Ταινίες του Χόλιγουντ με αληθινές σκηνές σεξ!

Ο κινηματογράφος ανέκαθεν αναζητούσε τρόπους να προκαλεί και να σπάει ταμπού. Οι ερωτικές σκηνές υπήρξαν κομμάτι των ιστοριών πάθους από τα πρώτα χρόνια της έβδομης τέχνης. Ωστόσο, κάποιες ταινίες προχώρησαν πιο μακριά: έδειξαν αληθινό σεξ μπροστά στην κάμερα, σοκάροντας κοινό και κριτικούς.

Παρακάτω, οι πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις – και δεν είναι οι μόνες:

-Last Tango in Paris (1972). Η ταινία του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι δεν περιέχει πραγματικό σεξ, όμως η περιβόητη σκηνή με το βούτυρο και οι αποκαλύψεις της Μαρίας Σνάιντερ για τον τρόπο που γυρίστηκε, την κατέστησαν ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα έργα στην ιστορία του σινεμά.

-In the Realm of the Senses (1976). Ο Nagisa Oshima κατέγραψε μια αληθινή ιστορία πάθους χωρίς λογοκρισία. Οι σκηνές με πραγματικούς οργασμούς και ασφυξία σόκαραν το κοινό, η ταινία απαγορεύτηκε στην Ιαπωνία, αλλά έμεινε στην ιστορία ως σύμβολο καλλιτεχνικής ελευθερίας.

-Romance (1999). Η Catherine Breillat επιχείρησε να αποενοχοποιήσει τη γυναικεία σεξουαλικότητα. Η ταινία περιλαμβάνει πραγματική διείσδυση και εκσπερμάτιση, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις αλλά και θαυμασμό για την τολμηρή της προσέγγιση.

-Intimacy (2001). Η βρετανική ταινία του Patrice Chéreau προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων με μη προσποιητές σκηνές σεξ και σκληρή συναισθηματική γύμνια. Απαγορεύτηκε σε αρκετές χώρες και χαρακτηρίστηκε ως έργο που έσπασε το μεγαλύτερο ταμπού του ευρωπαϊκού κινηματογράφου.

-The Brown Bunny (2003). Η Chloe Sevigny συγκλόνισε το Χόλιγουντ με το αληθινό στοματικό σεξ που έκανε στον Vincent Gallo. Η καριέρα της κλονίστηκε, αλλά σήμερα η ταινία θεωρείται cult και συζητιέται ως παράδειγμα ακραίου ρεαλισμού.

-Nine Songs (2004). Ο Μάικλ Γουίντερμποτομ γύρισε ένα φιλμ που εναλλάσσει αληθινές σεξουαλικές πράξεις με live συναυλίες. Το αποτέλεσμα θύμισε περισσότερο πείραμα αφήγησης παρά πορνογραφία, αφήνοντας κοινό και κριτικούς διχασμένους.

-Lie With Me (2005). Ο Eric Balfour και η Lauren Lee Smith γύρισαν τόσο ρεαλιστικές σκηνές που πολλοί μίλησαν για την πιο αληθινή ερωτική ταινία της δεκαετίας. Ο σκηνοθέτης Julio Medem συνδύασε φαντασία με σκληρό ρεαλισμό, ξεπερνώντας τα καθιερωμένα όρια.

-Shortbus (2006). Ο John Cameron Mitchell δημιούργησε μια αλληγορία για τη μοναξιά στη μεγαλούπολη, όπου ετερόφυλοι, ομοφυλόφιλοι και trans ηθοποιοί συμμετείχαν σε αληθινές πράξεις. Η συμμετοχή του ίδιου του σκηνοθέτη σε σκηνή σεξ έμεινε στην ιστορία του σινεμά.

-Antichrist (2009) & Nymphomaniac (2013). Ο Λαρς φον Τρίερ γύρισε αληθινές σκηνές σεξ με τη βοήθεια επαγγελματιών πορνοστάρ που ντούμπλαραν τους ηθοποιούς. Στο «Antichrist», μάλιστα, χρησιμοποιήθηκε body double αντί του Γουίλεμ Νταφόε, καθώς -όπως παραδέχτηκε ο ίδιος ο σκηνοθέτης- το πέος του ηθοποιού ήταν τόσο μεγάλο που θα αποσπούσε την προσοχή.

-Love (2015). Ο Γκασπάρ Νοέ παρουσίασε μια 3D ταινία με πραγματικές ερωτικές σκηνές σε πρώτο πλάνο. Η πρεμιέρα στις Κάννες προκάλεσε σάλο, καθώς ο σκηνοθέτης ήθελε το σεξ να λειτουργεί όχι ως πρόκληση, αλλά ως μέσο αφήγησης.