Νέα έρευνα του ΚΜΟΠ αποκαλύπτει ότι το 85% των πολιτών έχει βιώσει διακρίσεις, ενώ το 48% παραδέχεται ότι τις έχει ασκήσει ασυνείδητα

Η ελληνική κοινωνία εξακολουθεί να βρίσκεται αντιμέτωπη με βαθιά ριζωμένα στερεότυπα και πρακτικές διάκρισης, όπως δείχνει έρευνα του Κέντρου Κοινωνικής Δράσης και Καινοτομίας (ΚΜΟΠ). Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά: 8 στους 10 πολίτες δηλώνουν ότι έχουν βιώσει κάποια μορφή διάκρισης, ενώ σημαντικό ποσοστό παραδέχεται ότι έχει ασκήσει διακρίσεις, ακόμη και ασυνείδητα.

Οι διαστάσεις του φαινομένου

Σύμφωνα με την έρευνα, το 85% έχει βιώσει διακρίσεις, ενώ μόλις το 15% απαντά ότι δεν έχει ποτέ αντιμετωπίσει τέτοια εμπειρία. Εντυπωσιακό είναι και το στοιχείο ότι το 48% παραδέχεται πως έχει κάνει διακρίσεις ασυνείδητα, ενώ το 8% δηλώνει ότι τις έκανε συνειδητά.

Οι διακρίσεις εκδηλώνονται κυρίως με βάση το φύλο (33%), την ηλικία (25%) και την οικογενειακή ή κοινωνική κατάσταση (20%). Πρόκειται για κατηγορίες που αναδεικνύουν το εύρος του προβλήματος, καθώς δεν περιορίζονται μόνο σε μειονότητες ή ευάλωτες ομάδες, αλλά επηρεάζουν άμεσα μεγάλα τμήματα του πληθυσμού.

Πού σημειώνονται οι περισσότερες διακρίσεις

Τα περιστατικά εντοπίζονται σε ποικίλα κοινωνικά και επαγγελματικά περιβάλλοντα. Περίπου το 34% των πολιτών καταγγέλλει ότι έχει βιώσει διάκριση στον χώρο εργασίας, ενώ το 24% αναφέρει περιστατικά σε δημόσιους χώρους. Η έρευνα δείχνει έτσι ότι το πρόβλημα δεν περιορίζεται σε κλειστά περιβάλλοντα, αλλά διατρέχει την καθημερινότητα.

Αξιοσημείωτο είναι ότι μόνο 2 στους 10 καταγγέλλουν το περιστατικό, με τον πιο συχνό αποδέκτη να είναι ο εργοδότης (20%). Ακολουθεί η αστυνομία (11%), ενώ μικρότερα ποσοστά αναφέρουν τον δικηγόρο, τη δικαιοσύνη, τις συνδικαλιστικές οργανώσεις ή τον Συνήγορο του Πολίτη. Αυτό δείχνει μια κουλτούρα σιωπής και ανοχής, που ενισχύει την αναπαραγωγή των διακρίσεων.

Το κοινωνικό αποτύπωμα

Η έρευνα επιβεβαιώνει ότι οι διακρίσεις δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά, αλλά συστημικό φαινόμενο που πλήττει τη συνοχή και την εμπιστοσύνη στην κοινωνία. Η ασυνείδητη αναπαραγωγή στερεοτύπων αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη πρόκληση, αφού ακόμη και πολίτες που αντιτίθενται στις ανισότητες μπορεί να λειτουργούν αναπαράγοντας προκαταλήψεις.

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η καλλιέργεια κουλτούρας ισότητας και σεβασμού είναι κρίσιμη τόσο στην εκπαίδευση όσο και στους εργασιακούς χώρους. Παράλληλα, η πολιτεία καλείται να ενισχύσει τους μηχανισμούς καταγραφής και υποστήριξης των θυμάτων, ώστε να ενθαρρυνθεί η αναφορά περιστατικών.