Έρευνα: Πώς βιώνεται σήμερα η καθημερινότητα στην Ελλάδα; Ποια συναισθήματα κυριαρχούν; Ποιοι παράγοντες ορίζουν την ποιότητα ζωής και πόσο εφικτή είναι στην πράξη μια ποιοτική καθημερινότητα; Επαρκούν οι αποδοχές; Πόσο πιεστικά είναι το κόστος στέγασης και ενέργειας; Πώς αξιολογούνται τα δημόσια αγαθά, όπως η υγεία και η εκπαίδευση; Υπάρχει δυνατότητα για ψυχαγωγία ή προγραμματισμό διακοπών; Ποια είναι η εικόνα για τη χώρα και ποια η εμπιστοσύνη στους θεσμούς;
Με αφετηρία τα παραπάνω ερωτήματα, το Ινστιτούτο Εναλλακτικών Πολιτικών ΕΝΑ επιχειρεί για τρίτη συνεχή χρονιά να καταγράψει, να ερμηνεύσει και να συγκρίνει στοιχεία που αποτυπώνουν την ποιότητα ζωής στην Ελλάδα σήμερα.
Η πρωτογενής αυτή καταγραφή, όπως σημειώνεται, δεν αποσκοπεί μόνο στην αποτύπωση στάσεων, αλλά και στην κατανόηση των κοινωνικών όρων που διαμορφώνουν την καθημερινότητα. Συναισθήματα, αντιλήψεις, οικονομικές δυσκολίες, πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες, εργασιακή σταθερότητα ή ρευστότητα, προσωπικές προσδοκίες και συλλογικές διαψεύσεις, συναρθρώνονται σε ένα ερμηνευτικό πλαίσιο που επιτρέπει την εξαγωγή κρίσιμων συμπερασμάτων.
Ταυτόχρονα, η επανάληψη της έρευνας σε ετήσια βάση δημιουργεί τις προϋποθέσεις για συγκριτική αποτίμηση των τάσεων, ανίχνευση μεταβολών και τεκμηριωμένη διαμόρφωση εναλλακτικών προτάσεων δημόσιας πολιτικής.
Κυρίαρχα συμπεράσματα της φετινής έρευνας
Κυρίαρχο συναίσθημα η ανασφάλεια: Οι περισσότεροι δηλώνουν συναισθήματα απογοήτευσης, θυμού και απελπισίας, πολύ πιο έντονα από συναισθήματα αισιοδοξίας.
Η ποιότητα ζωής δεν βελτιώνεται: Η πλειοψηφία εκτιμά ότι η ποιότητα ζωής παραμένει στάσιμη ή επιδεινώνεται, χωρίς θετική επίδραση από τις κυβερνητικές πολιτικές.
Απουσία συλλογικής προσδοκίας βελτίωσης: Πάνω από τους/τις μισούς/-σες δεν αναμένουν σημαντική μεταβολή στην προσωπική τους οικονομική κατάσταση στους επόμενους 12 μήνες.
Η ευζωία ορίζεται κυρίως ως δυνατότητα ζωής χωρίς οικονομικές ανησυχίες, ως πρόσβαση σε ποιοτικές υπηρεσίες υγείας και εκπαίδευσης και ως ποιοτικός χρόνος με οικείους.
Ανισότητες στην πρόσβαση σε μια «τουριστική» ποιότητα ζωής: Οι περισσότεροι δηλώνουν ότι δεν μπορούν να απολαύσουν τη χώρα όπως οι τουρίστες, αναδεικνύοντας χάσματα στο πως προσλαμβάνεται η ποιότητα ζωής κατοίκων και επισκεπτών.
Ακρίβεια στη στέγη και στην ενέργεια: Το κόστος ενοικίου ή δανείου θεωρείται δυσβάστακτο, όπως και οι λογαριασμοί ενέργειας, με έξι στους δέκα ωστόσο να τους πληρώνουν έγκαιρα.
Εργασιακή απογοήτευση και σκέψεις παραίτησης: Ένα σημαντικό ποσοστό (35%) έχει σκεφτεί να παραιτηθεί εντός του 2025, κυρίως λόγω χαμηλών αποδοχών και κακού εργασιακού κλίματος.
Δυσπιστία προς το ΕΣΥ και στροφή σε ιδιωτική ασφάλιση: Η εμπιστοσύνη στο δημόσιο σύστημα υγείας είναι περιορισμένη, αλλά και η προσφυγή στην ιδιωτική ασφάλιση εμφανίζεται χαμηλή.
Μ.Η.Τ. 242183