Furman: Η αύξηση των διαφωνιών στη Fed αποτελεί ένδειξη υγείας

Αυξανόμενες διαφοροποιήσεις καταγράφονται στους κόλπους της Federal Reserve, γεγονός που, σύμφωνα με τον οικονομολόγο και αρθρογράφο των New York Times Jason Furman, ενδέχεται να ενισχύει την ποιότητα της νομισματικής πολιτικής των ΗΠΑ.

Στην τελευταία συνεδρίαση της Fed, τρία μέλη της Επιτροπής Νομισματικής Πολιτικής διαφώνησαν με την απόφαση για μείωση των επιτοκίων κατά 25 μονάδες βάσης — ο υψηλότερος αριθμός διαφωνιών από το 2019. Τους τελευταίους έξι μήνες καταγράφονται κατά μέσο όρο δύο διαφωνίες ανά συνεδρίαση, τετραπλάσιος αριθμός σε σχέση με τον ιστορικό μέσο όρο από το 1990.

Ο Furman επισημαίνει ότι, παρότι η Fed διατηρεί υψηλό επίπεδο τεχνοκρατικής επάρκειας και λειτουργεί λιγότερο πολιτικοποιημένα από άλλα θεσμικά όργανα της Ουάσινγκτον, η μακροχρόνια έμφαση στη συναίνεση έχει συμβάλει στη διαμόρφωση «ομαδικής σκέψης». Το φαινόμενο αυτό, όπως σημειώνει, συνέβαλε τόσο στην υποεκτίμηση της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008 όσο και στην καθυστερημένη αντίδραση στον πληθωρισμό το 2021, όταν τα επιτόκια παρέμειναν στο μηδέν παρά τη ραγδαία άνοδο των τιμών.

Η πρόσφατη απόφαση για μείωση επιτοκίων, με στόχο τη στήριξη της αγοράς εργασίας, ελήφθη σε ένα περιβάλλον επίμονου πληθωρισμού και ισχυρής οικονομικής δραστηριότητας. Ο Furman δηλώνει ότι διαφωνεί με τη μείωση, ωστόσο τονίζει πως η ανοιχτή διατύπωση αντικρουόμενων απόψεων αποτελεί ένδειξη υγιούς διαδικασίας λήψης αποφάσεων.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η ενίσχυση των διαφωνιών μπορεί να λειτουργήσει και ως ανάχωμα σε πιθανές πολιτικές πιέσεις προς τη Fed, ιδίως ενόψει της λήξης της θητείας του προέδρου Τζερόμ Πάουελ τον Μάιο. Σε περίπτωση που η ηγεσία της τράπεζας ευθυγραμμιστεί στενότερα με πολιτικές επιδιώξεις, η ύπαρξη ισχυρών εσωτερικών διαφοροποιήσεων θα μπορούσε να ενισχύσει την ανεξαρτησία του θεσμού.

Ο Furman καταλήγει ότι η μετάβαση από το μοντέλο του «πανίσχυρου προέδρου» της Fed σε μια πιο συλλογική διαδικασία λήψης αποφάσεων αντανακλά καλύτερα την πολυπλοκότητα της αμερικανικής οικονομίας και αυξάνει τις πιθανότητες ορθότερων πολιτικών επιλογών.