Μισθοδικείο: Δεν δικαιολογείται η επαναφορά των «δώρων» για δικαστικούς. Υπερίσχυσε η ανάγκη δημοσιονομικής πειθαρχίας
Σε μια απόφαση υψηλού θεσμικού συμβολισμού, το Μισθοδικείο έκρινε ομόφωνα ότι δεν συντρέχουν λόγοι επαναφοράς των καταργημένων επιδομάτων 13ου και 14ου μισθού για δικαστές, εισαγγελείς και μέλη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. Πρόκειται για μια απόφαση που επαναβεβαιώνει τη συνταγματική ισορροπία μεταξύ αξιοπρέπειας του λειτουργήματος και υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος.
Η απόφαση: Οριζόντιο μέτρο, χωρίς διακριτική μεταχείριση
Σύμφωνα με την απόφαση, η κατάργηση των επιδομάτων εορτών και αδείας βάσει του ν. 4093/2012 ήταν μέτρο οριζόντιου χαρακτήρα, που εφαρμόστηκε ισότιμα σε όλες τις κατηγορίες δημοσίων υπαλλήλων και όχι αποκλειστικά στους δικαστικούς λειτουργούς. Ως εκ τούτου, δεν στοιχειοθετείται προσβολή της αρχής της δικαστικής ανεξαρτησίας ή διακινδύνευση της αξιοπρεπούς διαβίωσης των δικαστών.
Το Μισθοδικείο έκρινε ότι η μισθολογική μεταχείριση των δικαστών παραμένει συνταγματικά επαρκής και συγκρίσιμη με εκείνη των άλλων δύο λειτουργιών του κράτους. Παράλληλα, σημείωσε ότι οι αποδοχές των δικαστικών λειτουργών έχουν ήδη επανέλθει σε προ του 2012 επίπεδα, ως προς βασικό μισθό και ορισμένα επιδόματα.
Υπέρ δημοσιονομικής συνέπειας και προσαρμογής
Η απόφαση αναγνωρίζει ρητά ότι το επίμαχο μέτρο εντάσσεται στον ευρύτερο σχεδιασμό δημοσιονομικής εξυγίανσης της χώρας, όπως ορίζεται στο Μεσοπρόθεσμο Σχέδιο 2013-2016 και στις συμφωνίες με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας. Η μη καταβολή των «δώρων» από το 2013 μέχρι σήμερα συνέβαλε σε εξοικονόμηση εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ ετησίως.
Η επιλογή του νομοθέτη να μην επαναφέρει τα επιδόματα κρίθηκε συνταγματικά θεμιτή και αναγκαία, καθώς συνδέεται άμεσα με τη διατήρηση δημοσιονομικής ισορροπίας και με την υλοποίηση δεσμεύσεων για πρωτογενή πλεονάσματα έως το 2060, ένα πλαίσιο σταθερότητας που ευνοεί τη μακροπρόθεσμη οικονομική υγεία και τη δημιουργία επενδυτικού περιβάλλοντος εμπιστοσύνης.
Η απόφαση αποτελεί σαφές μήνυμα ενάντια στη λογική των εξαιρέσεων, ακόμα κι όταν αφορούν υψηλά θεσμικά πρόσωπα. Αναγνωρίζει τον ρόλο των δικαστών, αλλά τον εντάσσει εντός του ευρύτερου στόχου της οικονομικής ισορροπίας, με ίσους όρους για όλους τους πολίτες και λειτουργούς του κράτους.
Διαβάστε επίσης: Τα όρια συνταξιοδότησης παραμένουν αμετάβλητα για δικαστές και πολίτες







Μ.Η.Τ. 242183