Ο σκληρός παίκτης
Μπορεί στο εξωτερικό να συγκεντρώνει σφοδρή κριτική, να στοχοποιείται από διεθνείς ηγέτες και να αντιμετωπίζεται σαν «τοξικός παίκτης» όχι μόνο της Μέσης Ανατολής, μα και της παγκόσμιας γεωπολιτικής σκακιέρας, αλλά στο εσωτερικό του Ισραήλ, ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου εξακολουθεί να παίζει το παιχνίδι της εξουσίας με την ακρίβεια ενός έμπειρου σκακιστή. Και όσο κι αν φαίνεται οξύμωρο ακόμα και μέσα στη θύελλα, εξακολουθεί να παρουσιάζεται, από την πλειοψηφία των Ισραηλινών τουλάχιστον, ως ένας ηγέτης με σταθερότητα, αποφασιστικότητα και πυγμή. Ο μακροβιότερος πρωθυπουργός στην ιστορία του Ισραήλ απέδειξε για ακόμη μία φορά πώς η πολιτική δεν είναι τίποτα άλλο παρά κρύο αίμα, ψυχρή στρατηγική και συγχρονισμός. Μέσα σε λίγες ώρες, κατάφερε να απορρίψει ψήφο μομφής στην Κνεσέτ, υπενθυμίζοντας ότι παρά τα ρήγματα στο κυβερνητικό μέτωπο, ο ίδιος διατηρεί τον απόλυτο έλεγχο του κοινοβουλευτικού παιχνιδιού.
Πάτησε το κουμπί
Η στρατιωτική επίθεση κατά του Ιράν, προϊόν μηνών προετοιμασίας από ένοπλες δυνάμεις και Μοσάντ, χτύπησε με ακρίβεια νευραλγικούς στόχους: πυρηνικές εγκαταστάσεις, δομές ηγεσίας των Φρουρών της Επανάστασης, ακόμα και επιστημονικά στελέχη του ιρανικού προγράμματος. Το μήνυμα δεν ήταν μόνο επιχειρησιακό. Ήταν άκρως ψυχολογικό. Η αποστολή στόχευε στο φρόνημα της ιρανικής κοινωνίας, στον εσωτερικό παλμό μιας χώρας που ήδη βράζει. Το αφήγημα που χτίζεται στο Τελ Αβίβ δεν είναι της απομόνωσης, αλλά της επιβίωσης. Και ο Νετανιάχου, με τον κυνισμό που τον συνοδεύει σε όλη την πολιτική του διαδρομή, έχει ήδη κατοχυρώσει μια θέση στην Ιστορία. Το πώς θα τον κρίνει ο οποιοδήποτε, εξαρτάται από ποια πλευρά βρίσκεται.
Ραγδαίες εξελίξεις και ΚΥΣΕΑ
Στην Αθήνα, σε μία συνεδρίαση κεκλεισμένων των θυρών και υπό συνθήκες ιδιαίτερης επιφυλακής, συνεδρίασε νωρίτερα το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας (ΚΥΣΕΑ) υπό την προεδρία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη. Η συνεδρίαση έγινε εν μέσω ραγδαίων γεωπολιτικών ανακατατάξεων και με το βλέμμα στραμμένο στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, που, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, βρίσκονται «σε οριακό σημείο». Ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, κατέθεσε λεπτομερή αποτίμηση της κατάστασης σε Ισραήλ και Ιράν, με αναφορές τόσο σε κινήσεις στρατιωτικής προπαρασκευής όσο και στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι Έλληνες πολίτες που βρίσκονται στις εστίες έντασης. Η συνδρομή της Ελλάδας προς αυτούς παραμένει αθόρυβη αλλά κρίσιμη, υπό ένα πλέγμα διπλωματικών και επιχειρησιακών διαβουλεύσεων.
Σε ανοιχτή γραμμή η Αθήνα
Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες, το ΚΥΣΕΑ εξέφρασε «έντονη ανησυχία» για το ενδεχόμενο ευρύτερης ανάφλεξης, που ενδέχεται να συμπαρασύρει πολλαπλούς διεθνείς παράγοντες σε μία νέα σπειροειδή κρίση. Η Αθήνα φέρεται να βρίσκεται σε ανοιχτή γραμμή με εταίρους και συμμάχους, με στόχο την αποτροπή περαιτέρω αποσταθεροποίησης, ενώ ήδη εκτιμώνται εναλλακτικά σενάρια αντίδρασης σε ενδεχόμενη κλιμάκωση. Το μήνυμα που εκπέμπει η κυβέρνηση είναι σαφές αλλά συγκρατημένο: Αυτοσυγκράτηση, διπλωματία, σταθερότητα – με την Ελλάδα να είναι πρόθυμη να συνδράμει σε κάθε επίπεδο σε ένα περιβάλλον γεμάτο μεταβλητές και αστάθμητους παράγοντες.
Στο πόδι η Αντιτρομοκρατική
Οι διεθνείς εξελίξεις έχουν πυροδοτήσει ένα σιωπηλό κύμα ανησυχίας και στην Αθήνα, πάντως. Από τις πρώτες πρωινές ώρες, ειδικές υπηρεσίες της Ελληνικής Αστυνομίας -με την Αντιτρομοκρατική και την Κρατική Ασφάλεια να βρίσκονται σε κατάσταση «κόκκινου συναγερμού»- κινητοποιήθηκαν με ταχύτατους ρυθμούς. Πληροφορίες αναφέρουν πως στα αρχηγεία της Κατεχάκη και της ΓΑΔΑ, επιτελείς και επιχειρησιακοί αξιωματικοί επεξεργάστηκαν σενάρια και ενεργοποίησαν μέτρα που παραμένουν εκτός επίσημης αναφοράς. Η σιωπηλή επιτήρηση επεκτάθηκε και σε πρόσωπα και υποδομές που, βάσει διαβαθμισμένων εκτιμήσεων, ενδέχεται να βρεθούν στο στόχαστρο αντιποίνων. Παράλληλα, η ΕΥΠ έχει ενταχθεί δυναμικά στο παρασκήνιο των εξελίξεων, μέσω ανταλλαγής πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο με ξένες μυστικές υπηρεσίες. Οι δίαυλοι παραμένουν ανοικτοί, αλλά το κλίμα στα αρμόδια γραφεία θυμίζει περισσότερο συνθήκες κρίσης παρά απλής πρόληψης. Ειδική ανησυχία εκφράζεται για το ενδεχόμενο μεταφοράς της έντασης σε ευρωπαϊκό έδαφος-και ειδικά στην ελληνική επικράτεια- με στόχους που σχετίζονται με ισραηλινά συμφέροντα ή συνδεδεμένες διπλωματικές παρουσίες.
Το κακό που θα κάνει ο Τσίπρας
Μεγάλος αναβρασμός στον ΣΥΡΙΖΑ. Το κόμμα που ανέλαβε τη διακυβέρνηση του κράτους πριν 10 χρόνια, έχει σήμερα μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Και δεν αναφέρομαι μόνο στα ποσοστά που παρουσιάζουν οι δημοσκοπήσεις αλλά στην αβεβαιότητα της επόμενης μέρας. Αυτές τις μέρες, το κυρίαρχο θέμα στο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι η επανεκκίνηση που θα έπρεπε να είναι καθώς θεωρείται επιτακτική ανάγκη, αλλά αν θα υπάρξει επόμενη μέρα. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που βλέπουν πως ο δημόσιος διάλογος για τις κινήσεις του Αλέξη Τσίπρα μόνο κακό κάνει στην Κουμουνδούρου – την ώρα που ο πρώην πρωθυπουργός, αν προχωρήσει στη δική του επόμενη μέρα, θα βρει εύκολα ή δύσκολα (το πιο πιθανό), το δρόμο του.
Η πρόταση που… σοκάρει
Μια καλή πηγή μου είπε πως αν ο πρώην πρωθυπουργός αποφασίσει να ιδρύσει κόμμα, ακούστηκε μια πρόταση που… σοκάρει. Λένε, άκουσα, πως σκέφτονται να μπει σε ψηφοφορία ακόμη και το ενδεχόμενο της διάλυσης. Ναι, σωστά διαβάσατε. Να στηθεί κάλπη δηλαδή για το αν έχει λόγο ύπαρξης ο ΣΥΡΙΖΑ ή όχι. Σας το μεταφέρω όσο ακραίο κι αν μου φαίνεται. Μην απαντήσετε γρήγορα όμως. Μια τέτοια ψηφοφορία δεν είναι εύκολη για κανέναν. Όποιος σας πει πως ο Αλέξης Τσίπρας θα κάνει περίπατο, ξεχάστε το. Ο πρώην πρωθυπουργός έχει αποκτήσει αρκετούς εχθρούς στο εσωτερικό του κόμματός του. Όχι γιατί δεν τον πιστεύουν ή δεν τους αρέσει αυτά που ευαγγελίζεται, αλλά γιατί θα τους πάρει το ρόλο. Την μπουκιά από το στόμα. Αν σε αυτό, που μεταξύ μας είναι ήδη αρκετό, προσθέσουμε πως ο Τσίπρας δεν θα πάρει μαζί του πολλά στελέχη από τον ΣΥΡΙΖΑ, τότε οι απέναντί του, αυξάνονται.
Οι δύο που παρουσιάζονται ως σίγουροι
Μια που είπα ποιους θα ήθελε να πάρει μαζί του για μια νέα Κεντροαριστερά. Δύο ονόματα ακούγονται έντονα: Όλγα Γεροβασίλη και Ηλίας Μόσιαλος. «Από τη Νέα Αριστερά», ρώτησα τον συνομιλητή μου. Δύσκολο. Ίσως τον Νάσο Ηλιόπουλο. Το κρατάω και επιστρέφω στους «εχθρούς»….
Τα τρία στρατόπεδα
Νίκος Παππάς και Παύλος Πολάκης έχουν δημιουργήσει ένα κοινό μέτωπο. Και οι δύο παίζουν την πολιτική τους ύπαρξη καθώς όπως είναι τα πράγματα τώρα, ή στο ΣΥΡΙΖΑ ή σπίτι τους. Μαζί τους και στελέχη που επηρεάζουν. Το άλλο μέτωπο είναι πιο… κουλ, αλλά το ίδιο ανήσυχο. Είναι οι βουλευτές και τα στελέχη που από τη μία μέρα στην άλλη θα δουν να αλλάζουν απότομα οι ισορροπίες. Στα τρία έχει χωριστεί ο ΣΥΡΙΖΑ και ακόμη δεν έχει ανακοινώσει τίποτα ο Τσίπρας. Πού να έρθει και το επίσημο.
Εδώ υπάρχει θέμα
Είναι ωραίο να βγαίνουν συμπεράσματα στα συνέδρια και γι’ αυτό άλλωστε γίνονται αρκετά – τα περισσότερα μάλιστα είναι και πετυχημένα. Τώρα βέβαια δημιουργείται ένα ερώτημα. Μπορεί κάποιος να συμμετέχει σε αυτά ως ομιλητής, εισηγητής και να έχει «στενή» σχέση, πολύ «στενή» θα έλεγα, με στέλεχος της εταιρείας που το διοργανώνει. Σε αυτό το σημείο θεωρώ ότι η διοργανώτρια εταιρεία δεν πρέπει να είχε πλήρη εικόνα για τη «στενή» σχέση. Αν είναι δωρεάν η συμμετοχή -που εδώ είναι χορηγική και εμφανίζεται παντού- και προσφέρει γνώσεις, κανένα θέμα. Αν όμως είναι χορηγός και μάλιστα πληρώνει από εταιρεία που μέτοχος είναι το Δημόσιο, εδώ υπάρχει θέμα. Θέμα που θα έπρεπε να δουν σοβαρά οι αρμόδιες Αρχές. Αλλά και στα υψηλά κλιμάκια της Κυβέρνησης και τα παράπονα που έχουν γίνει για την διατήρηση-ανανέωση στην προεδρία του κυρίου Μανουσάκη, όλα αυτά, είναι βούτυρο στο ψωμί τους. Και η αντιπολίτευση όπως μαθαίνω θα το σηκώσει ψηλά!
Μ.Η.Τ. 242183