Οι Σπαρτιάτες πετούσαν στον Καιάδα τα εκ γενετής άρρωστα παιδιά. Αυτά που δεν ήταν ικανά να πιάσουν όπλο και να υπερασπιστούν το βασίλειο της Σπάρτης και τα συμφέροντά του. Γιατί οι Σπαρτιάτες, εκτός από σκληροί, ήταν αμείλικτοι σε τέτοιου είδους θέματα. Ποια είναι η αλήθεια και ποιος ο μύθος στις παραπάνω περιγραφές;
Την ύπαρξη του Καιάδα την έχουμε ακούσει όλοι. Όπως και την θανάτωση ασθενών βρεφών. Κάποιοι ενδεχομένως να το έχουν χρησιμοποιήσει κατά το παρελθόν, όπως αυτές τις πέντε φράσεις των αρχαίων ελληνικών που χρησιμοποιούμε καθημερινά, θέλοντας να δώσουν έμφαση στα δικά τους λόγια. Τι ακριβώς ισχύει; Υπήρχε ο Καιάδας; Πετούσαν οι Σπαρτιάτες εκεί τα παιδιά;
Να ξεκινήσουμε από το γεωγραφικό στίγμα. Ναι, ο Καιάδας υπήρχε και σήμερα βρίσκεται 10 χλμ. από την πόλη της Σπάρτη;, κοντά στο χωριό Τρύπη. Ποια ήταν η χρήση του Καιάδα κατά την αρχαιότητα; Σε έρευνα που έγινε πριν 41 χρόνια, το 1983, βρέθηκαν στη χαράδρα οστά. Ακολούθησε ανθρωπολογική μελέτη η οποία έδειξε πως τα οστά ήταν στην πλειοψηφία αντρών και λίγων γυναικών. Όχι όμως παιδιών.
Καιάδας: Και αν δεν πετούσαν τα παιδιά, ποιους;
Σε ποιους άνηκαν τα οστά που βρέθηκαν στην χαράδρα του Καιάδα; Πράγματι οι Σπαρτιάτες χρησιμοποιούσαν τον συγκεκριμένο χώρο τιμωρητικά αλλά για τους προδότες, τους επίορκους, τους αιχμάλωτους πολέμους και τους εγκληματίες. Η συγκεκριμένη μορφή τιμωρίας ήταν ατιμωτική γιατί το σώμα έμενε άταφο, με αποτέλεσμα, σύμφωνα με τις παραδόσεις, να μην βρίσκει γαλήνη.
Ένα άλλο σημαντικό επιχείρημα που ανατρέπει την θανάτωση των ασθενών παιδιών στην Σπάρτη, είναι η παρουσία στην τότε κοινωνία, ανθρώπων με αξιώματα ή άνθρωποι της τέχνης -ποιητές- που είχαν ρόλο ενώ δεν ήταν αρτιμελείς ή αντιμετώπιζαν άλλα προβλήματα – ο Αγησίλαος έγινε βασιλιάς ενώ ήταν κουτσός, ενώ ο ποιητής Τυρταίος ήταν τυφλός.
Διαβάστε στο financenews.gr
Ο τελευταίος χρησμός του Μαντείου των Δελφών – Τι είπε η Πυθία και έγινε!
Πέντε συνήθειες των αρχαίων που σήμερα είναι εντελώς περίεργες
Μ.Η.Τ. 242183