Η Μεγάλη Τετάρτη σήμερα αποτελεί το γεφύρωμα της περιοδου προετοιμασίας γιατην είσοδο στα Άγια Πάθη.
Το πρωί τελείται ο Εσπερινός μαζί με την τελευταία Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία, που είναι και η τελευταία φορά μέσα στο εκκλησιαστικό έτος που τελείται αυτή η κατανυκτική ακολουθία.
Η Μεγάλη Τετάρτη είναι αφιερωμένη στη μνήμη της αμαρτωλής γυναίκας, που μετανόησε, πίστεψε στο Χριστό και άλειψε τα πόδια του με μύρο.
Κεντρική θέση έχει το Ιερό Μυστήριο του Ευχελαίου, που τελείται το απόγευμα. Πρόκειται για Μυστήριο θεραπείας, βασισμένο στην αποστολική παράδοση, όπου ο ιερέας αλείφει τους πιστούς με αγιασμένο έλαιο και αναπέμπει ευχές για ίαση ψυχής και σώματος. Ταυτόχρονα, δίδεται συγχωρητική ευχή για αμαρτήματα που έχουν ήδη εξομολογηθεί, ώστε οι πιστοί να προσέλθουν καθαρότεροι στη Θεία Κοινωνία της Μεγάλης Πέμπτης. Το Ευχέλαιο εκφράζει τη φροντίδα της Εκκλησίας για τον άνθρωπο ως ολότητα, σώμα και ψυχή.
Λειτουργικά, η ημέρα οδηγεί απευθείας στον Όρθρο της Μεγάλης Πέμπτης, όπου αρχίζει ουσιαστικά η κορύφωση του Θείου Δράματος. Προβάλλονται τέσσερα κεντρικά γεγονότα: ο Νιπτήρας (η πράξη απόλυτης ταπείνωσης του Χριστού), ο Μυστικός Δείπνος (καθιέρωση της Θείας Ευχαριστίας), η Αρχιερατική Προσευχή και η Προδοσία του Ιούδα. Η ακολουθία σηματοδοτεί τη μετάβαση από τη διδασκαλία στη θυσία.
Στον Μυστικό Δείπνο, ο Χριστός προσφέρει στους μαθητές Του το Σώμα και το Αίμα Του, θεμελιώνοντας το κατεξοχήν Μυστήριο της Εκκλησίας. Ταυτόχρονα, διδάσκει την αγάπη, την ταπείνωση και τη διακονία, όπως εκφράζεται με το πλύσιμο των ποδιών των μαθητών — μια πράξη που ανατρέπει την ανθρώπινη ιεραρχία και θέτει ως πρότυπο την προσφορά προς τον άλλον.
Παράλληλα, αποκαλύπτεται το δράμα της προδοσίας: ο Ιούδας έχει ήδη αποφασίσει να παραδώσει τον Χριστό, ενώ ο Πέτρος, αν και εκφράζει αφοσίωση, προαναγγέλλεται ότι θα Τον αρνηθεί. Έτσι, αναδεικνύεται η ανθρώπινη αδυναμία απέναντι στο Θείο σχέδιο, αλλά και η δυνατότητα μετάνοιας.
Η ημέρα ολοκληρώνεται με την πορεία προς τη Γεθσημανή, όπου ο Χριστός προσεύχεται εν αγωνία, προετοιμαζόμενος για το Πάθος. Εκεί αρχίζει ουσιαστικά η κορύφωση της θυσίας, που θα οδηγήσει στη Σταύρωση και τελικά στην Ανάσταση. Η Μεγάλη Τετάρτη, λοιπόν, δεν είναι μόνο ημέρα προετοιμασίας, αλλά και βαθιάς συνειδητοποίησης του νοήματος της θυσίας, της συγχώρεσης και της αγάπης.
Τα έθιμα του τόπου μας
Ξεχωριστή θέση στις μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας έχει η Μεγάλη Τετάρτη λόγω της τέλεσης του μυστηρίου του Ιερού Ευχελαίου, όπως επισημαίνει η κυρία Ευηλένα Καρδαμήλα. Πολλές γυναίκες πηγαίνουν στην εκκλησία αλεύρι, με το οποίο μετά ζυμώνουν το ψωμί της Λαμπρής και τα κουλούρια.
Παλαιότερα, τη Μεγάλη Τετάρτη παρασκευαζόταν και η νέα ζύμη. Καθώς πίστευαν ότι η ζύμη του ψωμιού κάποια στιγμή μπορεί να χάσει τη δύναμη και την καθαρότητά της, τη Μεγάλη Τετάρτη φρόντιζαν να την ανανεώνουν. Έτσι οι γυναίκες πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι και μάζευαν αλεύρι, το οποίο και ζύμωναν χωρίς προζύμι. Έπειτα το πήγαιναν στην Εκκλησία. Ο ιερέας ακουμπούσε πάνω στη ζύμη το Σταυρό με το Τίμιο Ξύλο και το ζυμάρι φούσκωνε. Αυτό αποτελούσε το προζύμι της χρονιάς, το οποίο οι γυναίκες μοίραζαν ξανά σε όλα τα σπίτια.
Σε ορισμένους τόπους, όπως στον Πόντο, το Ευχέλαιο πραγματοποιούταν στο σπίτι της κάθε οικογένειας. Μάλιστα στα αντικείμενα που ευλογούνταν στη διάρκεια του Ευχελαίου αποδιδόταν ξεχωριστή ιδιότητα και δύναμη. Για παράδειγμα τα ξύλα που χρησιμοποιούσαν οι ιερείς για να μυρώσουν, όσους παρευρίσκονταν στην ακολουθία, τα φύλαγαν στο εικονοστάσι τους και όταν κάποιος θα έχτιζε καινούριο σπίτι, τα έβαζαν στα θεμέλια του σπιτιού.
Μ.Η.Τ. 242183