Eurostat – Τιμές τροφίμων στην Ευρώπη: Η Ελλάδα στην πρώτη 15άδα με τα πιο ακριβά τρόφιμα

Η Eurostat καταγράφει σημαντικές διαφορές στις τιμές τροφίμων ανά χώρα, με τη Βορειοδυτική Ευρώπη να παραμένει η πιο ακριβή και τα Δυτικά Βαλκάνια οι πιο προσιτές.

Οι τιμές των τροφίμων στην Ευρώπη παρουσιάζουν σημαντικές διακυμάνσεις, με τη Βόρεια και Δυτική Ευρώπη να καταγράφουν τα υψηλότερα επίπεδα και χώρες όπως η Βόρεια Μακεδονία και η Ρουμανία τα χαμηλότερα. Η Ελλάδα, παρά τις χαμηλότερες τιμές σε σχέση με κορυφαίες χώρες όπως η Ελβετία και το Λουξεμβούργο, βρίσκεται στη δεκαπεντάδα των πιο ακριβών χωρών, με το «καλάθι» τροφίμων να φτάνει τα 105,1 ευρώ το 2024.

Οι τιμές των τροφίμων στην Ευρώπη ποικίλλουν σημαντικά, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat για το 2024. Οι χώρες της Βορειοδυτικής Ευρώπης, όπως η Ελβετία, η Νορβηγία, η Γαλλία και το Λουξεμβούργο, καταγράφουν τα υψηλότερα επίπεδα, ενώ οι χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και των Δυτικών Βαλκανίων εμφανίζουν τις χαμηλότερες τιμές.

Η Ελβετία είναι η πιο ακριβή χώρα, με τις τιμές των τροφίμων 61,1% πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ, ακολουθούμενη από την Ισλανδία και τη Νορβηγία. Στην ΕΕ, το Λουξεμβούργο καταγράφει το υψηλότερο κόστος (125,7 €), ενώ η Ρουμανία το χαμηλότερο (74,6 €).

Η Ελλάδα, με κόστος «καλαθιού» 105,1 €, βρίσκεται στη δεκαπεντάδα των πιο ακριβών χωρών. Τα τελευταία στοιχεία για το 2025 δείχνουν ότι οι αυξήσεις συνεχίζονται, με την ΕΛΣΤΑΤ να καταγράφει αύξηση 2,6% στα τρόφιμα και μη αλκοολούχα ποτά τον Οκτώβριο και η Eurostat να επιβεβαιώνει την ενίσχυση του πληθωρισμού στη διατροφή τον Νοέμβριο (3,1%).

Οι διαφορές στις τιμές τροφίμων δεν αφορούν μόνο το κόστος, αλλά και το ποσοστό του οικογενειακού προϋπολογισμού που δαπανάται σε τρόφιμα. Σε χώρες με χαμηλότερο εισόδημα, όπως η Ρουμανία ή η Βόρεια Μακεδονία, τα τρόφιμα αντιπροσωπεύουν έως και το 20% των δαπανών των νοικοκυριών, ενώ στις πιο πλούσιες χώρες το ποσοστό είναι συνήθως κάτω από 12%.

Διαρθρωτικοί παράγοντες, όπως το κόστος παραγωγής, η αλυσίδα εφοδιασμού, η φορολογία και οι προτιμήσεις των καταναλωτών, επηρεάζουν επίσης τις διαφορές τιμών. Οι χώρες με υψηλότερους μισθούς, όπως η Δανία και η Ελβετία, εμφανίζουν ακριβότερα τρόφιμα λόγω υψηλότερου κόστους εργασίας στη γεωργία, τη μεταποίηση και το λιανικό εμπόριο.

Συνολικά, ενώ οι τιμές των τροφίμων μπορεί να είναι υψηλότερες στη Δυτική Ευρώπη, τα διαθέσιμα εισοδήματα επιτρέπουν μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη. Αντιθέτως, χώρες με χαμηλότερο εισόδημα αντιμετωπίζουν δυσανάλογο βάρος, ακόμα και αν οι ονομαστικές τιμές είναι χαμηλότερες, με άμεσες επιπτώσεις στην επισιτιστική ασφάλεια.