Ένα μέγεθος με εκτόπισμα και επιρροή
Τι θέλει να κάνει ο Αντώνης Σαμαράς; Αυτό είναι το ερώτημα που συζητείται εντόνως στην Κεντροδεξιά και δεξιότερά της. Και αυτή είναι η διαφορά με την Κεντροαριστερά σήμερα. Πως στην προκειμένη περίπτωση τοποθετήθηκε ένας πρώην πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, ένας πρώην πρωθυπουργός. Ένα μέγεθος με εκτόπισμα, δυναμική και επιρροή που δεν διαθέτει ούτε η Λούκα Κατσέλη, ούτε η Έφη Αχτσιόγλου, σε καμία περίπτωση ο Διονύσης Τεμπονέρας.
Οι συναντήσεις στο Λουτράκι
Ο Αντώνης Σαμαράς βλέπει κόσμο. Και δεν μιλάμε για βουλευτές και υπουργούς, αλλά για επιχειρηματίες. Το εξοχικό του στο Λουτράκι έχει δεχθεί ιδιαίτερες επισκέψεις, όπως και η οικία του στην Κηφισιά. Και όταν υπάρχει τέτοια κινητικότητα, κάτι προετοιμάζεται. Χθες σας έγραφα πως ο πρώην πρωθυπουργός είναι ο μοναδικός που θα μπορούσε να βάλει τέλος στα σχέδια του Κυριάκου Μητσοτάκη για μια τρίτη αυτοδύναμη κυβέρνηση. Αυτό το πολιτικό σενάριο προϋποθέτει να δημιουργηθεί ένα νέο κόμμα. Το κόμμα του Αντώνη Σαμάρα. Την Πολιτική Άνοιξη Νο 2.
Η εικόνα δεξιότερα της Δεξιάς
Το σκηνικό είναι απολύτως ξεκάθαρο. Τα τρία κόμματα δεξιότερα της Δεξιάς βρίσκονται σε φθίνουσα πορεία. Αυτό δείχνουν οι δημοσκοπήσεις αλλά δεν φαίνεται να απέχει ιδιαίτερα από την πραγματική εικόνα. Κυριάκος Βελόπουλος και Αφροδίτη Λατινοπούλου δυσκολεύονται όχι μόνο να στήσουν ένα αφήγημα ώστε να καρπωθούν από τη φθορά της Κυβέρνησης, αλλά δεν καταφέρνουν να κρατήσουν τις δυνάμεις που τους έδιναν οι δημοσκοπήσεις των ίδιων εταιρειών πριν περίπου 3 μήνες. Ο Δημήτρης Νατσιός έχει πάρει την κάτω βόλτα εδώ και καιρό.
Οι τρεις διαφορετικές δεξαμενές
Υπάρχει έδαφος. Και δεν είναι μόνο αυτοί οι ψηφοφόροι – της Ελληνικής Λύσης, της Νίκης, της Φωνής Λογικής. Είναι οι τωρινοί ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας που νιώθουν απογοητευμένοι αλλά η ουσιαστική δύναμη ενδεχομένως να κρύβεται αλλού. Σε εκείνους που είχαν ψηφίσει Νέα Δημοκρατία στις προτελευταίες εκλογές αλλά αποφάσισαν την αποχή στις τελευταίες. Ψηφοφόροι από τρεις διαφορετικές δεξαμενές που μπορούν να δώσουν στον Αντώνη Σαμάρα το ποσοστό που θα τον φέρει ξανά στη νέα Βουλή, όποτε γίνουν εκλογές.
Βγήκε μπροστά ο «ψηλός»
Αν κάτι είχε αξία από το χθεσινό briefing είναι η απάντηση που έδωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, για το ενδεχόμενο της άρσης της μονιμότητας στο Δημόσιο μετά τη δημοσκόπηση της Marc. Απάντησε θεσμικά για το ζήτημα, όπως έπρεπε εξάλλου και θύμισε ότι χρειάζονται ευρύτερες συναινέσεις για κάτι τέτοιο. «Χρειάζονται και οι μεγαλύτερες δυνατές πλειοψηφίες και οι ευρύτερες πλειοψηφίες που απαιτεί η συνταγματική αναθεώρηση» είπε. Πάντως, ο υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ είναι το πρώτο κυβερνητικό στέλεχος που σκιαγραφεί τις προθέσεις της Κυβέρνησης για το συγκεκριμένο θέμα. «Η κοινωνία θέλει ακόμη μεγαλύτερες αλλαγές και η χώρα θέλει τομές», είπε γι να συμπληρώσει: «διαχρονικά η Νέα Δημοκρατία πίστευε ότι πρέπει να υπάρχει αξιολόγηση σε καθέναν. Κανένας δεν μπορεί να εξαιρείται από την αξιολόγηση. Άρα και στο Δημόσιο. Η αξιολόγηση, προφανώς, πρέπει να έχει και συνέπειες». Αφού ξεκαθάρισε πως όλα αυτά θα γίνουν στην ώρα τους και θα συζητηθούν αναλυτικά την ώρα της συνταγματικής αναθεώρησης, εγώ έχω να σημειώσω πως ο «ψηλός» για μια ακόμη φορά δεν κρύφτηκε. Βγήκε μπροστά και πήρε θέση σε ένα καυτό θέμα.
Η αλυσίδα καφέ που δεν κόβει αποδείξεις
Το προσωπικό είναι χαμογελαστό. Ευγενικό. Και οι υπάλληλοι, αγόρια ή κορίτσια, φτιάχνουν γευστικό καφέ. Ποιοτικό. Αλλά έχουν μια κακή συνήθεια, η οποία μάλλον έχει υιοθετηθεί από πάνω. Από την εργοδοσία. Να εισπράττουν τον φόρο από τον πελάτη αλλά να μην τον αποδίδουν στο κράτος. Ένας καλός συνάδελφος έχει ως πάγια τακτική τα μικρά ποσά να τα πληρώνει με μετρητά: 2 ευρώ, 2,20; Πάντα με κέρματα. Έτσι, από τη στιγμή που δεν γίνεται η συναλλαγή με POS, το έσοδο δεν φαίνεται αν δεν κοπεί απόδειξη. Και ο φόρος ενώ έχει εισπραχθεί δεν αποδίδεται στο κράτος. Μαγαζί γωνία στο Μαρούσι, στην πιο κεντρική οδό, του το έκανε μια φορά. Τη δεύτερη ζήτησε απόδειξη και του την έδωσαν. Ακολούθησαν δύο σερί που δεν χτύπησαν το προϊόν στην ταμειακή. Χθες πήρε και δεύτερο καφέ, από την ίδια επωνυμία. Πάλι σε μαγαζί γωνία, σε επίσης κεντρικό δρόμο του Αμαρουσίου. Ο νεαρός υπάλληλος δεν έβγαλε απόδειξη. Δύο διαφορετικά μαγαζιλα της ίδιας αλυσίδας, ίδια τακτική. Σαν ανέκδοτο με τον Τοτό θα καταντήσει η διαδικασία στο τέλος: Ζητάει; Του δίνουν. Δεν ζητάει; Κλέβουν εκείνον, κλέβουν και το κράτος. Έπεται και συνέχεια.
Μ.Η.Τ. 242183