Η Κωνσταντοπούλου παίζει με τους δικούς της κανόνες
Αν κάποτε το πολιτικό ερώτημα ήταν ποιος θα χωρέσει την Κωνσταντοπούλου, σήμερα η ερώτηση έχει αντιστραφεί: με ποιον θα καταδεχτεί να μιλήσει η Ζωή; Η Πλεύση Ελευθερίας εμφανίζεται δεύτερη δύναμη σε σειρά δημοσκοπήσεων, πάνω από το ΠΑΣΟΚ, σταθερά μπροστά από ΣΥΡΙΖΑ, και αυτό -ανεξάρτητα από τη στατιστική ακρίβεια- έχει δημιουργήσει μια νέα πολιτική ψυχολογία: η Κωνσταντοπούλου μπορεί να είναι μια φωνή διαμαρτυρίας αλλά δεν παύει να είναι και ένας παίκτης. Η συζήτηση για συνεργασίες ξεκίνησε από ανάγκη. Αναλογική ψήφος, πολυκομματική Βουλή, πιθανή αστάθεια. Αλλά η ίδια φαίνεται να παίζει με εντελώς διαφορετικούς κανόνες. Πρώτο και αμετακίνητο: ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ είναι «καμένες γέφυρες». Όχι μόνο γιατί η Πλεύση είναι δημοσκοπικά πάνω, αλλά γιατί τους θεωρεί συνυπεύθυνους για την πολιτική και ηθική εκτροπή των μνημονίων. Η Ζωή δεν ξεχνά και δεν συγχωρεί – και κυρίως δεν ξεπλένει.
Το τείχος με τον Βαρουφάκη
Μένει, θεωρητικά, ο Γιάνης Βαρουφάκης και το ΜέΡΑ25, καθώς το ΚΚΕ είναι ένα κεφάλαιο μόνο του. Ίδια χρονική αφετηρία, ίδιο κλίμα «ανυπακοής», ίσως και κάποια παλιά νοσταλγία για τις ημέρες του 2015. Όμως, εδώ το παρασκήνιο γίνεται πιο «σκοτεινό». Οι σχέσεις των δύο έχουν διαρρηχθεί προ πολλού. Όχι απλώς πολιτικά, αλλά προσωπικά. Τόσο ο τόνος όσο και το ύφος της μεταξύ τους επικοινωνίας, όταν υπάρξει, παραμένουν δηκτικά. Και ο ένας θεωρεί τον άλλον «μη σοβαρό παίκτη». Ο Βαρουφάκης τη θεωρεί υπερβολικά εμμονική, εκείνη τον βλέπει ως πολιτικά ανεπαρκή – και επιρρεπή σε λάθη υψηλού κόστους.
Δεν συντονίζονται ούτε στο λεξιλόγιο
Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης και η ΛΑΕ θα μπορούσαν ίσως να προσφέρουν μια πολιτική γειτνίαση; Απίθανο. Ο λόγος; Η Ζωή Κωνσταντοπούλου έχει υιοθετήσει μια ιδιοσυγκρασιακή κυριαρχία: βλέπει τον εαυτό της ως μοναδική αυθεντική φωνή της αντίστασης, με απόλυτο έλεγχο λόγου και αφήγησης. Ο Λαφαζάνης είναι βαριά σχολή «παλιού αριστερού», συνδεδεμένος με τα εργατικά σωματεία και την παραδοσιακή κινηματική λογική. Δεν συντονίζονται ούτε στο λεξιλόγιο.
Σκηνικό επιστροφής
Το βασικό, όμως, δεν είναι η πολιτική απόσταση. Είναι η συγκυρία. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου -είτε κανείς την αντιμετωπίζει με σεβασμό, είτε με φόβο, είτε με ειρωνεία- βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε θέση να μοιράζει η ίδια την τράπουλα της αντιπολίτευσης. Και η τράπουλα, για πρώτη φορά, έχει μοιραστεί έτσι ώστε να της δίνει ρόλο. Αυτόν της οικοδέσποινας. Στο μυαλό της, οι συνεργασίες δεν είναι επιδίωξη. Είναι παραχωρήσεις. Και αυτή τη στιγμή δεν έχει λόγο να τις κάνει. Το πολιτικό παρασκήνιο λέει ότι αρκετοί «φλερτάρουν» μαζί της ως οντότητες, ως μονάδες. Ελάχιστοι ανοιχτά, οι περισσότεροι υπόγεια. Εκείνη, όμως, το ξέρει: όσο ανεβαίνει, τόσο περισσότερο θα τη χρειάζονται – κι όσο τη χρειάζονται, τόσο λιγότερο θα δίνει. Γιατί η Ζωή δεν χτίζει μέτωπα. Χτίζει σκηνικό επιστροφής.
Το πολιτικό σοκ και η αμηχανία
Πριν μόλις δύο μήνες, στους διαδρόμους της Πειραιώς αλλά και σε κάποιους χώρους του Μαξίμου, το ερώτημα δεν ήταν αν, αλλά πότε θα ξεκινήσει η μετα-Μητσοτάκη εποχή. Το πολιτικό σοκ που έφεραν οι αντιδράσεις για τα Τέμπη, δύο χρόνια μετά, ακολούθησε η εμφανής αμηχανία της κυβέρνησης για την επόμενη μέρα. Τα σενάρια διαδοχής άρχισαν να γράφονται με μεγαλύτερη άνεση απ’ ό,τι τα νομοσχέδια του υπουργικού συμβουλίου. Σενάρια που πολλές φορές τα γεννούσε το εσωτερικό του κόμματος. Στο τραπέζι έπεφταν ονόματα. Κάποια πιο «έτοιμα», κάποια «καλοχτενισμένα» για την επόμενη μέρα. Ίσως και ένα βλέμμα προς τις Βρυξέλλες, σε περίπτωση «συντεταγμένης αποχώρησης». Όμως ο Κυριάκος Μητσοτάκης, γνωστός για την πολιτική του αντοχή αλλά και την εμμονή στον έλεγχο, φάνηκε να διαβάζει διαφορετικά το σκηνικό.
Οι δυο κλειστές συσκέψεις που άλλαξαν τα πάντα
Το παρασκήνιο λέει πως υπήρξαν δύο κρίσιμες κλειστές συσκέψεις στο Μέγαρο Μαξίμου, όπου τέθηκαν όλα στο τραπέζι. Στην πρώτη επικράτησε σκεπτικισμός αλλά φάνηκε η αποφασιστικότητα να γυρίσει η εικόνα. Στη δεύτερη, λέγεται πως ο πρωθυπουργός έκοψε τη συζήτηση λέγοντας: «Δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Θα το πάμε ως το τέλος». Από εκεί και πέρα, η στρατηγική άλλαξε. Ή μάλλον, επανασχεδιάστηκε με στόχο όχι απλώς την πολιτική επιβίωση, αλλά την παγίωση.
Το νέο πολιτικό στοίχημα
Σήμερα, τα δεδομένα είναι άλλα. Το αφήγημα για τρίτη θητεία παύει να είναι ψίθυρος και γίνεται δημόσια πρόθεση. Το λέει ο ίδιος ο Κ. Μητσοτάκης, χωρίς περιστροφές. Και, το πιο εντυπωσιακό; Δεν φαίνεται κανείς που να μπορεί να του σταθεί εμπόδιο – ούτε εντός, ούτε εκτός Νέας Δημοκρατίας. Το παρασκήνιο λέει πως όσοι ονειρεύονταν να ανοίξει ο δρόμος για τη «μετα-εποχή», έχουν ήδη περάσει στη «γραμμή αναμονής». Ορισμένοι σιωπούν διακριτικά, άλλοι κάνουν ότι δεν άκουσαν ποτέ τη φράση «διάδοχη κατάσταση». Κάποιοι κάνουν πίσω. Και στο βάθος, ο Μητσοτάκης ετοιμάζει το επόμενο μεγάλο πολιτικό στοίχημα: να παραμείνει κυρίαρχος, παρά τις φθορές, παρά τις κρίσεις, παρά τους υπόγειους κραδασμούς που συνεχίζουν να υπάρχουν. Το μεγάλο στοίχημα είναι η τρίτη σερί τετραετία. Και όπως είναι σήμερα τα πράγματα, φαίνεται δύσκολο να του το στερήσει κάποιος αντίπαλος.
Συνεχίζεται η κόντρα
Βλέπω μια διαφορετική γραμμή μεταξύ Κωνσταντίνου Κυρανάκη και Παύλου Μαρινάκη. Ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών επανήλθε σήμερα για τα ταξί, κάτι που είχε βγει δημοσίως να διαψεύσει γρήγορα ο υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος. Μπορώ να μαντέψω ποιος θα νικήσει στο τέλος, αλλά δεν μπορώ να μην καταγράψω αυτή την κόντρα.
Ο Βενιζέλος στην DEFEA 2025
Κι επειδή είμαστε παντού, γιατί η ομάδα μας είναι αρκετά μεγάλη, διαβάσατε χθες τι γίνεται με τους μεγάλους παίχτες της ελληνικής αγοράς στους εξοπλισμούς. Σήμερα στην DEFEA 2025 εκτός από πολλά που είδαμε, αξίζει να αναφερθεί η παρουσία του Ευάγγελου Βενιζέλου. Πέρασε από κάποια περίπτερα. Και μάλιστα σε ένα σχετικό με ναυπηγεία έμεινε αρκετά.
Δεν είδαν όλοι τον υπουργό
Ξέρετε φυσικά ποια είναι η απορία σε πηγαδάκια στην έκθεση για άμυνα και εξοπλισμούς. Θα είχε ενδιαφέρον να δούμε τελικά τι θα γίνει. Πάντως εχθές πέρασε νωρίς ο υπουργός Άμυνας, Νίκος Δένδιας. Βέβαια, κάποια περίπτερα αρκετά σημαντικά δεν τον είδαν. Και μετά νωρίς το μεσημέρι πέρασε από πάρα πολλά και ο νέος γραμματέας Θάνος Ντόκος.
Γιατί έφυγε ο Μπρουμίδης;
Επειδή εχθές ασχοληθήκαμε με τη NOVA, είχε κι άλλα η συζήτηση και θα επανέλθουμε, να πούμε και για την άλλη εταιρεία επικοινωνιών, τη VODAFONE. Εκεί έγιναν μαζεμένες αλλαγές. Έχει ενδιαφέρον να μάθουμε γιατί έφυγε ο Χάρης Μπρουμίδης. Τον πραγματικό λόγο. Όχι τις ανακοινώσεις της εταιρείας. Γιατί όπως ξέρετε, η πληροφόρησή μας είναι δυνατή. Και στην Ελλάδα και σε γειτονικές χώρες.
Μ.Η.Τ. 242183