Νέα Αριστερά: Ρήγμα με αποχωρήσεις 10 στελεχών - «Παραλυτική ισορροπία» μετά τη «φωτογραφική» αποδοκιμασία Τσίπρα

Νέα Αριστερά: «Χάθηκε η τελευταία ευκαιρία» – Στον αέρα η στρατηγική του κόμματος – Στελέχη αποχωρούν και μιλούν για «ομφαλοσκόπηση»

Μια νέα εστία εσωτερικής κρίσης ανοίγει στη Νέα Αριστερά, καθώς δέκα στελέχη –μεταξύ των οποίων ο Νίκος Μπίστης– ανακοίνωσαν την αποχώρησή τους από το κόμμα, καταγγέλλοντας πολιτικό αδιέξοδο, οργανωτική στασιμότητα και μια στρατηγική γραμμή που, όπως υποστηρίζουν, απομακρύνει τη Νέα Αριστερά από την ανάγκη συγκρότησης ενός ευρύτερου προοδευτικού μετώπου.

Η αποχώρηση συνοδεύτηκε από κείμενο με σαφές πολιτικό στίγμα, στο οποίο οι υπογράφοντες παρουσιάζουν την απόφαση ως αποτέλεσμα μιας πορείας που εγκλωβίζει το κόμμα σε μια «ομφαλοσκόπηση» γύρω από την «καθαρότητα» της αριστερής ταυτότητας, την ώρα που –κατά την άποψή τους– οι κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες επιβάλλουν ενότητα στον χώρο της Κεντροαριστεράς και της ευρύτερης Αριστεράς.

Από «τελευταία ευκαιρία» σε νέα κρίση: Το παρασκήνιο της ρήξης

Σύμφωνα με όσα περιγράφονται στη δήλωση αποχώρησης, το Διαρκές Προγραμματικό Συνέδριο χαρακτηρίζεται ως «τελευταία ευκαιρία» για να ξεπεραστεί το αδιέξοδο. Όμως, όπως σημειώνουν, η ευκαιρία αυτή χάθηκε.

Τα στελέχη που αποχωρούν υποστηρίζουν ότι αντί να υπάρξει καθαρή λύση, η απόφαση του συνεδρίου διαιωνίζει μια «παραλυτική ισορροπία», η οποία ήδη από το πρώτο βράδυ ερμηνεύθηκε διαφορετικά από τις δύο πλευρές του κόμματος, προετοιμάζοντας –όπως εκτιμούν– το έδαφος για νέα κρίση.

Στο ίδιο πλαίσιο καταγράφεται και η εικόνα μιας ευρύτερης πολιτικής δυσφορίας στο ακροατήριο της Αριστεράς, η οποία, όπως επισημαίνεται, αποτυπώνεται στις δημοσκοπήσεις και στο κλίμα «γενικευμένης αδιαφορίας» που περιβάλλει τις εξελίξεις.

Οργανωτικός δυϊσμός και σύγκρουση στρατηγικής: «Άλλη γραμμή στην ΚΟ, άλλη στα όργανα»

Ιδιαίτερα αιχμηρή είναι η περιγραφή της εσωτερικής λειτουργίας της Νέας Αριστεράς. Τα στελέχη που αποχωρούν μιλούν για έναν ιδιότυπο πολιτικό και οργανωτικό δυϊσμό, με «δύο γλώσσες» μέσα στο ίδιο κόμμα.

Όπως αναφέρουν, ο πρόεδρος και η πλειοψηφία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας φέρονται να μιλούν «τη γλώσσα της ενότητας», ενώ ο γραμματέας και η πλειοψηφία της Κεντρικής Επιτροπής και του Πολιτικού Γραφείου εργάζονται, κατά την εκτίμησή τους, αποκλειστικά για την ανασυγκρότηση της ριζοσπαστικής Αριστεράς, απορρίπτοντας κάθε ευρύτερη προοπτική.

Το πολιτικό αποτέλεσμα, όπως υποστηρίζουν, ήταν μια μακρά περίοδος στασιμότητας και μια ισορροπία που δεν παράγει ούτε καθαρή στρατηγική ούτε εκλογική δυναμική.

«Δεν ψηφίζουν με ταυτότητες, αλλά με ταυτίσεις»: Η κριτική στην πολιτική γραμμή

Πέρα από τα οργανωτικά, η δήλωση αναδεικνύει μια πιο βαθιά διαφωνία για τον τρόπο με τον οποίο η Αριστερά μπορεί να επανέλθει στο προσκήνιο.

Οι αποχωρήσαντες τονίζουν ότι οι πολίτες δεν κινητοποιούνται αποκλειστικά βάσει ταυτοτήτων, αλλά κυρίως βάσει ταυτίσεων: με πολιτικά σχέδια, προτάσεις, πρόσωπα και συλλογικές προοπτικές που επηρεάζουν απτά την καθημερινότητά τους. Με άλλα λόγια, θέτουν μια «ρεαλιστική» ανάγνωση του πολιτικού ανταγωνισμού, όπου η κοινωνική εκπροσώπηση δεν κερδίζεται με εσωτερικούς ιδεολογικούς διαγωνισμούς, αλλά με πειστική πολιτική πρόταση εξουσίας.

Στο ίδιο σημείο εντάσσεται και η προειδοποίηση για το ευρωπαϊκό παράδειγμα: μια επιθετική Ακροδεξιά που επιβάλλει την ατζέντα της στον συντηρητικό χώρο, ενώ η Αριστερά αυτοπεριορίζεται σε ρόλο διαμαρτυρίας. Η διατύπωση αυτή ουσιαστικά δείχνει ότι τα στελέχη που αποχωρούν βλέπουν τον χρόνο να λειτουργεί υπέρ πολιτικών σχηματισμών με αντιδραστικό λόγο, και όχι υπέρ μιας κατακερματισμένης προοδευτικής αντιπολίτευσης.

Το «καρφί» για Τσίπρα και Κεντροαριστερά: Τα δύο σημεία που «κλείδωσαν» την αποχώρηση

Το πιο πολιτικά εκρηκτικό μέρος της δήλωσης αφορά το πώς ερμηνεύουν την απόφαση του συνεδρίου. Όπως καταγγέλλουν, υπήρξαν δύο μόνο σημεία στα οποία υπήρξε σαφήνεια.

Το πρώτο, όπως λένε, ήταν η «φωτογραφική αποδοκιμασία» του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα. Το δεύτερο ήταν η απόρριψη κάθε προοπτικής συνεργασίας με τις δυνάμεις της Κεντροαριστεράς.

Τα στελέχη που αποχωρούν χαρακτηρίζουν αυτή τη γραμμή «πολιτικά καταστροφική επιλογή» την οποία «ούτε θέλουν ούτε μπορούν να υπηρετήσουν», ξεκαθαρίζοντας ότι θα κινηθούν στην αντίθετη κατεύθυνση: προς την ανασύνθεση του συνόλου της Αριστεράς και τη συγκρότηση ευρύτερου προοδευτικού μετώπου, με «αξιόπιστη και κοινωνικά αναγνωρίσιμη ηγεσία».

Πίεση για «μεγάλο προοδευτικό σχήμα» και κίνδυνος συρρίκνωσης

Η αποχώρηση των δέκα στελεχών δεν είναι απλώς μια εσωκομματική αναταραχή. Αποτελεί ένδειξη ότι ο προοδευτικός χώρος συνεχίζει να βρίσκεται σε φάση αναδιάταξης, με υπόγειες πιέσεις για επανασύνδεση κομματικών και πολιτικών ρευμάτων και για συγκρότηση σχημάτων που μπορούν να λειτουργήσουν με όρους κυβερνησιμότητας.

Για τη Νέα Αριστερά, η εξέλιξη έχει διπλό βάρος. Πρώτον, επειδή αποτυπώνει δημόσια ένα σκληρό στρατηγικό δίλημμα, που έως τώρα εμφανιζόταν κυρίως ως παρασκήνιο. Και δεύτερον, επειδή προσθέτει ένταση σε μια χρονική περίοδο κατά την οποία η δημοσκοπική πίεση και η πολιτική αμηχανία στον χώρο της Αριστεράς λειτουργούν ως επιταχυντές εξελίξεων.

Τη δήλωση αποχώρησης υπογράφουν οι: