Τον θέλουν για αντίπαλο
Χθες σας έγραφα για τις δεξαμενές ψηφοφόρων που θα μπορούσε να ρίξει το μακροβούτι του ο Αλέξης Τσίπρας – αν και εφόσον αποφασίσει να κάνει κόμμα. Πάμε να δούμε σήμερα πως αντιμετωπίζει τον πρώην πρωθυπουργό το Μέγαρο Μαξίμου. Η Κυβέρνηση θέλει απέναντί της τον Τσίπρα. Τον ξέρει καλά, γνωρίζει τα αδύνατα σημεία του, τον έχει κερδίσει από το 2019 και μετά όπου κι αν τον βρήκε. Στο Μαξίμου έχουν αποφασίσει να απαντούν σε κάθε αναφορά Τσίπρα που συνδέεται με το παρόν αλλά και το παρελθόν. «Τίποτα δεν πρόκειται να μείνει τίποτα αναπάντητο». Αυτή είναι η γραμμή και έχει ήδη φανεί. Η αυξημένη κινητικότητα του Αλέξη Τσίπρα έχει καταγραφεί στα γαλάζια ραντάρ. Οι δημόσιες παρεμβάσεις του αναλύονται ενδελεχώς – ειδικά από τη στιγμή που καταγράφεται, σε ορισμένες μετρήσεις, θετική ανταπόκριση ενός μέρους της κεντροαριστεράς στο ενδεχόμενο επιστροφής του στην κεντρική πολιτική σκηνή. Το κυβερνητικό στρατόπεδο έχει αποφασίσει να «ξεσκονίσει» την περίοδο 2015–2019 και να υπενθυμίζει διαρκώς το κυβερνητικό αποτύπωμα της πρώτης φοράς Αριστεράς.
Η γκρίζα ζώνη και η παλαιομοδίτικη ρητορική
Γιατί όμως να δίνεται τόση βάση στις κινήσεις του Αλέξη Τσίπρα; Παρά την ενίσχυση της Νέας Δημοκρατίας στις τελευταίες δημοσκοπήσεις, στο κυβερνητικό επιτελείο δεν κρύβουν τον προβληματισμό τους για τη λεγόμενη «γκρίζα ζώνη» – τους αναποφάσιστους και εκείνους που το 2019 και το 2023 ψήφισαν ΝΔ για καθαρά αντι-ΣΥΡΙΖΑ λόγους. Αυτό το κοινό επιχειρούν να προσεγγίσουν ξανά, με αφήγημα τη σταθερότητα και το μήνυμα όχι άλλες περιπέτειες. Η επιστροφή του πρώην πρωθυπουργού συνοδεύεται, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, από μια παλαιομοδίτικη ρητορική για το ποιος είναι προοδευτικός και ποιος όχι. Η αίσθηση είναι πως για το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας αυτό το αφήγημα έχει λήξει. Έναν ακόμη άσσο που θεωρούν πως έχουν στο μανίκι τους στη ΝΔ, είναι πως ο Τσίπρας εκτίθεται όταν μιλάει για την Οικονομία. Και να θέλεις, δεν μπορείς να τους δώσεις άδικο σε αυτό.
Η κριτική από τον Πολάκη
Και αν τον Αλέξη Τσίπρα τον θέλουν στη Νέα Δημοκρατία, δεν τον θέλουν στον ΣΥΡΙΖΑ καθώς γνωρίζουν καλά πως μια πιθανή κάθοδό του στις εκλογές του 2027, θα τελειώσει το κόμμα. Πρώτος και καλύτερος άσκησε κριτική στον πρώην πρόεδρό του ο Παύλος Πολάκης, ο οποίος δεν έδωσε το παρών στο Μέγαρο Μουσική στη 2η Διάσκεψη του Ινστιτούτου Τσίπρα. Αν και απέφυγε να τον κατονομάσει, ο Πολάκης έστειλε σαφές μήνυμα, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για μια άμεση, αριστερή και προοδευτική εναλλακτική πρόταση, αλλά όχι με ορίζοντα πενταετίας, όπως πρότεινε ο Τσίπρας στην τελευταία του εκδήλωση. Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ παρέπεμψε, μάλιστα, στις διεργασίες του συνεδρίου του κόμματος, που ξεκίνησε σήμερα.
Δια βοής και χαλαρή εκλογή για τον Σκρέκα
Πυρετώδεις είναι οι διεργασίες στη Νέα Δημοκρατία ενόψει της συνεδρίασης της Πολιτικής Επιτροπής τη Δευτέρα, όπου αναμένεται να εκλεγεί δια βοής, και χωρίς κάλπη, ο Κώστας Σκρέκας στη θέση του Γραμματέα του κόμματος. Ο βουλευτής Τρικάλων, ο οποίος αποτελεί προσωπική επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη, δεν έχει σταματήσει να επικοινωνεί με στελέχη του κόμματος και με μέλη της Πολιτικής Επιτροπής, προκειμένου να εξασφαλίσει τη μέγιστη δυνατή στήριξη. Ο πρώην βουλευτής χρειάζεται την υπογραφή τουλάχιστον του 10% των περίπου 430 μελών του οργάνου, κάτι που αναμένεται πως θα ξεπεράσει με άνεση. Ο ίδιος εμφανίζεται αποφασισμένος να διατηρήσει ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας με τα περισσότερα στελέχη του κόμματος, κάτι που αποτελεί στρατηγική επιλογή ενόψει των απαιτητικών κομματικών ισορροπιών της επόμενης μέρας, καθώς δεν είναι και τόσο μακριά η ημέρα που θα μπούμε και επίσημα σε προεκλογική περίοδο.
Ποιοι θα πάνε, ποιοι θα χειροκροτήσουν;
Το νέο του βιβλίο με θέμα το ουκρανικό ζήτημα και τίτλο «Οι αθέατες όψεις του πολέμου στην Ουκρανία», θα παρουσιάσει στις 17 Ιουνίου ο συνάδελφος Σταύρος Λυγερός. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών, με ομιλητές τους πρώην πρωθυπουργούς Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά, καθώς και τον πρώην υπουργό Αλέκο Παπαδόπουλο. Νομίζω πως ούτε αυτά που θα πει ο Καραμανλής θα αποτελέσουν έκπληξη, ούτε αυτά που θα πει ο Σαμαράς. Όλα τα βλέμματα στρέφονται στο ποιοι γαλάζιοι θα πάνε να τους δουν και ποιοι από αυτούς θα τους χειροκροτήσουν κιόλας.
Μονακό, σαν να λέμε Μιανμάρ ή Μπουρκίνα Φάσο
Λιγότερο αίσθηση και περισσότερο ανησυχία έχει προκαλέσει η απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να συμπεριλάβει το Μονακό στη λίστα των χωρών υψηλού κινδύνου για ξέπλυμα χρήματος και χρηματοδότηση τρομοκρατίας. Το Πριγκιπάτο, που για δεκαετίες προσελκύει επιχειρηματίες, εφοπλιστές και ανθρώπους του πλούτου από όλο τον κόσμο λόγω του χαμηλού φορολογικού του καθεστώτος και του πολυτελούς lifestyle, πλέον τοποθετείται στην ίδια κατηγορία με χώρες όπως η Συρία, η Μιανμάρ και η Μπουρκίνα Φάσο. Το λες και ήττα! Η ένταξή του στη συγκεκριμένη λίστα δεν έρχεται ως κεραυνός εν αιθρία για τους γνώστες των ευρωπαϊκών θεσμών. Εδώ και καιρό, το Μονακό βρισκόταν υπό στενή παρακολούθηση για ανεπαρκείς μηχανισμούς εποπτείας στις χρηματοοικονομικές του δομές. Ωστόσο, η επίσημη πλέον σφραγίδα της Κομισιόν δίνει νέα διάσταση στις επιφυλάξεις των ευρωπαϊκών αρχών – και ταυτόχρονα ανοίγει έναν νέο κύκλο πιέσεων προς το πριγκιπάτο. Κάποιοι Έλληνες μου είπαν πως παρακολούθησαν με αγωνία τη συγκεκριμένη εξέλιξη.
Κουίζ 1
Ποιος πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος ομίλου παρακαλούσε σε συνέδριο στη Βόρεια Ελλάδα για μια φωτογραφία με τον υπουργό και έφαγε μεγάλη πόρτα; Το συγκεκριμένο πρόσωπο κινείται στην ευρύτερη περιοχή της… Μεσογείου.
Κουίζ 2
Πολλές φωνές ακούγονται για τα φωτοβολταϊκά έργα και περίεργες «συμπράξεις» που έχουν γίνει τελευταία. Μάλιστα σε κάποια ακούγονται πολλά περίεργα για τον κουμπάρο.
Παράπονα για τον διοικητή
Επειδή το Άγιο Όρος τώρα τελευταία ακούγεται συχνά, είτε πρόκειται για τον σεισμό είτε για τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά που ανέβηκε πρόσφατα, να αναφέρουμε ότι όπως μαθαίνουμε, υπάρχουν παράπονα από την πλευρά του Αγίου Όρους για τον διοικητή Αλκιβιάδη Στεφανή. Θεωρούν ότι η προηγούμενη επαγγελματική του ιδιότητα δεν θα έπρεπε να τον επηρεάζει σε σχέση με την τωρινή του θέση.
10 δισ. ευρώ περιμένουν εκταμίευση
Έντονη κινητικότητα επικρατεί στο οικονομικό επιτελείο, καθώς γίνεται αγώνας δρόμου για να απορροφηθούν τα περίπου 10 δισ. ευρώ του Ταμείου Ανάκαμψης μέσα στους επόμενους 18 μήνες. Αν δεν κινηθούμε άμεσα, κινδυνεύουμε να χάσουμε κρίσιμους πόρους που θα μπορούσαν να ενισχύσουν ουσιαστικά την ελληνική οικονομία. Θυμίζω πως το συνολικό πακέτο που αναλογεί στην Ελλάδα φτάνει τα 31 δισ. ευρώ – 18 δισ. σε μορφή επιχορηγήσεων και άλλα 13 δισ. μέσω άτοκων δανείων. Οι ημερομηνίες είναι αυστηρές και τηρούνται. Έτσι, μέχρι το τέλος του 2026 θα πρέπει να έχουν εκταμιευτεί τα χρήματα και να αξιοποιηθούν σε έργα που σχετίζονται με την πράσινη και ψηφιακή μετάβαση, την απασχόληση, τις ιδιωτικές επενδύσεις και τον μετασχηματισμό του παραγωγικού μοντέλου της χώρας. Το στοίχημα δεν είναι μόνο ποσοτικό αλλά και ποιοτικό. Γιατί, πέρα από την απορρόφηση, σημαντικό είναι πού και σε ποιους θα καταλήξουν αυτά τα χρήματα. Το ζητούμενο είναι να μην ενισχυθούν πάλι «οι ίδιοι και οι ίδιοι», αλλά τα κονδύλια να διαχυθούν σωστά στην αγορά, ενισχύοντας την πραγματική οικονομία που πονάει.
Μ.Η.Τ. 242183