Η αποστολή Artemis II της NASA εισέρχεται σε μία από τις πλέον κρίσιμες φάσεις της τροχιακής της δυναμικής, καθώς το διαστημικό σκάφος Orion διέσχισε τη λεγόμενη «σεληνιακή σφαίρα επιρροής» της Σελήνη.
Η μετάβαση αυτή, που σημειώθηκε στις 04:42 GMT, σηματοδοτεί το σημείο όπου το βαρυτικό πεδίο της Σελήνης υπερισχύει εκείνου της Γη ως κυρίαρχη δύναμη που καθορίζει την τροχιά του σκάφους. Από πλευράς ουράνιας μηχανικής, πρόκειται για κρίσιμο ορόσημο στη μετάβαση από γεωκεντρικό σε σεληνοκεντρικό σύστημα αναφοράς.
Τροχιακή δυναμική και προφίλ πτήσης
Κατά τη στιγμή εισόδου στη σφαίρα επιρροής, το Orion βρισκόταν περίπου 63.000 χλμ. από τη Σελήνη και 373.000 χλμ. από τη Γη. Η τροχιά του ακολουθεί προφίλ ελεύθερης επιστροφής (free-return trajectory), διασφαλίζοντας ότι ακόμη και σε περίπτωση αποτυχίας προώθησης, το σκάφος μπορεί να επιστρέψει στη Γη μέσω βαρυτικής υποβοήθησης.
Η προσέγγιση περιλαμβάνει:
Επιτάχυνση λόγω βαρυτικής έλξης της Σελήνης
Περίπτηση (lunar flyby) υψηλής ταχύτητας
Χαρτογράφηση βαρυτικών ανωμαλιών και επιφανειακών χαρακτηριστικών
Πλήρωμα και ιστορικές «πρωτιές»
Το πλήρωμα αποτελείται από τους:
Victor Glover
Christina Koch
Jeremy Hansen
Reid Wiseman
Η αποστολή καταγράφει σημαντικά κοινωνικο-ιστορικά ορόσημα:
Ο Glover ως ο πρώτος Αφροαμερικανός σε σεληνιακή περιφορά
Η Koch ως η πρώτη γυναίκα σε αντίστοιχη αποστολή
Ο Hansen ως ο πρώτος μη Αμερικανός σε τέτοια τροχιά
Παρατήρηση της λεκάνης Orientale: γεωμορφολογική σημασία
Ιδιαίτερο επιστημονικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η οπτική παρατήρηση της λεκάνης Orientale Basin, ενός από τα νεότερα και καλύτερα διατηρημένα συγκρουσιακά χαρακτηριστικά της Σελήνης.
Η δομή της:
Πολυδακτυλιοειδής μορφολογία (multi-ring basin)
Διάμετρος ~930 χλμ.
Ένδειξη μεγάλων προσκρούσεων κατά την ύστερη βαριά βομβαρδιστική περίοδο
Για πρώτη φορά, το χαρακτηριστικό αυτό παρατηρείται απευθείας με ανθρώπινη όραση, αντί αποκλειστικά μέσω τηλεπισκοπικών δεδομένων.
Επιχειρησιακές δοκιμές και συστήματα υποστήριξης ζωής
Κατά τη διάρκεια της αποστολής, οι αστροναύτες αξιολογούν το σύστημα στολών Orion Crew Survival System (OCSS), το οποίο:
Παρέχει αυτόνομη υποστήριξη ζωής έως 6 ημέρες
Είναι σχεδιασμένο για καταστάσεις αποσυμπίεσης
Ενσωματώνει συστήματα θερμικού ελέγχου και επικοινωνίας
Παράλληλα, εξετάζεται σε πραγματικές συνθήκες το σύστημα υποστήριξης ζωής του σκάφους, κρίσιμο για μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές μεγαλύτερης διάρκειας.
Ακραία απόσταση και μελλοντικές αποστολές
Κατά την πορεία στην αθέατη πλευρά της Σελήνης, το πλήρωμα αναμένεται να καταρρίψει το ρεκόρ μέγιστης απόστασης ανθρώπων από τη Γη, που είχε τεθεί κατά την εποχή του προγράμματος Apollo το 1970.
Τα δεδομένα που συλλέγονται θα αποτελέσουν κρίσιμη βάση για:
Artemis III (2027)
Artemis IV (2028)
με απώτερο στόχο τη βιώσιμη ανθρώπινη παρουσία στη Σελήνη.
Η Artemis II δεν αποτελεί απλώς μια επανάληψη των αποστολών του παρελθόντος, αλλά μια υψηλής ακρίβειας δοκιμή συστημάτων, τροχιακής μηχανικής και ανθρώπινης αντοχής στο βαθύ διάστημα. Η επιτυχής ολοκλήρωσή της θα καθορίσει την επιχειρησιακή ετοιμότητα της ανθρωπότητας για την επόμενη φάση εξερεύνησης πέρα από τη χαμηλή γήινη τροχιά.
Μ.Η.Τ. 242183