Η πολιτική κρίση στη Γαλλία φτάνει σε απομόνωση τον Μακρόν. Εκκλήσεις για πρόωρες εκλογές και οικονομικές συνέπειες απειλούν τη σταθερότητα

Η Γαλλία βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με μία από τις πιο σοβαρές θεσμικές κρίσεις των τελευταίων δεκαετιών, και ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν δείχνει περισσότερο απομονωμένος από ποτέ. Η παραιτηθείσα κυβέρνηση του Σεμπαστιέν Λεκορνί κατέρρευσε μέσα σε 14 ώρες από τον διορισμό της, κάτι που αναδεικνύει τον εκρηκτικό βαθμό πολιτικής αστάθειας στη χώρα.

Ο Μακρόν, μη έχοντας άλλες επιλογές, όρισε τον ίδιο τον Λεκορνί να κρατήσει «τις ύστατες διαβουλεύσεις» με τα κόμματα για να δοθεί λύση και να αποφευχθεί περαιτέρω κρίση. Η τύχη της κυβέρνησης, ωστόσο, δείχνει να κρέμεται από μία κλωστή, καθώς η Βουλή είναι διασπασμένη σε τρία ισχυρά μπλοκ -αριστερά, κεντροδεξιά και άκρα δεξιά- κανένα εκ των οποίων δεν διαθέτει επαρκή κοινοβουλευτική δύναμη για να κυβερνήσει μόνο του.

Οι σύμμαχοι γυρίζουν την πλάτη, η πίεση αυξάνεται

Η κρίση δεν είναι μόνο κοινοβουλευτική, αλλά και προσωπική. Ο πρώην πρωθυπουργός Εντουάρ Φιλίπ κάλεσε τον Μακρόν να παραιτηθεί πριν τη λήξη της θητείας του και να προκηρύξει πρόωρες εκλογές αφότου εγκριθεί ο προϋπολογισμός 2026.. Ο Γκαμπριέλ Ατάλ, άλλοτε στενός συνεργάτης του Μακρόν, πήρε ξεκάθαρες αποστάσεις από τις πολιτικές του, αναφέροντας ότι πλέον δεν κατανοεί τις αποφάσεις του Προέδρου.

Το κόμμα Les Républicains, μέσω του υπουργού Εσωτερικών Μπρυνό Ρεταγιό, εξέφρασε έτοιμοτητα να συμμετάσχει σε κυβέρνηση «συγκατοίκησης», υπό τον όρο ότι δεν θα διαλυθεί στη συνέχεια. Παρ’ όλα αυτά, το κόμμα αυτό δεν συμμετείχε στην επίσημη σύσκεψη στο Ματινιόν, γεγονός που υποδηλώνει επιφυλάξεις.

Μετά από τη λήξη των διαβουλεύσεων, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι ο ίδιος ο Λεκορνί θα παραμείνει πρωθυπουργός. Εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία, ο Μακρόν φέρεται διατεθειμένος να αναλάβει ίδιος τις ευθύνες, θέτοντας ξανά σε ορατό πλάνο τη διάλυση της Εθνοσυνέλευσης.

Η αριστερά διασπάται – Η άκρα δεξιά σκληραίνει τη γραμμή

Η αριστερά κινείται με ανάμεικτα μηνύματα: οι Σοσιαλιστές ζητούν αλλαγή πορείας και τη συγκρότηση «αριστερής κυβέρνησης», ενώ η επικεφαλής των Οικολόγων προτρέπει όλες τις αριστερές παρατάξεις σε άμεση συνάντηση για να ενεργοποιήσουν λύσεις συνεργασίας. Το κόμμα του Μελανσόν, Ανυπότακτη Γαλλία, κρατά αμετακίνητη τη θέση της παραίτησης Μακρόν και επαναλαμβάνει την ανάγκη «ξεκάθαρης λύσης».

Στο μεταξύ, η ακροδεξιά Εθνική Συσπείρωση, υπό τη Μαριν Λεπέν, απαιτεί διάλυση της Εθνοσυνέλευσης και αποχώρηση Μακρόν ως μόνη «λύση σοφίας». Το κόμμα αυτό δεσμεύεται να καταθέτει μόνιμα προτάσεις μομφής κατά κάθε κυβέρνησης για να προωθήσει το αίτημά του.

Οικονομική ασφυξία και διεθνείς επιπτώσεις

Η πολιτική αστάθεια έχει ήδη αρχίσει να κοστίζει στην οικονομία: αναλυτές εκτιμούν ότι η ανάπτυξη το 2025 θα χάσει ακόμη 0,3 μονάδες εξαιτίας της ανασφάλειας και του επενδυτικού «πάγωματος». Οι αγορές ανταποκρίθηκαν με άνοδο του κόστους δανεισμού και προβληματικά spreads. Ο οίκος Fitch προειδοποιεί για πιθανές νέες υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής ικανότητας της Γαλλίας, λόγω της αδυναμίας υλοποίησης μεταρρυθμίσεων σε ένα τόσο πολωμένο κοινοβούλιο.

Σε κοινοβουλευτικό επίπεδο, το κόμμα του Bayrou είχε ήδη πέσει μετά από ψήφιση μομφής τον Σεπτέμβριο, ανοίγοντας τον δρόμο για την επόμενη φάση της κρίσης. Σήμερα, η Γαλλία βιώνει μια συσσωρευμένη κρίση θεσμών, όπου το πολιτικό προσωπικό φαίνεται ανήμπορο να διαμορφώσει βιώσιμες λύσεις.

Τρεις οι κρίσιμες επιλογές για Μακρόν

Το Παλάτι Ματινιόν αντιμετωπίζει έναν σταυρό: να επιμείνει σε κυβέρνηση μειοψηφίας και να επιχειρήσει εκ νέου συναίνεση, να διαλύσει την Εθνοσυνέλευση και να πάει σε πρόωρες εκλογές υπό τον κίνδυνο νίκης της ακροδεξιάς, ή να παραιτηθεί ο ίδιος αφήνοντας σκηνικό πολιτικής ανατροπής.

Οι επόμενες 48 ώρες θεωρούνται κρίσιμες: εάν οι διαβουλεύσεις του Λεκορνί αποτύχουν, μαίνεται ο κίνδυνος εκλογών με αβέβαιο αποτέλεσμα για τον Μακρόν και το κεντρώο μπλοκ.

Με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν ότι σχεδόν οι μισοί Γάλλοι επιρρίπτουν την ευθύνη της κρίσης στον ίδιο τον Μακρόν και το 51% θεωρεί ότι η παραίτησή του θα έσπαγε το αδιέξοδο, η πίεση πλέον είναι ασφυκτική.

Η Γαλλία μοιάζει να περνά μια δοκιμασία αλλά και «στρατηγικό σταυροδρόμι» όπου οι πολιτικές ισορροπίες απειλούνται να ανατραπούν. Ο χρόνος παίζει εναντίον του Μακρόν και το στοίχημα τώρα είναι αν θα καταφέρει να ανακαταλάβει πρωτοβουλία ή θα υποκύψει στην πίεση των γεγονότων.