Έτσι θα πάνε διακοπές οι υπουργοί, ο γεωστρατηγικός άξονας της Τουρκίας, η... μεγάλη επιστροφή στον ΣΥΡΙΖΑ και ο προβλέψιμος Τασούλας

Συμβουλές για λιτές διακοπές από το Μαξίμου

Ούτε σκέψη για διακοπές, πόσω μάλλον για ντόλτσε βίτα. Στο Μέγαρο Μαξίμου έχουν ήδη διαμηνύσει σε υπουργούς αλλά και σημαντικούς βουλευτές για λιτές διακοπές, μικρής διάρκειας και μακριά από πράξεις που μπορεί να εκθέσουν και τους ίδιους αλλά κυρίως την Κυβέρνηση. Η ανησυχία είναι εμφανής. Οι αριθμοί που έφτασαν στο πρωθυπουργικό επιτελείο από τις τελευταίες μετρήσεις είναι αμείλικτοι. Σχεδόν ένας στους δύο πολίτες δηλώνει πως δεν έχει την οικονομική δυνατότητα ούτε για μία εβδομάδα διακοπών. Και δεν είναι μόνο αυτό. Το ζήτημα του κόστους διαβίωσης -το οποίο για λίγο είχε χαθεί πίσω από επικοινωνιακές καμπάνιες και ευκαιριακές ανακοινώσεις- επιστρέφει με ορμή στην κορυφή των προβλημάτων που «καίνε» την κοινωνία. Οι επιτελείς του Μαξίμου γνωρίζουν καλά ότι η εικόνα μιας χώρας που αναστενάζει στα σούπερ μάρκετ, στο ενεργειακό κόστος και στις μετακινήσεις, δεν εξαγνίζεται εύκολα. Μέσα σ’ αυτό το σκηνικό, αν προσθέσουμε την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ και τις δύο δικογραφίες που εκκρεμούν, ε, το μείγμα, όπως και αν το κάνουμε, γίνεται αρκετά βαρύ και επικίνδυνο. Να δούμε αν θα ακολουθήσουν όλοι την οδηγία ή κάποιος/α θα κάνει την λάθος κίνηση.

Το διαχρονικό, επικίνδυνο, παιχνίδι της Τουρκίας

Οι φίλοι της στήλης, οι οποίοι το τελευταίο διάστημα αυξάνονται συνεχώς, θα θυμούνται πως έγραφα πως το φετινό καλοκαίρι είναι περίεργο σε ό,το αφορά τα ελληνοτουρκικά. Προς το παρόν, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει αφήσει τη Λιβύη να δουλεύει γι’ αυτόν. Αλλά και κάποιοι μυστήριοι στο εσωτερικό της Τουρκίας οι οποίοι παρουσιάζονται πως μιλούν αυτοβούλως, έχοντας όμως την ίδια ατζέντα με το καθεστώς. Τις προάλλες, σε ένα ακόμη τηλεοπτικό πάνελ στην Τουρκία -από αυτά που λειτουργούν ως ανεπίσημα εργαστήρια πολιτικής γραμμής- ο πανεπιστημιακός Φουρκάν Καγιά δεν δίστασε να ξεστομίσει την παραχώρηση ελληνικών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου στην Τουρκία, με αντάλλαγμα την… ειρήνη. Σύμφωνα με τον ίδιο, τα νησιά αποτελούν «βάρος για την Ελλάδα» και -κατά την τουρκική οπτική- «εξυπηρετούν κυρίως Τούρκους τουρίστες». Πίσω από το γραφικό ύφος της δήλωσης, όμως, βρίσκεται ένα παλιό αλλά επικίνδυνο παιχνίδι: η Άγκυρα συνεχίζει να τροφοδοτεί τις πιο ακραίες απόψεις μέσω τρίτων, αποφεύγοντας να λερώσει επισήμως τα χέρια της. Τέτοιες δηλώσεις λειτουργούν ως δοκιμαστικά βέλη. Αν δεν υπάρξει διεθνής κατακραυγή, η γραμμή περνά σιγά-σιγά στο επίσημο λεξιλόγιο της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Αν υπάρξει, η Άγκυρα αποστασιοποιείται και δηλώνει… άγνοια.

Ο άτυπος γεωστρατηγικός άξονας

Θα παραμείνω στα της Τουρκία γιατί εισπράττω πως η Άγκυρα επανέρχεται με φιλόδοξες -και εξαιρετικά προκλητικές- αναλύσεις περί «θαλάσσιου διαδρόμου ισχύος», που αυτή τη φορά ξεκινούν από την Ιβηρική και φτάνουν μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα. Όπως αποκάλυψε φιλοκυβερνητική ανάλυση στην τουρκική Daily Sabah, στόχος είναι η συγκρότηση ενός άτυπου γεωστρατηγικού άξονα, με επίκεντρο τα λιμάνια, τις ΑΟΖ και τις ενεργειακές διαδρομές που διασχίζουν τη Μεσόγειο – φυσικά, υπό την καθοδήγηση της Τουρκίας. Ο σχεδιασμός αυτός, τον οποίο υπογράφει η καθηγήτρια Τσανάν Τερκάν από πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης, μόνο ως «αναλυτικός» δεν μπορεί να διαβαστεί. Αντιθέτως, εντάσσεται στην ευρύτερη προσπάθεια της Άγκυρας να προβάλει διεθνώς μια εικόνα θαλάσσιας υπερδύναμης. Ακόμα κι αν χρειαστεί να ξαναγράψει τον χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου κατά το δοκούν. Στην καρδιά του τουρκικού αφηγήματος βρίσκεται μια υποτιθέμενη «νέα συμμαχία» με την Ισπανία, που -όπως διατείνονται οι συντάκτες της πρότασης- θα αμφισβητήσει τις παραδοσιακές ισορροπίες του ναυτικού status quo, προσπερνώντας τον ρόλο του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πίσω από τα εύηχα σενάρια περί «συνεργασιών», κρύβεται η γνώριμη τουρκική μέθοδος: μονομερείς κινήσεις, διεκδικήσεις που αγνοούν το διεθνές δίκαιο και επέκταση της επιρροής με κάθε μέσο. Στον χάρτη που επιχειρεί να χαράξει η Τουρκία, βρίσκουν θέση τα λιμάνια της Μερσίνης, της Σμύρνης, αλλά και το Filyos στη Μαύρη Θάλασσα, καθώς και οι βάσεις και οι λιμενικές εγκαταστάσεις σε Λιβύη, Σομαλία και στα κατεχόμενα της Κύπρου, τα οποία η Άγκυρα συνεχίζει να αντιμετωπίζει ως «γεωστρατηγικά εργαλεία». Βρίσκεται σε εξέλιξη ένα σταθερός σχεδιασμός, που έχει στόχο να υπονομεύσει τη ναυτική κυριαρχία της Αθήνας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο – με ό,τι συνεπάγεται για τα μέσα που θα χρησιμοποιήσει ώστε να το πετύχει.

Η μεγάλη επιστροφή του Κουβέλη

Μετά από χρόνια απουσίας και πολιτικής περιπλάνησης, ο Φώτης Κουβέλης επιστρέφει στα κομματικά όργανα του ΣΥΡΙΖΑ, αναλαμβάνοντας νέο ρόλο. Ο άλλοτε ηγέτης της ΔΗΜΑΡ, που είχε αποχωρήσει από τον ΣΥΡΙΖΑ πριν από δεκαπέντε χρόνια για να ιδρύσει δικό του πολιτικό φορέα, επέστρεψε. Ο Κουβέλης εκλέχθηκε ομόφωνα πρόεδρος της νέας Επιτροπής Δεοντολογίας του κόμματος. Σοβαρό και σεβαστό πρόσωπο της Αριστεράς, δε λέω, αλλά την ώρα που ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, επιχειρεί να κάνει rebranding, ο Σωκράτης Φάμελλος δίνει ρόλο σε έναν πολιτικό 77 ετών. Αν στην Κουμουνδούρου είναι ευχαριστημένοι, εμένα δεν μου πέφτει λόγος. Αλλά ας ρίξουν μια ματιά στην καζούρα που έγινε στα σχόλια των σχετικών θεμάτων στα social media.

Ο,τι θέλει ο Αλέξης

Τις τελευταίες ημέρες προσπαθώ να μάθω αν η συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ – Νέας Αριστεράς στην πρόταση για την Προανακριτική Επιτροπή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ σημαίνει κάτι επιπλέον, αλλά δεν έχω καταφέρει να κατασταλάξω σε μια σοβαρή και εμπεριστατωμένη απάντηση. Το γεγονός πως αν τα δύο κόμματα προσθέσουν τους βουλευτές τους, γίνονται αξιωματική αντιπολίτευση, δεν είναι αποτελεί επιχείρημα για το πώς θα πορευτούν από ‘δω και πέρα γιατί η συγκεκριμένη αριθμητική πράξη είναι η ίδια εδώ και δύο χρόνια – από την ημέρα που οι 11 της Νέας Αριστεράς αποφάσισαν να πάρουν το δικό τους δρόμο. Για την επικοινωνία τους είναι μια θετική κίνηση, αν σκεφτούμε πως δεν κατάφεραν να τα βρουν ούτε στην υποψηφιότητα του Προέδρου της Δημοκρατίας, ούτε στην υπόθεση των Τεμπών. Και σε αυτήν την εξίσωση θα πρέπει να υπολογίσουμε τον Αλέξη Τσίπρα. Τι έχει υποσχεθεί και σε ποιους ο πρώην πρωθυπουργός, αν και εφόσον κάνει κόμμα ή επιστρέψει σε ηγετική θέση.

Προβλέψιμος ο Τασούλας

Μια που αναφέρθηκα στη θέση του Πρόεδρου της Δημοκρατίας, ακούω όλο και περισσότερους από τον εσωκομματικό πυρήνα της Νέας Δημοκρατίας να λένε πως δεν χειρίστηκε καθόλου καλά την υπόθεση των πρακτικών του Συμβουλίου των Πολιτικών Αρχηγών του 2015. Ο Κώστας Τασούλας είχε μια μοναδική ευκαιρία, δίνοντας τα στη δημοσιότητα, να δείξει οικουμενικός αλλά δεν το έπραξε. Πάντως, για τους περισσότερους, παρουσιάστηκε εντελώς προβλέψιμος με τον τρόπο που χειρίστηκε το θέμα.