Η κοινή παρουσία Μητσοτάκη και Δένδια στη Θεσσαλονίκη για την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου δεν είναι απλώς θεσμική. Τι σηματοδοτεί

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης θα παρακολουθήσει αύριο τη μεγάλη στρατιωτική παρέλαση στην παραλιακή λεωφόρο της πόλης, όπου τα βλέμματα θα στραφούν όχι μόνο στα άρματα και στα μαχητικά αεροσκάφη, αλλά και στις πολιτικές παρουσίες της πρώτης γραμμής.

Στο πλευρό του θα βρίσκεται ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, ο οποίος, πριν από την παρέλαση, θα έχει συνάντηση με τον Κύπριο ομόλογό του, Βασίλη Πάλμα, στη Λέσχη Αξιωματικών Φρουράς Θεσσαλονίκης. Η συνάντηση των δύο υπουργών εντάσσεται σε ένα πλαίσιο διαρκούς συντονισμού Αθήνας και Λευκωσίας στα ζητήματα άμυνας και περιφερειακής ασφάλειας.

Η παρουσία του πρωθυπουργού και του υπουργού Άμυνας στην ίδια εξέδρα δεν περνά απαρατήρητη, καθώς οι δημόσιες εμφανίσεις τους τελευταία έχουν αποκτήσει και πολιτική χροιά, ενόψει των εξελίξεων στη Νέα Δημοκρατία και της αυξημένης κινητικότητας στα στελέχη της κυβέρνησης. Η Θεσσαλονίκη, άλλωστε, έχει διαχρονικά έναν συμβολικό χαρακτήρα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, καθώς από εκεί συχνά εκπέμπει μηνύματα ενότητας και πολιτικής σταθερότητας.

Η Θεσσαλονίκη γίνεται καθρέφτης της ΝΔ – Ο Μητσοτάκης, ο Δένδιας και η πολιτική σημειολογία

Η κοινή τους παρουσία των δύο ανδρών στην συμπρωτεύουσα έχει, βεβαίως, τον θεσμικό χαρακτήρα του εορτασμού. Όμως σε μια συγκυρία όπου η Νέα Δημοκρατία αναζητά σταθερές και εσωτερική πυξίδα, η εικόνα ενός πρωθυπουργού και ενός υπουργού Άμυνας που βρίσκονται ξανά πλάι-πλάι στέλνει μήνυμα ενότητας.

Όπως εύλογα συμπεραίνεται, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιδιώκει να προβάλλει θεσμική συνέχεια και πειθαρχία, απέναντι σε κάθε σενάριο εσωκομματικών αποστάσεων. Η παρουσία του Δένδια στη Θεσσαλονίκη, από την άλλη, υπενθυμίζει τη δική του πολιτική αυτονομία, με χαμηλούς τόνους μεν, αλλά με σαφή πολιτική πυξίδα που παραμένει στραμμένη προς το «ευρύ, μετριοπαθές» κοινό της κεντροδεξιάς.

Στο Μέγαρο Μαξίμου, η επιλογή του πρωθυπουργού να δώσει δυναμική παρουσία στη Θεσσαλονίκη έχει και επικοινωνιακό στόχο: να ανακτήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων σε μια περίοδο που η δημόσια ατζέντα καθορίζεται συχνά από κρίσεις, δημοσκοπήσεις και πολιτικούς ψιθύρους.