«Από την ίδρυση του ελληνικού κράτους και μετά την κατάκτηση της ανεξαρτησίας της, η Ελλάδα είχε διαχρονικά στραμμένο το βλέμμα της προς τη Δύση, επιδιώκοντας τη βαθύτερη ενσωμάτωσή της στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Ωστόσο, στη σημερινή περίοδο έντονων γεωπολιτικών ανακατατάξεων και μεταβαλλόμενων ισορροπιών ασφάλειας, η Αθήνα επιχειρεί να διευρύνει τον στρατηγικό της ορίζοντα, ενισχύοντας παράλληλα τους δεσμούς της με την Ανατολή, τον αραβικό κόσμο και την Αφρική».
Το νέο αυτό γεωπολιτικό στίγμα περιέγραψε ο πρωθυπουργός, μιλώντας το Σάββατο στο δείπνο ηγετών του Europe Gulf Forum, που πραγματοποιήθηκε στο Costa Navarino με τη συνδιοργάνωση του Antenna Group και του Atlantic Council.»
Μέσα από την ομιλία του, ο Πρωθυπουργός ανέδειξε τη σημασία της ενίσχυσης των σχέσεων Ευρώπης και χωρών του Κόλπου στους τομείς της ενέργειας, της άμυνας, των επενδύσεων, των εμπορικών διαδρομών και της περιφερειακής σταθερότητας, υπογραμμίζοντας παράλληλα τον στρατηγικό ρόλο της Ελλάδας ως πυλώνα ασφάλειας και συνεργασίας στην ευρύτερη περιοχή.
«Η Ελλάδα αποτελεί μία φυσική “γέφυρα” μεταξύ της Ευρώπης και των χωρών του Κόλπου», είπε χαρακτηριστικά ο Πρωθυπουργός και προσέθεσε πως η Ελλάδα «στάθηκε στο πλευρό των χωρών του Κόλπου σε περιόδους μεγάλων δυσκολιών, υποστηρίζοντάς τις στρατιωτικά με όλες μας τις δυνάμεις. Πιστεύω ότι τώρα είναι η ώρα να ενισχύσουμε αυτή τη συνεργασία σε διάφορους τομείς προτεραιότητας, με την ενέργεια να αποτελεί σαφώς έναν από αυτούς».
Ακόμα ο Κυριάκος Μητσοτάκης, κάνοντας αναφορές στην ιστορική διαδρομή της χώρας, αλλά και στις σύγχρονες διεθνείς προκλήσεις, παρουσίασε ένα όραμα εξωστρέφειας, γεωπολιτικής ωριμότητας και πολυδιάστατης συνεργασίας.
Αναλυτικά η ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη στο δείπνο των ηγετών του Europe Gulf Forum
«Θοδωρή, (σ.σ. αναφερόμενος στον Θ. Κυριακού) σε ευχαριστώ πολύ γι’ αυτή την εξαιρετικά ευγενική εισαγωγή. Καταλαβαίνω ότι είναι εξαιρετικά επικίνδυνο να μιλώ για πολλή ώρα, γιατί έχετε ρίξει μια ματιά σε αυτό το υπέροχο μενού και είμαι σίγουρος ότι όλοι σας έχετε ιδιαίτερη όρεξη.
Πρώτα απ’ όλα, όμως, θα ήθελα να ξεκινήσω συγχαίροντας το Atlantic Council και τον Θοδωρή προσωπικά γι’ αυτή την εξαιρετική εκδήλωση, η οποία πραγματοποιείται σε έναν τόπο ιδιαίτερης ιστορικής σημασίας για τη χώρα μου, καθώς ακριβώς πίσω μας, σε αυτόν τον κόλπο, τον Οκτώβριο του 1827, έλαβε χώρα μια σημαντική ναυμαχία. Οι κοινές δυνάμεις και οι στόλοι της Βρετανίας, της Γαλλίας και της Ρωσίας βύθισαν τον οθωμανικό-αιγυπτιακό στόλο και έτσι ουσιαστικά άνοιξαν τον δρόμο για την ανεξαρτησία της Ελλάδας.
Τόνι και Ντέιβιντ, είμαστε πολύ ευγνώμονες που ο ναύαρχος Κόδριγκτον αγνόησε τις οδηγίες μη εμπλοκής που είχε λάβει και κατέληξε να βυθίσει ολόκληρο τον στόλο. Αν αυτό δεν είχε συμβεί, πιθανώς η Ελλάδα να μην ήταν σήμερα ανεξάρτητο κράτος.
Είναι, όμως, ενδιαφέρον και το γεγονός ότι βρισκόμαστε σε ένα μέρος που, κατά κάποιον τρόπο συμβολίζει την πρόοδο που έχει σημειώσει η χώρα. Πρόκειται για έναν υπέροχο νέο προορισμό που έχουμε αναδείξει τα τελευταία 10 χρόνια. Ήταν το όραμα ενός πολύ σημαντικού Έλληνα εφοπλιστή που γεννήθηκε σε ένα χωριό σε μικρή απόσταση από εδώ, πάμφτωχος, δημιούργησε την περιουσία του στη θάλασσα και αποφάσισε να επενδύσει στην πατρίδα του. Με μεγάλη υπομονή συγκέντρωσε μία μεγάλη έκταση γης και τη μετέτρεψε σε έναν εκπληκτικό νέο προορισμό. Ουσιαστικά, θαρρώ, αντικατοπτρίζει την πρόοδο που έχει σημειώσει η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια.
Ωστόσο, δεν βρισκόμαστε εδώ σήμερα για να μιλήσουμε για τα επιτεύγματα της Ελλάδας. Βρισκόμαστε εδώ για να μιλήσουμε γι’ αυτό που θεωρώ μεγάλη προτεραιότητα για όλους εμάς τους Ευρωπαίους, δηλαδή την εγκαθίδρυση μιας πολύ πιο εποικοδομητικής και παραγωγικής σχέσης με τις χώρες του Κόλπου, και χαίρομαι ιδιαίτερα που είχατε σήμερα την ευκαιρία να συναντηθείτε, να ανταλλάξετε απόψεις και να συζητήσετε ανοιχτά και ειλικρινά για τις ευκαιρίες και τις προκλήσεις αυτής της τόσο σημαντικής σχέσης.
Και όταν κοιτάζω την Ελλάδα, από την κατάκτηση της ανεξαρτησίας μας, πάντα στρέφαμε το βλέμμα μας προς τη Δύση. Η πρόκληση ήταν πάντα: “Πώς μπορούμε να γίνουμε πραγματικό μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας;”.
Όμως, στις μέρες μας, πιστεύω ότι είναι πολύ πιο σημαντικό να στρέφουμε το βλέμμα μας και προς την Ανατολή, τα Νοτιοανατολικά, προς το Νότο, προς την Αφρική. Και αυτό, νομίζω, είναι ιδιαίτερα σημαντικό στο πλαίσιο αυτού του μεταβαλλόμενου περιβάλλοντος ασφάλειας. Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συζητάμε εκτενώς με την Τζόρτζια για μια προσέγγιση 360 μοιρών όσον αφορά την ασφάλεια.
Όσο και αν μας απασχολεί ο πόλεμος στην Ουκρανία, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το γεγονός ότι υπάρχουν πολλές ευκαιρίες και προκλήσεις σε άλλα μέρη του κόσμου. Θεωρώ ότι η Ελλάδα αποτελεί μια φυσική “γέφυρα” μεταξύ της Ευρώπης και των χωρών του Κόλπου. Σταθήκαμε στο πλευρό των χωρών του Κόλπου σε περιόδους μεγάλων δυσκολιών, υποστηρίζοντάς τις στρατιωτικά με όλες μας τις δυνάμεις. Πιστεύω ότι τώρα είναι η ώρα να ενισχύσουμε αυτή τη συνεργασία σε διάφορους τομείς προτεραιότητας, με την ενέργεια να αποτελεί σαφώς έναν από αυτούς.
Στην Ευρώπη συζητάμε πολύ για τον ρυθμό της πράσινης μετάβασης. Παραμένουμε προσηλωμένοι στους κλιματικούς μας στόχους, αλλά συνάμα γνωρίζουμε ότι η απανθρακοποίηση δεν μπορεί να επιτευχθεί εις βάρος της βιομηχανικής μας βάσης. Επίσης, γνωρίζουμε ότι τα ορυκτά καύσιμα θα συνεχίσουν να αποτελούν μέρος του ενεργειακού μας μείγματος στο ορατό μέλλον. Επομένως, αν πρόκειται να συζητήσουμε για την εισαγωγή φυσικού αερίου, για νέες σχέσεις, στρατηγικές συνεργασίες, αυτή είναι πραγματικά η περιοχή στην οποία πρέπει να στρέψουμε το βλέμμα μας.
Όταν μιλάμε για την ενίσχυση της αμυντικής μας βάσης στην Ευρώπη, ας έχουμε υπόψη μας ότι, όπως γνωρίζετε, οι χώρες του Κόλπου έχουν σημειώσει σημαντική πρόοδο στον τομέα της αμυντικής τεχνολογίας. Υπάρχουν νέες συνεργασίες που μπορούν να οικοδομηθούν στον τομέα αυτό.
Όταν εξετάζουμε τις νέες εμπορικές διαδρομές, τη σημασία του IMEC (India-Middle East-Europe Economic Corridor), οι χώρες του Κόλπου βρίσκονται ακριβώς στο μέσον μεταξύ Ινδίας και Ευρώπης. Υπάρχουν σημαντικές ευκαιρίες για τη διερεύνηση νέων εμπορικών διαδρομών, για την εξέταση θεμάτων logistics, αλλά και για την ενίσχυση της διείσδυσης των ευρωπαϊκών επενδύσεων στον Κόλπο, η οποία, ομολογουμένως, παραμένει ακόμη σε σχετικά χαμηλό επίπεδο. Πάντα επιδιώκουμε να προσελκύσουμε επενδύσεις από τον Κόλπο στην Ευρώπη, αλλά θα πρέπει επίσης να είμαστε πιο τολμηροί όσον αφορά την επένδυση σε αυτό το μέρος του κόσμου, καθώς διανύει περίοδο βαθύτατου μετασχηματισμού.
Και τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό, ένα ζήτημα για το οποίο γνωρίζω ότι η Τζόρτζια ενδιαφέρεται ιδιαίτερα: η Αφρική. Μπορούμε και πρέπει να συνεργαστούμε με τις χώρες του Κόλπου, παρά το γεγονός ότι, όπως καταλαβαίνω, οι ατζέντες μας δεν ευθυγραμμίζονται πάντα πλήρως, αλλά πιστεύω ότι είναι στο συμφέρον όλων να συμβάλλουμε στη σταθεροποίηση της Αφρικής, να επενδύσουμε στην Αφρική, να εξετάσουμε πώς η Αφρική μπορεί να μας βοηθήσει να διαφοροποιήσουμε τις πηγές κρίσιμων πρώτων υλών, να διαχειριστούμε προβλήματα όπως η μετανάστευση, να διασφαλίσουμε ότι χώρες όπως η Αίγυπτος παραμένουν σταθερές και ότι η Λιβύη θα επανέλθει σε κατάσταση σταθερότητας. Αυτό είναι ζωτικής σημασίας και για τις δύο πλευρές. Και στρέφω το βλέμμα μου στη Georgia, επειδή βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μεγάλες μεταναστευτικές πιέσεις και έχουμε συμφέρον που, πιστεύω, συνάδει με αυτό των χωρών του Κόλπου όσον αφορά τη διασφάλιση της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή αυτή.
Δεν θέλω, λοιπόν, να καταχραστώ τον χρόνο σας. Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να ανταγωνιστώ τους ταχυδακτυλουργούς και τους ζωγράφους που είχε την καλοσύνη να καλέσει ο Θοδωρής, είμαι βέβαιος ότι θα υπάρξει πολύ ενδιαφέρουσα ψυχαγωγία και μετά το δείπνο μας -αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι δεν υπάρχει τρόπος το Συνέδριο του κόμματός μου να το ανταγωνιστεί αυτό, ξέρετε πώς είναι, παρακολουθεί κανείς πολλές ομιλίες.
Έχουμε εκλογές που έρχονται, το αργότερο τον Μάιο του 2027, και πρέπει να διασφαλίσω ότι θα επικρατήσουμε και πάλι. Σ’ ευχαριστώ όμως πολύ, Θοδωρή, που με προσκάλεσες, και ανυπομονώ πραγματικά να διασφαλίσω ότι αυτό το φόρουμ θα γίνει ακόμη πιο ουσιαστικό.
Όσον αφορά τον ρόλο μας στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, είμαι βέβαιος ότι οι χώρες που εκπροσωπήθηκαν εδώ σήμερα θα καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να ενισχύσουν τη συνεργασία και να διασφαλίσουν ότι, σε κάποιο σημείο, θα υλοποιήσουν τις δεσμεύσεις τους. Η Ελλάδα και η Ιταλία είναι οι δύο χώρες που συμμετέχουν επί του παρόντος στην Επιχείρηση ASPIDES, μια ναυτική επιχείρηση που αποσκοπεί στη διασφάλιση της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας στην Ερυθρά Θάλασσα. Πρέπει λοιπόν να πείσουμε τους άλλους Ευρωπαίους εταίρους μας ότι, αν θέλουν να αντιμετωπίσουν πιο σοβαρά αυτή τη σχέση με τις χώρες του Κόλπου, πρέπει να ανταποκριθούν ως προς τις δεσμεύσεις τους. Είμαι, ωστόσο, βέβαιος ότι θα σημειώσουμε σημαντική πρόοδο προς αυτή την κατεύθυνση.
Θοδωρή, Φρεντ, σας ευχαριστώ πολύ και πάλι που οργανώσατε αυτή τη συνάντηση. Ας ανανεώσουμε τη συνάντησή μας εδώ την επόμενη χρονιά, που πιθανότατα θα είναι, ξέρετε, κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας. Σας ευχαριστώ πολύ».
Μ.Η.Τ. 242183