι συμβαίνει στον «πυρήνα» της Ευρωζώνης.

Η πίεση στα γερμανικά ομόλογα λειτουργεί ως φυσικό όριο στην αποκλιμάκωση των ελληνικών αποδόσεων. Γι’ αυτό και το 2026 δεν θα κριθεί μόνο από το αν τα spreads παραμείνουν χαμηλά, αλλά από το αν το συνολικό ευρωπαϊκό περιβάλλον επιτρέψει πραγματική μείωση του κόστους χρήματος.

Σε αυτό το περιβάλλον, το ενδιαφέρον στρέφεται και στο πώς θα κινηθεί η στρατηγική εκδόσεων του ελληνικού Δημοσίου, καθώς και στο αν το κόστος χρήματος για επιχειρήσεις και νοικοκυριά θα μπορέσει να αποκλιμακωθεί ουσιαστικά. Όσο οι αποδόσεις στον ευρωπαϊκό πυρήνα παραμένουν αυξημένες, η μετάδοση της νομισματικής χαλάρωσης στην πραγματική οικονομία γίνεται πιο αργή και πιο επιλεκτική.

Διαβάστε επίσης: BofA-Follow The Flow: Γιατί το 2025 ήταν η χρονιά των εταιρικών ομολόγων