Ο πλανήτης «τρέχει» με ταχύτητα φωτός, αλλά δεν προχωρά. Το φαινόμενο involution —ή neijuan στα κινέζικα — που στην κυριολεξία σημαίνει «κύλισμα προς τα μέσα – παρακμή» και περιγράφει την κατάσταση στην οποία εργαζόμενοι, φοιτητές και επιχειρήσεις καταβάλλουν ατέρμονες προσπάθειες χωρίς ουσιαστική πρόοδο.
Στην Κίνα, η καθημερινότητα των νέων κυριολεκτικά «καίει»: 9-9-6 (9 το πρωί με 9 το βράδυ, έξι μέρες την εβδομάδα) , ή και «007». Οι νεότεροι ειρωνεύονται πια ότι η πραγματικότητα έχει περάσει στο “007”: μεσάνυχτα – μεσάνυχτα, επτά μέρες τη βδομάδα. Η υπερπαραγωγή δεν φέρνει ανάπτυξη· φέρνει εξάντληση και πτώση των κερδών. Το Πεκίνο προσπαθεί να αλλάξει τον κύκλο, αλλά το πρόβλημα μεταφέρεται απλώς από έναν κλάδο στον άλλο.
Μετά την κατάρρευση της αγοράς ακινήτων το 2021-22, το Πεκίνο προσπάθησε να στηρίξει την ανάπτυξη με τεράστια επενδυτικά προγράμματα στη βιομηχανία — από τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα μέχρι τα φωτοβολταϊκά.
Όμως η προσφορά ξεπέρασε τη ζήτηση. Οι εταιρείες άρχισαν να πολεμούν η μία την άλλη με διαδοχικές μειώσεις τιμών, ακόμη και κάτω του κόστους. Τα περιθώρια κέρδους εξαφανίστηκαν, οι εργαζόμενοι πιέστηκαν, η κατανάλωση υποχώρησε. Ένα κλασικό «involution»: περισσότερο έργο, λιγότερη αξία.
Στη Δύση, το involution εκδηλώνεται σε νέους εργαζόμενους χωρίς προοπτική, σε φούσκες τεχνολογικών επενδύσεων και σε μια αδιάκοπη πίεση για «πλεονέκτημα» στις σπουδές και στην καριέρα. Η Gen Z αντιδρά με ειρωνεία και αυτοφροντίδα, αλλά ζει σε ένα σύστημα που ανταμείβει την υπερκόπωση.
Το involution είναι η παγκοσμιοποιημένη μορφή της κοινωνικής και οικονομικής στασιμότητας: περισσότερο έργο, λιγότερη αξία. Οι κοινωνίες γίνονται πιο σύνθετες, οι οικονομίες παράγουν περισσότερο, αλλά η αίσθηση προόδου μειώνεται. Είναι η κόπωση ενός πλανήτη που κινείται ασταμάτητα… χωρίς να προχωρά.
Μ.Η.Τ. 242183