Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, το εποχικά διορθωμένο ποσοστό ανεργίας στην Ελλάδα υποχώρησε στο 8,2% τον Σεπτέμβριο 2025 από 9,7% τον Σεπτέμβριο 2024, καταγράφοντας σημαντική ανάκαμψη του παραγωγικού συντελεστή της εργασίας. Σε επίπεδο ΕΕ-27 (εξαιρουμένων Ιρλανδίας και Λουξεμβούργου), η Ελλάδα κατατάσσεται στην 4η υψηλότερη θέση, πίσω από Ισπανία (10,5%), Φινλανδία (9,6%) και Σουηδία (8,7%). Το ποσοστό ανεργίας στην Ευρωζώνη διαμορφώθηκε στο 6,3% και στην ΕΕ-27 στο 6,0%.
Σε απόλυτους όρους, οι απασχολούμενοι ανήλθαν σε 4.326,3 χιλ. (+1,4% ετήσια μεταβολή, +59,1 χιλ.), οι άνεργοι μειώθηκαν σε 385,8 χιλ. (-15,5%, -70,5 χιλ.), ενώ το συνολικό εργατικό δυναμικό διαμορφώθηκε σε 4.712,1 χιλ. (-0,2%). Ο μη ενεργός πληθυσμός ανήλθε σε 3.031,8 χιλ. (-0,5%). Η μέση ετήσια αύξηση της απασχόλησης για το 3ο τρίμηνο 2025 ήταν 1,8%, έναντι 1,4% και 1,1% στα προηγούμενα τρίμηνα, ενισχύοντας την εγχώρια οικονομική δραστηριότητα ενόψει της δημοσίευσης των εθνικών λογαριασμών στις 5 Δεκεμβρίου 2025.
Ιστορική σύγκριση με το 2008 δείχνει ότι οι άνεργοι παραμένουν κατά 21,9 χιλ. κάτω από το ιστορικό χαμηλό Μαΐου 2008, ενώ οι απασχολούμενοι υστερούν κατά 294 χιλ. έναντι του ιστορικού υψηλού Απριλίου 2008, αποτυπώνοντας τη συρρίκνωση του ελληνικού εργατικού δυναμικού κατά την πολυετή κρίση χρέους. Η καθοδική τάση του εργατικού δυναμικού φαίνεται να έχει σταθεροποιηθεί μετά την πανδημία, με μερική αναπλήρωση του μη ενεργού πληθυσμού λόγω πληθυσμιακής συρρίκνωσης.
Μεσοπρόθεσμα, η Eurobank εντοπίζει περιθώρια περαιτέρω ενίσχυσης του παραγωγικού συντελεστή εργασίας μέσω μεγαλύτερης συμμετοχής νέων και γυναικών, καθώς και επαναπατρισμού ανθρώπινου κεφαλαίου. Η θετική καθαρή εισροή μεταναστών με ελληνική υπηκοότητα το 2023 αποτελεί ενδεικτικό στοιχείο. Θεωρητικά, αν η ανεργία της Ελλάδας ισοσκελίζονταν με αυτήν της Ευρωζώνης, η απασχόληση θα μπορούσε να αυξηθεί κατά 88,9 χιλ. άτομα ή 2,1%.
Δείκτες οικονομικού κλίματος και PMI διατήρησαν υψηλά επίπεδα τον Οκτώβριο 2025: ο δείκτης οικονομικού κλίματος του ΙΟΒΕ ανήλθε στις 107,5 μονάδες (από 106,2), ενώ ο δείκτης PMI μεταποίησης της S&P Global ενισχύθηκε στις 53,5 μονάδες (από 52,0). Η άνοδος αποδίδεται στη βελτίωση της εμπιστοσύνης στη βιομηχανία, τις υπηρεσίες και το λιανικό εμπόριο, καθώς και στη στήριξη της εγχώριας ζήτησης, ενώ η καταναλωτική εμπιστοσύνη παραμένει αρνητική.
Συμπερασματικά, οι βασικοί δείκτες – απασχόληση, ανεργία και οικονομικό κλίμα – καταγράφουν θετική δυναμική μετά την πανδημία. Παράλληλα, διαρθρωτικές προκλήσεις, όπως η δημογραφική συρρίκνωση και η χαμηλή συμμετοχή συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων, παραμένουν κρίσιμες για τη μακροοικονομική στρατηγική.
Μ.Η.Τ. 242183