Η παγκόσμια αιολική ενέργεια καταγράφει ιστορική επιβράδυνση το 2025. Προκλήσεις και προοπτικές για την πράσινη μετάβαση

Το 2025 κλείνει με τη χαμηλότερη δυναμική που έχει καταγραφεί στην παγκόσμια αιολική βιομηχανία εδώ και περίπου είκοσι χρόνια. Ένας συνδυασμός πολιτικών ανατροπών, τεχνικών προκλήσεων, αυξημένου κόστους χρηματοδότησης και προβλημάτων στην εφοδιαστική αλυσίδα οδήγησε σε αναπάντεχο «φρένο» της ανάπτυξης. Η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από αιολικά πάρκα διαμορφώθηκε στις 2.158 TWh, αυξημένη μόλις κατά 7% σε σχέση με το 2024, όταν την περίοδο 2015–2024 ο μέσος ετήσιος ρυθμός ανόδου κινούνταν γύρω στο 14%.

Η εικόνα αυτή αποτυπώνει μια πρωτοφανή κόπωση για έναν κλάδο που μέχρι πρόσφατα αποτελούσε τη ναυαρχίδα της ενεργειακής μετάβασης, ιδιαίτερα στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική.

Ευρώπη και Βόρεια Αμερική στο επίκεντρο της κάμψης

Η επιβράδυνση εμφανίζεται εντονότερη στην Ευρώπη, τη δεύτερη μεγαλύτερη παραγωγό αιολικής ενέργειας στον κόσμο. Από τις αρχές της χρονιάς καταγράφηκαν συνεχόμενοι μήνες μείωσης παραγωγής σε ετήσια βάση, πλήττοντας τη συνολική επίδοση του κλάδου. Παρόμοια εικόνα συναντάται στη Βόρεια Αμερική, όπου από την άνοιξη έως το φθινόπωρο παρατηρήθηκαν διαδοχικές περίοδοι πτώσης.

Ακόμη και η Ασία, που παράγει σχεδόν το 45% της παγκόσμιας αιολικής ενέργειας, κατέγραψε υποχώρηση παραγωγής τους μήνες Σεπτέμβριο και Οκτώβριο, ενισχύοντας την αίσθηση ότι το 2025 λειτουργεί ως σημείο καμπής.

Σε αυτό το περιβάλλον, πολλές ευρωπαϊκές εταιρείες επανεξέτασαν τη συμμετοχή τους σε νέες επενδύσεις. Διαγωνισμοί σε χώρες-κλειδιά, όπως η Γερμανία και η Δανία, κατέγραψαν χαμηλό έως και μηδενικό ενδιαφέρον, ενώ μεγάλες εταιρείες προχώρησαν σε περικοπές προσωπικού ή αποχωρήσεις από έργα, τροφοδοτώντας κλίμα αβεβαιότητας.

ΗΠΑ: Πολιτική ανατροπή και «φρένο» στα υπεράκτια

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η αλλαγή πολιτικής μετά την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο είχε άμεσο αντίκτυπο. Η διακοπή της ομοσπονδιακής στήριξης στα υπεράκτια αιολικά, η κατάργηση φορολογικών κινήτρων, οι περιορισμοί σε ξένα εξαρτήματα και οι αυστηρότεροι κανόνες κατασκευής δημιούργησαν νέο πλαίσιο αβεβαιότητας.

Οι εξελίξεις αυτές αναμένεται να ανακόψουν την αναπτυξιακή τροχιά τόσο των χερσαίων όσο και των υπεράκτιων έργων, επηρεάζοντας ταυτόχρονα ολόκληρη την αλυσίδα προμηθειών.

Ιαπωνία: Αυξημένα κόστη και αναθεώρηση στρατηγικής

Στην Ιαπωνία, η εκτόξευση των κοστών για υπεράκτια έργα οδήγησε τη Mitsubishi Corporation να αποχωρήσει από τρία μεγάλα projects που είχαν δρομολογηθεί έως το 2030. Η κυβέρνηση αντέδρασε αναθεωρώντας το πλαίσιο στήριξης, χαλαρώνοντας κριτήρια και διευρύνοντας τις περιοχές όπου μπορούν να εγκατασταθούν μελλοντικά αιολικά.

Κίνα: Η μεγάλη εξαίρεση και ο κυρίαρχος ρόλος

Μέσα σε αυτό το απαιτητικό διεθνές σκηνικό, η Κίνα ξεχωρίζει ως η μεγάλη εξαίρεση. Το 2025 εκτιμάται ότι θα καταγράψει για 25η συνεχή χρονιά αύξηση άνω του 10% στην παραγωγή αιολικής ενέργειας, ανεβάζοντας το μερίδιό της σε ιστορικό υψηλό πάνω από 41%.

Την ίδια στιγμή, οι εξαγωγές κινεζικού εξοπλισμού αυξήθηκαν πάνω από 20%, ξεπερνώντας τα 4 δισ. δολάρια, κυρίως προς την Ευρώπη και την Ασία. Η κινεζική βιομηχανία καθίσταται πλέον κομβικός παράγοντας για την παγκόσμια επανεκκίνηση έργων από το 2026 και μετά.

Το 2025 ήδη καταγράφεται ως μία από τις δυσκολότερες χρονιές της παγκόσμιας αιολικής βιομηχανίας. Η επιβράδυνση ανοίγει ερωτήματα για την ταχύτητα, το κόστος και την αξιοπιστία της ενεργειακής μετάβασης τα επόμενα χρόνια. Ταυτόχρονα, αναδεικνύει την ανάγκη για πιο σταθερά ρυθμιστικά πλαίσια, διαφοροποίηση προμηθειών, καλύτερο σχεδιασμό έργων και ρεαλισμό στις προσδοκίες.

Το αν η επιβράδυνση θα αποδειχθεί μια προσωρινή «στάση» ή η αρχή ενός νέου κύκλου προσαρμογών θα φανεί από το 2026, όταν οι αγορές θα έχουν αφομοιώσει τις πολιτικές αλλαγές και τις νέες ισορροπίες κόστους.

Διαβάστε επίσης: ING: «Βλέπει» ανάπτυξη και δυναμική των ΑΠΕ το 2025 – Ηλιακή και Αιολική Ενέργεια σε ανοδική πορεία