Οι πιο μεγάλες τρέλες του Αριστοτέλη Ωνάση

Ο Αριστοτέλης Ωνάσης δεν ήταν απλώς ένας δισεκατομμυριούχος. Ήταν ένας θρύλος, ένας άνδρας που δεν έζησε απλώς την εποχή του, αλλά την καθόρισε. Εφοπλιστής, κοσμοπολίτης, εραστής της ζωής και των άκρων, ο Ωνάσης έγραψε τη δική του ιστορία όχι μόνο στα επιχειρηματικά, αλλά και στις… τρέλες του.

Να τρεις από τις πιο χαρακτηριστικές, που ακόμα και σήμερα προκαλούν θαυμασμό.

1. Η τρέλα του Σκορπιού

Το 1963, ο Ωνάσης αγοράζει το μικρό νησί του Ιονίου, τον Σκορπιό. Όχι για επένδυση, αλλά γιατί ήθελε να έχει το δικό του βασίλειο. Ξόδεψε αμύθητα ποσά για να μετατρέψει ένα άγονο κομμάτι γης σε ένα ιδιωτικό καταφύγιο πολυτελείας. Έφερε χώμα για να φυτέψει δέντρα, κατασκεύασε πολυτελή βίλα, ελικοδρόμιο, ακόμα και εγκαταστάσεις αφαλάτωσης. Εκεί φιλοξένησε ηγέτες κρατών, σταρ του Χόλιγουντ, και φυσικά την Τζάκι Κένεντι. Ήταν η πιο «τρελή» επένδυσή του

2. Τζάκι Κένεντι: Ένας γάμος που σόκαρε τον κόσμο

Το 1968, ο Ωνάσης παντρεύτηκε την Τζάκι Κένεντι, χήρα του δολοφονημένου Προέδρου των ΗΠΑ, Τζον Κένεντι. Η είδηση έκανε το γύρο του κόσμου και προκάλεσε σάλο, ειδικά στην Αμερική. Ήταν ένα γεγονός που συνδύαζε πολιτική, πλούτο, πάθος αλλά και σκάνδαλο. Λέγεται πως πλήρωσε τεράστια ποσά για την ασφάλεια και τη διακριτικότητα του γάμου, ενώ φρόντισε να κλείσει τη Σκορπιό για κάθε ανεπιθύμητο βλέμμα. Για πολλούς, ήταν μια κίνηση περισσότερο εγωιστική και συμβολική. Ήθελε να αποδείξει ότι μπορούσε να κατακτήσει ακόμα και την Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ. Και το πέτυχε!

3. Η απόπειρα αγοράς της Ολυμπιακής – όχι για τα κέρδη, αλλά για το γόητρο

Το 1957, ο Ωνάσης εξασφαλίζει τη σύμβαση για να αναλάβει την τότε κρατική Ολυμπιακή Αεροπορία. Δεν ήταν μια κερδοφόρα επιχείρηση – το αντίθετο. Αλλά για τον Ωνάση, ήταν θέμα κύρους. Ήθελε να φτιάξει μια ελληνική αεροπορική εταιρεία που θα συναγωνιζόταν τις καλύτερες του κόσμου. Επένδυσε υπέρογκα ποσά, έφερε γαλλικά αεροσκάφη Caravelle, εισήγαγε πολυτέλεια και επαγγελματισμό στα ελληνικά αεροδρόμια. Για εκείνον, η Ολυμπιακή ήταν το «ιπτάμενο κόσμημα» της Ελλάδας αλλά και της αυτοκρατορίας του. Τα πάντα έγιναν για το γόητρο.

Για τον Ωνάση, οι «τρέλες» δεν ήταν απλές ιδιοτροπίες. Ήταν εκφράσεις ενός ανθρώπου που αρνιόταν να ζήσει μικρά. Που κάθε του βήμα ήταν ένα στοίχημα. Ένα στοίχημα με τον εαυτό του, με την κοινωνία, με την Ιστορία. Και, αν κρίνουμε από την υστεροφημία του, μάλλον κέρδισε.