Σε μία θυελλώδη συνεδρίαση της Βουλής που θύμισε προεκλογική περίοδο, συζητήθηκαν οι υποθέσεις άρσης ασυλίας των Χαρίτση, Παππά και Μεταξά

Η Ολομέλεια της Βουλής βρέθηκε στο επίκεντρο μιας από τις πιο πολιτικά φορτισμένες συνεδριάσεις του φθινοπώρου, καθώς συζητήθηκαν τρεις διαφορετικές υποθέσεις άρσης ασυλίας, των Αλέξη Χαρίτση (Νέα Αριστερά), Πέτρου Παππά (ΠΑΣΟΚ) και Βασίλη Μεταξά (ΚΚΕ).

Η συνεδρίαση ήταν ιδιαίτερα έντονη, με παρεμβάσεις όλων των κομμάτων, αντιπαραθέσεις για τον ρόλο της Δικαιοσύνης και παραπολιτικές αιχμές για «διπλά μέτρα και σταθμά» στη μεταχείριση των βουλευτών, ανάλογα με την κομματική τους προέλευση.

Αν και πρόκειται για τρεις διαφορετικές δικογραφίες, η ταυτόχρονη συζήτησή τους αποκάλυψε το νέο πεδίο αντιπαράθεσης ανάμεσα σε κυβέρνηση και αντιπολίτευση, τα όρια δηλαδή ανάμεσα στη θεσμική ευθύνη και την ποινικοποίηση της πολιτικής δράσης.

Οι υποθέσεις Χαρίτση και Παππά: «Ποινικοποιούν την πολιτική κριτική»

Με ευρεία πλειοψηφία, η Ολομέλεια απέρριψε την άρση ασυλίας των Αλέξη Χαρίτση και Πέτρου Παππά, ακολουθώντας την εισήγηση της Επιτροπής Δεοντολογίας.

Ο κ. Χαρίτσης κατηγορούνταν για «παρακώλυση συγκοινωνιών» λόγω της παρουσίας του σε αγροτικές κινητοποιήσεις στην Καρδίτσα, ενώ ο κ. Παππάς για «συκοφαντική δυσφήμιση» με αφορμή δηλώσεις στο πλαίσιο κοινοβουλευτικού ελέγχου.

Η αντιπολίτευση κατήγγειλε «θεσμική διολίσθηση» και «ποινικοποίηση της πολιτικής συμμετοχής».

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Αριστεράς, Νάσος Ηλιόπουλος, έκανε λόγο για «ντροπή» να συζητείται άρση ασυλίας «επειδή ένας βουλευτής στάθηκε στο πλευρό των αγροτών».

Από το ΠΑΣΟΚ, ο Δημήτρης Μάντζος επισήμανε ότι «η κοινοβουλευτική δημοκρατία δεν αντέχει να ποινικοποιεί την πολιτική κριτική».

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, Δημήτρης Μάντζος, τόνισε πως «η συμμετοχή σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας είναι στον πυρήνα των κοινοβουλευτικών καθηκόντων» και κατηγόρησε τη ΝΔ για «επιλεκτικό σεβασμό στη Δικαιοσύνη», υπενθυμίζοντας την απόρριψη των προτάσεων για προανακριτική επιτροπή σε υποθέσεις όπως η σύμβαση 717 και ο ΟΠΕΚΕΠΕ.

Ο Χρήστος Γιαννούλης από τον ΣΥΡΙΖΑ σχολίασε αιχμηρά: «Είστε πολύ ακριβοί στα πίτουρα και φτηνοί στο αλεύρι», κατηγορώντας την κυβέρνηση για παρεμπόδιση της απόδοσης πολιτικών ευθυνών σε σοβαρές υποθέσεις.

Η Νέα Δημοκρατία αντέτεινε ότι «κανείς δεν είναι υπεράνω του νόμου» και ότι η αποστολή δικογραφιών στη Βουλή είναι θεσμικά προβλεπόμενη διαδικασία χωρίς κυβερνητική παρέμβαση.

Η υπόθεση Μεταξά: Οι συγκρούσεις στα μπλόκα και η «κλοπή ασπίδας»

Αντίθετα, η Βουλή ενέκρινε την άρση ασυλίας του βουλευτή του ΚΚΕ, Βασίλη Μεταξά, με 183 ψήφους υπέρ και 101 κατά. Ο κ. Μεταξάς κατηγορείται για «βία κατά υπαλλήλων και κλοπή αστυνομικής ασπίδας» κατά τη διάρκεια αγροτικής κινητοποίησης.

Ο κ. Μεταξάς μίλησε για «αντιστροφή της πραγματικότητας», λέγοντας πως «οι αγρότες και οι οικογένειές τους δέχθηκαν απρόκλητη δολοφονική επίθεση από τα ΜΑΤ», ενώ τώρα παρουσιάζονται ως θύτες. Το ΚΚΕ κατήγγειλε «συστηματική προσπάθεια ποινικοποίησης της λαϊκής διαμαρτυρίας», με τον κοινοβουλευτικό του εκπρόσωπο Νίκο Καραθανασόπουλο να κάνει λόγο για «κυβερνητική επιλογή βίας και καταστολής».

Στο ίδιο πνεύμα, ο Δημήτρης Τζανακόπουλος (Νέα Αριστερά) έκανε λόγο για «κανονικότητα ποινικού κυνηγιού βουλευτών και αρχηγών κομμάτων που στηρίζουν κινητοποιήσεις», υπογραμμίζοντας ότι «ο εισαγγελέας όφειλε να μην έχει στείλει τέτοιες δικογραφίες στη Βουλή».

Η Πλεύση Ελευθερίας συντάχθηκε επίσης με τη θέση ότι οι διώξεις αυτές «αποτελούν προσπάθεια κατασκευής ενόχων» και δήλωσε ότι θα καταψηφίσει την άρση ασυλίας Μεταξά.

Η Νέα Δημοκρατία, από την πλευρά της, επανέλαβε ότι «η Βουλή δεν κρίνει ενοχή ή αθωότητα, αλλά μόνο αν η πράξη σχετίζεται με την άσκηση των βουλευτικών καθηκόντων».

Ένα πολιτικό μήνυμα πίσω από τις ψήφους

Οι διαφορετικές αποφάσεις της Βουλής, προστασία για δύο και ποινική διερεύνηση για έναν, ανέδειξαν τη δυσκολία χάραξης κοινής γραμμής σε υποθέσεις όπου το πολιτικό και το ποινικό στοιχείο διαπλέκονται.

Η αντιπολίτευση επιχείρησε να κεφαλαιοποιήσει την ένταση, παρουσιάζοντας την κυβέρνηση ως «θεσμικά αυταρχική» και «ανεκτική μόνο προς τους πολιτικά οικείους της».

Η ΝΔ, από την άλλη, επεδίωξε να προβάλει εικόνα θεσμικής σοβαρότητας, στέλνοντας μήνυμα ότι η Δικαιοσύνη λειτουργεί ανεξάρτητα.

Η συνεδρίαση ανέδειξε έτσι ένα νέο πεδίο πολιτικής πόλωσης. Τη σύγκρουση για το ποιος ορίζει τα όρια της δημοκρατικής διαμαρτυρίας και αν η Βουλή μπορεί να σταθεί πάνω από τον ποινικό θόρυβο.