Η Ελλάδα κατατάσσεται πρώτη στην Ευρώπη στην υπερεργασία με ποσοστό 20,9% των Ελλήνων, έναντι 16,6% στην Κύπρο και 14,6% στη Μάλτα

Η Ελλάδα κατακτά άλλη μια πρωτιά στην Ευρώπη, αυτή τη φορά όχι στην παραγωγικότητα ή στην ανάπτυξη, αλλά στην υπερεργασία. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, το 20,9% των εργαζομένων στη χώρα εργάζεται πάνω από 45 ώρες την εβδομάδα, ποσοστό που κατατάσσει τους Έλληνες στην πρώτη θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ελλάδα, Κύπρος και Μάλτα στην κορυφή της υπερεργασίας

Πίσω από την Ελλάδα ακολουθεί η Κύπρος με 16,6%, ενώ στην τρίτη θέση βρίσκεται η Μάλτα με 14,6%. Οι χώρες αυτές εμφανίζουν κοινά χαρακτηριστικά υψηλής εξάρτησης από τον τουρισμό και τις υπηρεσίες, κλάδους που παραδοσιακά συνδέονται με μεγαλύτερα ωράρια και έντονη εποχικότητα.

Αντίθετα, στις τελευταίες θέσεις βρίσκονται η Βουλγαρία με 2,5%, η Λετονία με 4,1% και η Ρουμανία με 5,9%, χώρες στις οποίες το ποσοστό εργαζομένων που υπερβαίνει τις 45 ώρες την εβδομάδα είναι εξαιρετικά χαμηλό.

Λιγότερη εργασία στις ώρες μερικής απασχόλησης

Στον αντίποδα της υπερεργασίας, το 26,8% των εργαζομένων στην Ολλανδία απασχολείται λιγότερο από 19 ώρες την εβδομάδα, ποσοστό που αποτυπώνει τον εκτεταμένο ρόλο της μερικής απασχόλησης στην ολλανδική αγορά εργασίας. Ακολουθούν η Δανία με 25,5% και η Αυστρία με 25,3%, ενώ ο μέσος όρος της ΕΕ φτάνει το 16,9%. Στην Ελλάδα, η μερική απασχόληση σε τόσο χαμηλό ωράριο παραμένει περιορισμένη και συγκεντρώνει μόλις 6,1%, καταδεικνύοντας την έλλειψη ευελιξίας και ισορροπίας στο εργασιακό μοντέλο.

Οι περισσότεροι Ευρωπαίοι εργάζονται 20 έως 44 ώρες

Η πλειονότητα των Ευρωπαίων, σύμφωνα με τη Eurostat, εργάζεται 20 έως 44 ώρες την εβδομάδα, με τη Βουλγαρία (92,8%), τη Ρουμανία (90,6%) και τη Λετονία (86,9%) να εμφανίζουν τα υψηλότερα ποσοστά. Ο μέσος όρος στην ΕΕ βρίσκεται στο 72,3%, στοιχείο που αποτυπώνει μια πιο ισορροπημένη προσέγγιση ανάμεσα στην επαγγελματική και την προσωπική ζωή σε σχέση με τα ελληνικά δεδομένα.

Ένα «βαρύ» εργασιακό DNA

Η ελληνική πρωτιά στην υπερεργασία αναδεικνύει τη διαχρονική τάση της αγοράς εργασίας για μακρές ώρες απασχόλησης, είτε λόγω αναγκαστικής ευελιξίας είτε εξαιτίας ελλιπούς αμοιβής που ωθεί σε πολλαπλές δραστηριότητες. Παράλληλα, αντικατοπτρίζει το πολιτισμικό και οικονομικό πρότυπο που εξακολουθεί να συνδέει την επιτυχία με τη διαρκή εργασία, παρά τις ευρωπαϊκές τάσεις υπέρ της ευελιξίας και της ισορροπίας εργασίας–ζωής.

Η πρόκληση για την ελληνική οικονομία είναι πλέον να μετατρέψει αυτή την «εργασιακή υπερπροσπάθεια» σε παραγωγικό πλεονέκτημα, με δίκαιη αμοιβή, ψηφιακές δεξιότητες και ποιοτικές θέσεις εργασίας που θα στηρίζουν τη βιώσιμη ανάπτυξη.

Διαβάστε επίσης: Υπερεργασία στην Ελλάδα: Τα στοιχεία της Eurostat και η άμυνα του Υπουργείου Εργασίας