♦◊♦ Καλησπέρα
♦◊♦ Από το βήμα της Βουλής, ακούσαμε τον Κυριάκο Μητσοτάκη να μιλάει για bots. Για διαδικτυακούς λογαριασμούς εκτός Ελλάδος που παρακινούν κόσμο να βγει στους δρόμους. Στην εποχή που μπορεί ένα βίντεο να είναι πλαστό και να μην πάρουμε χαμπάρι, τίποτα δεν είναι απίθανο. Αμέσως αναρωτήθηκα, αν συνέβαινε αυτό, να επιθυμεί κάποιος την αποσταθεροποίηση της χώρας, ποιος θα έβγαινε κερδισμένος;
♦◊♦ Σε μια τέτοια ανάλυση, οι καταστάσεις ξεπερνούν κατά πολύ την μικροπολιτική των εγχώριο κομμάτων και μπαίνουμε σε γεωπολιτικά σενάρια. Έχετε ακούσει και διαβάσει πως ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Βλαντίμιρ Πούτιν μοιράζουν ξανά τον κόσμο, με την Ευρώπη να είναι κάτι μεταξύ αμέτοχης έως απούσας. Ναι, είναι τραβηγμένη η συνολική περιγραφή που μόλις διαβάσατε αλλά έχει μια δόση αλήθειας. Ποια είναι αυτή η δόση; Εξαρτάται από τη λογική που το βλέπει ο καθένας.
♦◊♦ Θα σας πω κάτι στο οποίο έχω καταλήξει εδώ και κάποια χρόνια. Στη μεγάλη εικόνα της πολιτικής, κατ’ επέκταση και στην κοινωνία, τίποτα δεν γίνεται τυχαία, τίποτα δε γίνεται δίχως συγκεκριμένες σκοπιμότητες. Δεν έχω την πληροφόρηση του πρωθυπουργού για την υπόγεια και σκοτεινή διαδικασία ώστε να υπάρξει αποσταθεροποίηση της χώρας, αλλά αυτό είναι ένα αφήγημα που είχε από την αρχή των διαδηλώσεων η ελληνική κυβέρνηση.
♦◊♦ Το σενάριο αποσταθεροποίησης μπορεί ο καθένας να το ερμηνεύσει κατά το δοκούν. Μια παρατεταμένη ακυβερνησία, φέρνει αποσταθεροποίηση στο κράτος; Φυσικά, είναι η απάντηση. Μην έχουμε μόνο την εικόνα των οδοφραγμάτων, των φωτιών, των επεισοδίων και των δακρυγόνων. Εδώ και χρόνια οι πόλεμοι είναι οικονομικοί – εμείς με τρία μνημόνια στην πλάτη μας έπρεπε να το είχαμε μάθει καλά.
♦◊♦ Αντιλαμβάνομαι κι εγώ πως υπάρχει μια τάση, μια επιθυμία, να την πω, να «πέσει» ο Μητσοτάκης. Τώρα αν πίσω από αυτήν την τάση υπάρχει και ένα σχέδιο, δεν είμαι σε θέση να το γνωρίζω. Αυτό που μπορώ να απαντήσω με αρκετή σιγουριά είναι πως δεν υπάρχει… απάντηση στο ερώτημα που προβλημάτιζε δημιουργικά την αντιπολίτευση κάποιους μήνες πριν. «Απέναντι στον Μητσοτάκη ποιος;».
♦◊♦ Πάμε να το κάνουμε εικόνα. Πέφτει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Και κάποιοι επιθυμούν να πέσει με κρότο. Ποιος θα έρθει στη θέση του. Δημοσκοπικά ούτε ο Νίκος Ανδρουλάκης, ούτε ο Σωκράτης Φάμελλος έχουν την παραμικρή ελπίδα να κυβερνήσουν. Δεν είναι απλά πως δεν τους βγαίνουν οι αριθμοί. Δεν εμπνέουν. Και δεν είναι μόνο αυτό το αρνητικό. Μετρούν απώλειες και από εκείνους που πριν λίγο καιρό δήλωναν πως θα τους ψηφίσουν.
♦◊♦ Τα δύο πιο ισχυρά κόμματα της αντιπολίτευσης χάνουν δυνάμεις τη στιγμή που τρία εκατομμύρια πολίτες έχουν βγει στους δρόμους. Από την Αλεξανδρούπολη μέχρι την Κρήτη. Ας δεχτούμε για την οικονομία της κουβέντας πως πέφτει ο Μητσοτάκης. Ποιος παίρνει τη θέση του; Η αντισυστημική Ζωή Κωνσταντοπούλου ή ο Κυριάκος Βελόπουλος; Ή κάνουν όλοι μαζί μια συγκυβέρνηση; Το τελευταίο είναι άκομψο αστείο, το παραδέχομαι.
♦◊♦ Δεν μπορώ να πω αν ο πρωθυπουργός είχε δίκιο όταν μίλησε για περίεργους διαδικτυακούς λογαριασμούς που επιδιώκουν κάτι περισσότερο από το να είναι τρολ με δημοφιλία. Μπορώ να πω όμως πως μια παρατεταμένη ακυβερνησία θα είναι καταστροφική για την χώρα. Θα είναι μια περίοδος που δεν θα προχωρήσει κανένα έργο καθώς τα υπουργεία θα υπολειτουργούν.
♦◊♦ Αυτό ναι, θα είναι μια μορφή αποσταθεροποίησης του κράτους. Θυμάστε παλαιότερα που λέγαμε οι περισσότεροι «κάνε με μια εβδομάδα πρωθυπουργό να δεις τι θα έκανα». Σε αυτήν την καφενειακή φαντασίωση, κανείς δεν μας απαντούσε «πώς θα έκανες δηλαδή σε μία εβδομάδα όταν οι άλλοι δεν μπορούν χρόνια;». Τίποτα δεν θα κάναμε. Μηδέν. Εδώ τίποτα φαίνεται πως δεν είναι σε θέση να κάνουν κάτι καλύτερο αυτοί που έχουν όφελος να αλλάξει η κυβέρνηση. Γιατί αν μπορούσαν να πετύχουν κάτι, Ανδρουλάκης και Φάμελλος θα κυκλοφορούσαν σαν παγώνια.
♦◊♦ Εγώ προσωπικά δεν βλέπω κανένα παγώνι. Βρεγμένες γάτες, μπορεί…
Διαβάστε στην παρασκηνιακή στήλη Πρεστίζ
Ο κορυφαίος υπουργός που κινδυνεύει να μείνει εκτός κυβέρνησης και η μοναξιά του Καραμανλή
Μ.Η.Τ. 242183