Πώς αλλάζει το μοντέλο των καφετεριών: Έρχεται το σελφ σέρβις;

Ο κλάδος της καφεστίασης στην Ελλάδα βρίσκεται στο μεταίχμιο μιας νέας εποχής, καθώς πιέζεται από αυξανόμενο κόστος, ελλείψεις προσωπικού και μεταβαλλόμενες συνήθειες των καταναλωτών. Το παραδοσιακό μοντέλο της καφετέριας, όπως ανέφερε πριν λίγες ημέρες ρεπορτά της εφημερίδας Τα Νέα, ως χώρου κοινωνικής συνεύρεσης ή ακόμα και «οικονομικής διασκέδασης», βρίσκεται πλέον υπό αναθεώρηση.
Σε αναζήτηση ισορροπίας: Μείωση κόστους χωρίς απώλεια εμπειρίας

Οι αυξήσεις στις πρώτες ύλες, τα ενοίκια και οι ενεργειακές δαπάνες έχουν οδηγήσει πολλούς επιχειρηματίες σε στρατηγικές αναπροσαρμογές. Ανάμεσα σε αυτές, η υιοθέτηση του μοντέλου self service -χωρίς σερβιτόρους, με παραγγελίες στον πάγκο ή μέσω εφαρμογών- φαίνεται να κερδίζει έδαφος. Στόχος είναι η μείωση του λειτουργικού κόστους και, ιδανικά, η διατήρηση ανταγωνιστικών τιμών για τον πελάτη.

Αυτό που μέχρι πρότινος συναντούσαμε κυρίως σε αλυσίδες, πλέον αρχίζει να εφαρμόζεται και σε ανεξάρτητα καταστήματα γειτονιάς. Το μοντέλο αυτό, αν και πρακτικό, θέτει και το ερώτημα: πώς επηρεάζει την εμπειρία του πελάτη και την εικόνα του καφέ ως «χώρου φιλοξενίας»;

Ο καφές ως «πάτημα» για τηλεργασία

Μετά την πανδημία, οι καφετέριες έγιναν άτυπα coworking spaces. Τηλεργαζόμενοι καταλαμβάνουν τραπέζια για ώρες, καταναλώνοντας έναν καφέ. Για τον πελάτη είναι μια λύση χαμηλού κόστους. Για τον επιχειρηματία, όμως, δημιουργείται πρόβλημα: ο τζίρος εξαρτάται από τη συχνή εναλλαγή πελατών.

Ορισμένοι προσαρμόζουν τη λειτουργία τους περιορίζοντας τη χρήση υπολογιστών σε συγκεκριμένα σημεία ή ώρες, ακολουθώντας ευρωπαϊκά παραδείγματα όπως του Ηνωμένου Βασιλείου ή της Πορτογαλίας. Είναι μια πρακτική που επιδιώκει να προστατεύσει την οικονομική βιωσιμότητα, αλλά ταυτόχρονα προκαλεί συζήτηση για το ρόλο της καφετέριας στη σύγχρονη αστική ζωή.

Τι δείχνει το μέλλον;

Η αγορά αλλάζει. Νέα μοντέλα δοκιμάζονται. Το self service, σύμφωνα πάντα με Τα Νέα, φαίνεται να είναι μια από τις κυρίαρχες τάσεις, ιδίως σε περιόδους που η εξεύρεση προσωπικού γίνεται δυσκολότερη – ειδικά στις τουριστικές περιοχές.

Το στοίχημα για τις καφετέριες είναι να επαναπροσδιορίσουν τον ρόλο τους: Θα συνεχίσουν να είναι χώρος χαλάρωσης και κοινωνικής επαφής; Θα εξελιχθούν σε «σταθμούς ανεφοδιασμού» στον γρήγορο ρυθμό της πόλης; Ή μήπως θα προσαρμοστούν στα νέα πρότυπα εργασίας, προσφέροντας εξειδικευμένες υπηρεσίες για τηλεργαζόμενους;

Το μόνο βέβαιο είναι ότι το μοντέλο της καφετέριας όπως το γνωρίζαμε αλλάζει. Και οι επιλογές που θα κάνουν σήμερα οι επαγγελματίες του χώρου, θα καθορίσουν την εικόνα της ελληνικής καφεστίασης τα επόμενα χρόνια.