Με ευρεία πλειοψηφία κυρώθηκαν από τη Βουλή οι συμφωνίες Ελλάδας με Κύπρο και Αίγυπτο – Φάρμακα και ψηφιακή υγεία

Με ισχυρή πλειοψηφία εγκρίθηκαν από την Ολομέλεια της Βουλής οι συμφωνίες Ελλάδας-Κύπρου και Ελλάδας-Αιγύπτου στον τομέα της υγείας. Τα νομοσχέδια υπερψηφίστηκαν από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, καταψηφίστηκαν από το ΚΚΕ, ενώ Ελληνική Λύση, Νέα Αριστερά, Νίκη και Πλεύση Ελευθερίας δήλωσαν «παρών».

Τι προβλέπουν οι συμφωνίες

Ελλάδα – Κύπρος:

• Εδραίωση υγειονομικής συνεργασίας.
• Επιδημιολογική επιτήρηση & διαχείριση κρίσεων.
• Κοινά πρωτόκολλα & ψηφιακά συστήματα για υγειονομικά δεδομένα.

Ελλάδα – Αίγυπτος:

• Ανταλλαγή ιατρικού & νοσηλευτικού προσωπικού.
• Εκπαίδευση στελεχών υγείας.
• Συνεργασία σε φάρμακα, εμβόλια & βιοϊατρική τεχνολογία.
• Ενίσχυση φαρμακοβιομηχανίας & ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού.

Οι συμφωνίες έχουν έντονη γεωπολιτική διάσταση, καθώς εντάσσονται στο πλαίσιο τριμερούς συνεργασίας Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου, ενισχύοντας τον ρόλο της χώρας ως πυλώνα σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Πολιτικές τοποθετήσεις

Ο εισηγητής της ΝΔ, Θανάσης Παπαθανάσης, χαρακτήρισε τις συμφωνίες «κομβικές για την αναβάθμιση της δημόσιας υγείας και για την ενίσχυση της γεωπολιτικής θέσης της χώρας μας στη Μεσόγειο». Όπως τόνισε, η συνεργασία με την Κύπρο «εδραιώνει μια ήδη ισχυρή σχέση σε θεμελιώδεις τομείς του κοινωνικού κράτους», ενώ για την Αίγυπτο σημείωσε ότι η συμφωνία «δημιουργεί ευκαιρίες για ανταλλαγή τεχνογνωσίας και στελεχών, αλλά και για ανάπτυξη καινοτόμων εργαλείων στον χώρο της υγείας».

Από το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής, ο Γιάννης Τσίμαρης τόνισε ότι «η πραγματική πρόκληση είναι η εφαρμογή των συμφωνιών με διαφάνεια και θεσμικό έλεγχο», προσθέτοντας ότι η συνεργασία αυτή θα πρέπει να αγγίξει όλους τους πολίτες «χωρίς αποκλεισμούς και ανισότητες».

Ο Ανδρέας Παναγιωτόπουλος, εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ, μίλησε για «συμφωνίες που είναι σημαντικές γεωπολιτικά, γεωστρατηγικά και διπλωματικά», υπογραμμίζοντας ωστόσο ότι «το ΕΣΥ, παρά τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις, δεν διάγει τις καλύτερες μέρες του», επισημαίνοντας την ανάγκη βελτιώσεων.

Αντίθετη στάση κράτησε το ΚΚΕ, με τον Γιάννη Δελή να υποστηρίζει ότι οι συμφωνίες αυτές «εντάσσονται σε μια πορεία εμπορευματοποίησης της υγείας, περιορισμού των δωρεάν παροχών και αύξησης του κόστους για τους ίδιους τους ασθενείς».

Η Ελληνική Λύση, μέσω της Μαρίας Αθανασίου, δήλωσε ότι «οι συμφωνίες αυτές δεν μπορούν να αγνοούν την εξωτερική πολιτική διάσταση και τη στάση της Αιγύπτου απέναντι στην Τουρκία και στις διεκδικήσεις της για την ΑΟΖ».

Από τη Νέα Αριστερά, ο Οζγκιούρ Φερχάτ επισήμανε ότι «οι διεθνείς συνεργασίες είναι πολύτιμες, ιδίως σε μια εποχή πανδημιών και περιβαλλοντικών κρίσεων», όμως εξέφρασε ανησυχία ότι «μπορεί να οδηγήσουν σε νέες ιδιωτικοποιήσεις και εμπορευματοποίηση της υγείας».

Η Νίκη, μέσω του Τάσου Οικονομόπουλου, ανέφερε ότι για να είναι πραγματικά ωφέλιμα τα μνημόνια συνεργασίας «πρέπει να τεθούν σαφή όρια στις δαπάνες και να αποσυνδεθεί η επιχειρηματική διάσταση από την επιστημονική».

Τέλος, από την Πλεύση Ελευθερίας, ο Σπύρος Μπιμπίλας υπογράμμισε ότι τέτοιες συνεργασίες «ενδέχεται να ενταχθούν σε ευρύτερα γεωπολιτικά παιχνίδια, χρησιμοποιώντας την υγεία ως εργαλείο πολιτικής και όχι αποκλειστικά ως μέσο κοινωνικής πρόνοιας».

Στρατηγική σημασία

Η κύρωση των συμφωνιών δεν περιορίζεται στην υγεία, αλλά αγγίζει ζητήματα γεωστρατηγικής ισχύος και περιφερειακής συνεργασίας. Για την Ελλάδα, πρόκειται για ευκαιρία να συνδέσει την ενίσχυση του ΕΣΥ με τη διπλωματική της παρουσία στη Μεσόγειο, σε μια περίοδο όπου η υγεία και η ασφάλεια συνδέονται στενά με την πολιτική σταθερότητα.