Τα αεροδρόμια της Κοπεγχάγης και του Όσλο διακόπτουν πλήρως τη λειτουργία τους μετά από παρατηρήσεις μεγάλων drones

Τη νύχτα της Δευτέρας προς Τρίτη, δύο από τα μεγαλύτερα αεροδρόμια της Σκανδιναβίας, το διεθνές αεροδρόμιο της Κοπεγχάγης και εκείνο του Όσλο, διέκοψαν προσωρινά τη λειτουργία τους εξαιτίας θεάσεων μη επανδρωμένων αεροσκαφών στην περιοχή τους. Οι αρχές διεξάγουν έρευνα για να διαπιστώσουν τι είδους drones ήταν, ποιος τα χειριζόταν και αν υπάρχει σύνδεση μεταξύ των δύο συμβάντων.

Η κατάσταση εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την ασφάλεια των αεροδρομίων και τον έλεγχο του εναέριου χώρου, ειδικά σε περιοχές με υψηλό συναγερμό για παραβιάσεις και μη ελεγχόμενες δραστηριότητες. Οι αρχές δεν έχουν ακόμη επιβεβαιώσει ούτε τον τύπο των drones (ποιοτικό, τεχνικά χαρακτηριστικά), ούτε αν ήταν πολιτικά, ιδιωτικά ή στρατιωτικά, ούτε αν τα περιστατικά είναι συντονισμένα μαζί με άλλα γεγονότα (π.χ. εισβολές στο FIR της Βαλτικής).

Επιπλέον, οι συνεχιζόμενες έρευνες και οι συλλήψεις τουλάχιστον δύο ατόμων στο Όσλο δείχνουν ότι υπάρχει στοιχείο ανθρώπινης εμπλοκής και πιθανόν επιτήδειας χρήσης drones σε ευαίσθητες ζώνες.

Οι επιβατικές εταιρείες προειδοποιούν για επιπλέον καθυστερήσεις και ακυρώσεις, ενώ οι επιβάτες καλούνται να ενημερώνονται από τα αεροδρόμια ή τις εταιρείες τους.

Αυτά τα περιστατικά δεν είναι μεμονωμένα. Έρχονται σε μια περίοδο όπου η χρήση μη επανδρωμένων συστημάτων (drones) ως πιθανού κινδύνου για την πολιτική αεροπλοΐα αυξάνεται, είτε λόγω αμέλειας, είτε λόγω κακόβουλης ενέργειας, είτε λόγω γεωπολιτικών εντάσεων. Η ικανότητα των αρχών να εντοπίζουν, να αντιδρούν γρήγορα και να προλαμβάνουν τέτοιες παραβάσεις είναι πλέον κρίσιμη.

Η τακτική διακοπή πτήσεων, η εκτροπή αεροσκαφών, ο κίνδυνος πρόσκρουσης, η διατάραξη επιβατών και αεροπορικών δρομολογίων… όλα αυτά αυξάνουν το κόστος ασφαλείας και την απαίτηση για συστηματική ενίσχυση των κανονισμών και του τεχνολογικού εξοπλισμού.

Τέλος, η πιθανή συνεργασία Δανίας-Νορβηγίας υποδηλώνει ότι τα drones μπορεί να διασχίζουν σύνορα ή να ενεργούν με κοινή μορφή δραστηριότητας, γεγονός που απαιτεί διεθνή συντονισμό, ενημέρωση πολιτών και καλύτερο κανονιστικό πλαίσιο.