ΥΠΕΝ: Νέο πλαίσιο για τις περιοχές Natura 2000 – Τι αλλάζει σε δόμηση και χρήσεις γης

Σε εξορθολογισμό των χρήσεων γης στις περιοχές Natura 2000 προχωρά το ΥΠΕΝ, επιχειρώντας να περιορίσει την εκτός σχεδίου δόμηση και να θέσει σαφείς κανόνες για την ανάπτυξη.

Αυστηρές προϋποθέσεις για επεκτάσεις σχεδίων πόλης – Στόχος η ισορροπία μεταξύ ανάπτυξης και προστασίας της φύσης.

Νέο πλαίσιο για τη διαχείριση και αξιοποίηση των περιοχών Natura 2000 θέτει το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, μέσω τροποποίησης του άρθρου 19 του ν. 1650/1986. Η ρύθμιση στοχεύει στον περιορισμό της άναρχης εκτός σχεδίου δόμησης, που επί δεκαετίες επιβαρύνει το τοπίο και δημιουργεί πολεοδομικά αδιέξοδα.

Πρόκειται για ένα πρόβλημα που, σύμφωνα με αρμόδιους παράγοντες, έχει αφήσει «ομήρους» χιλιάδες πολίτες σε περιοχές της χώρας, από τα Ιωάννινα και το Ναύπλιο έως την Καστοριά, όπου η έλλειψη σαφούς σχεδιασμού συντηρεί την αυθαιρεσία.

Σήμερα, περίπου το 28% της χερσαίας έκτασης της Ελλάδας εντάσσεται στο δίκτυο Natura 2000, το οποίο περιλαμβάνει όχι μόνο προστατευόμενες περιοχές, αλλά και κατοικημένες ζώνες, νησιά και περισσότερους από 1.000 οικισμούς.

Διευκρινίζεται ότι η νέα ρύθμιση δεν επηρεάζει αυστηρά προστατευόμενες περιοχές, όπως δάση, αρχαιολογικούς χώρους, υγροτόπους και οικοτόπους προτεραιότητας, όπου εξακολουθούν να ισχύουν ειδικά καθεστώτα προστασίας.

Οι όροι για επεκτάσεις σχεδίων πόλης

Η δυνατότητα επέκτασης σχεδίων πόλης σε περιοχές Natura προβλέπεται μόνο υπό αυστηρές προϋποθέσεις:

Επαφή με υφιστάμενους οικισμούς ή πόλεις
Ένταξη σε Ζώνες Βιώσιμης Διαχείρισης Φυσικών Πόρων (Ζώνη 4)
Συμβατότητα με την Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη (ΕΠΜ)
Διασφάλιση της οικολογικής ισορροπίας της περιοχής
Ανώτατο όριο επέκτασης έως 20% της συγκεκριμένης ζώνης
Πρόβλεψη μέσω Τοπικών ή Ειδικών Πολεοδομικών Σχεδίων

Οι παρεμβάσεις αυτές στοχεύουν στην κάλυψη πραγματικών αναγκών στέγασης και ανάπτυξης, κυρίως σε περιοχές με αυξημένη πληθυσμιακή πίεση.

Προτεραιότητα η βιώσιμη ανάπτυξη

Το ΥΠΕΝ επιδιώκει να διαμορφώσει ένα σταθερό και σαφές πλαίσιο που θα εξασφαλίζει την προστασία της βιοποικιλότητας, χωρίς να αναστέλλει την αναπτυξιακή προοπτική των τοπικών κοινωνιών.

Η νέα ρύθμιση φιλοδοξεί να βάλει τέλος σε πρακτικές του παρελθόντος, προωθώντας έναν σύγχρονο πολεοδομικό σχεδιασμό που συνδυάζει ανάπτυξη, ποιότητα ζωής και περιβαλλοντική ευθύνη.