Μεταπήδηση Λοβέρδου στη ΝΔ: Τα κίνητρα, οι αντιδράσεις ΠΑΣΟΚ, το στοίχημα του Κέντρου και οι παρενέργειες στη δεξιά πτέρυγα

Δεν συμβαίνει συχνά. Ένας πολιτικός που δυο φορές διεκδίκησε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, να φωτογραφίζεται στο Μέγαρο Μαξίμου δίπλα στον πρωθυπουργό της ΝΔ ανακοινώνοντας «συστράτευση για τη σταθερότητα». Κι όμως, ο Ανδρέας Λοβέρδος το έκανε. Η κίνηση δεν είναι απλώς μια «μεταγραφή». Είναι μήνυμα προς το κεντρώο ακροατήριο, τεστ αντοχής για το ΠΑΣΟΚ και υπόσχεση περαιτέρω διεύρυνσης για τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Τους προηγούμενους μήνες, τα προεικονισμένα σημάδια υπήρχαν… Συναντήσεις, ανοιχτές αναφορές σε «στρατηγική σταθερότητας» και αποδοχή ότι «μόνο η ΝΔ μπορεί να την εξασφαλίσει». Ο ίδιος παραδέχτηκε ότι το «deal» έκλεισε στις αρχές Ιουνίου, ενώ δήλωσε πως «δεν πάω για να πάρω, αλλά για να δώσω». Η απόφασή του δε, να τοποθετηθεί εκλογικά στον Νότιο Τομέα της Αθήνας, μόνο τυχαία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Πρόκειται για τον πιο απαιτητικό στίβο σταυροδοσίας, όπου η αναγνωρισιμότητα, το κεντρώο ακροατήριο και τα τηλεοπτικά αντανακλαστικά μετριούνται χωρίς φίλτρα… κι εκεί θα αποδειχθεί αν η διεύρυνση της ΝΔ προς το Κέντρο μεταφράζεται σε ψήφους ή μένει απλώς αφήγημα.

Το ΠΑΣΟΚ στον καθρέφτη

Η πολιτική μνήμη είναι επίμονη. Ο Λοβέρδος είχε κατηγορήσει στο παρελθόν τη ΝΔ ότι «εξυπηρετεί τα καρτέλ σε βάρος των πολλών». Σήμερα, απαντά πως οι παρεμβάσεις της κυβέρνησης σε ενέργεια και τράπεζες τον έπεισαν ότι το πλαίσιο αλλάζει. Η αυτοδιόρθωση είναι θεμιτή στην πολιτική· Το ερώτημα είναι αν οι ψηφοφόροι ακολουθούν.

Η Χαριλάου Τρικούπη αντέδρασε με την πιο σκληρή φράση: «Ήρθε η ώρα της εξαργύρωσης». Η κριτική δεν περιορίστηκε στο σήμερα· υπενθύμισε την αποχώρηση μετά την ήττα στην εσωκομματική αναμέτρηση, την ίδρυση των «Δημοκρατών» και τη ρητορική «αποθέωσης της κυβέρνησης» τον τελευταίο χρόνο. Πίσω από τις λέξεις, ο φόβος είναι σαφής και δεν είναι άλλος από τις διαρροές προς τα δεξιά στον χώρο του Κέντρου.

Η αριθμητική της διεύρυνσης για τη ΝΔ

Για το Μαξίμου, η προσχώρηση είναι συνέχεια μιας στρατηγικής «συγκρότησης μεγάλου φιλελεύθερου-μεταρρυθμιστικού πόλου» και ένα ακόμη σήμα προς μετριοπαθείς πασοκογενείς ψηφοφόρους. Πολιτικά, προσθέτει αναγνωρισιμότητα, δίκτυα και τηλεοπτική ευχέρεια σε ένα δύσκολο ψηφοδέλτιο. Επικοινωνιακά, δείχνει αυτοπεποίθηση εν μέσω ταραχής στο κεντροαριστερό στρατόπεδο.

Όταν ο κυβερνητικός πόλος ανοίγει προς τη σοσιαλδημοκρατία, ενισχύει το αφήγημα «απόλυτης κυριαρχίας στο Κέντρο». Όμως κάθε άνοιγμα έχει κόστος στα δεξιά· οι εσωτερικές ισορροπίες δοκιμάζονται όσο η συζήτηση για νέους σχηματισμούς δεξιότερα της ΝΔ συντηρείται. Η «μεταγραφή Λοβέρδου» ενδέχεται να οξύνει αυτή την πίεση όσο πλησιάζουν οι κάλπες.

Οι μετακινήσεις προσώπων έχουν σημασία όταν φωτίζουν ρεύματα. Εδώ, το ρεύμα λέγεται «σταθερότητα» και περνά από το Κέντρο. Αν ο Λοβέρδος «γράφει» στον Νότιο Τομέα, η ΝΔ θα έχει υλικό επιχείρημα ότι κυριαρχεί σε αυτόν τον χώρο. Αν όχι, το αφήγημα θα μείνει ημιτελές και η Χαριλάου Τρικούπη θα αντέξει ένα ακόμη κύκλο πίεσης. Για την ώρα, πάντως, το πολιτικό σύστημα παρακολουθεί ένα γνώριμο μοτίβο: οι λέξεις του χθες να ξαναζυγίζονται στο πολιτικό ταμείο του σήμερα.

Διαβάστε επίσης: Ανδρέας Λοβέρδος: Επισήμως στη Νέα Δημοκρατία