Εθνικισμός: Ήταν μια μέρα σαν σήμερα, 11 Ιανουαρίου 1923, όταν γαλλικά και βελγικά στρατεύματα εισέβαλαν στην κοιλάδα του Ρουρ, την καρδιά της βαριά βιομηχανοποιημένης Δημοκρατίας της Βαϊμάρης.
Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος είχε τελειώσει πέντε χρόνια νωρίτερα, το 1918, αλλά οι πληγές και οι διεκδικήσεις παρέμεναν ανοιχτές. Τι οδήγησε λοιπόν Γάλλους και Βέλγους σε αυτήν την πρωτοφανή στρατιωτική κίνηση;
Το ζητούμενο ήταν οι αποζημιώσεις που η Γερμανία όφειλε βάσει της Συνθήκης των Βερσαλλιών. Η καθυστέρηση στην καταβολή τους οδήγησε τους Γάλλους και Βέλγους να καταλάβουν την οικονομική μηχανή της Γερμανίας: την περιοχή του Ρουρ, πλούσια σε άνθρακα και βαριά βιομηχανία. Στόχος τους ήταν να εξαναγκάσουν τη Γερμανία να παραδώσει πρώτες ύλες και προϊόντα ως μέρος των πολεμικών αποζημιώσεων.
Η αντίσταση των Γερμανών ήταν μαζική και οργανωμένη, με την κυβέρνηση της Βαϊμάρης να την υποστηρίζει. Οι πολίτες αρνήθηκαν να συνεργαστούν, προχώρησαν σε απεργίες και πράξεις δολιοφθοράς, επιδεινώνοντας την οικονομική κατάσταση της περιοχής. Μέσα σε αυτή την ένταση, τουλάχιστον 137 πολίτες σκοτώθηκαν και περίπου 600 τραυματίστηκαν.
Η κατοχή του Ρουρ δεν ήταν μόνο οικονομικό επεισόδιο· είχε βαθιές πολιτικές συνέπειες. Οι συνθήκες που δημιούργησε ενίσχυσαν την άνοδο των ακροδεξιών κινημάτων. Ο Αδόλφος Χίτλερ και το Ναζιστικό Κόμμα αξιοποίησαν το γεγονός για να προωθήσουν την προπαγάνδα τους, χρησιμοποιώντας την κατοχή ως απόδειξη δήθεν «εθνικής ταπείνωσης» και υποκίνησης στο Πραξικόπημα της Μπυραρίας τον Νοέμβριο του 1923, που τους έφερε για πρώτη φορά στο πολιτικό προσκήνιο.
Μεταξύ 11 και 16 Ιανουαρίου 1923, γαλλικά και βελγικά στρατεύματα υπό τη διοίκηση του Στρατηγού Ζαν Ντεγκούτ, αριθμούσαν αρχικά 60.000 άνδρες και αργότερα 100.000, καταλαμβάνοντας ολόκληρη την κοιλάδα του Ρουρ μέχρι το Ντόρτμουντ. Η διεθνής αντίδραση ήταν έντονη: η βρετανική κυβέρνηση χαρακτήρισε την ενέργεια παράνομη, ενώ οι ΗΠΑ την καταδίκασαν ως «πολιτική βία».
Η κατοχή έληξε τον Σεπτέμβριο του 1924, χωρίς ουσιαστικά να φέρει τα επιθυμητά οικονομικά αποτελέσματα για Γάλλους και Βέλγους. Αντίθετα, ενίσχυσε τη συμπάθεια της διεθνούς κοινότητας προς τη Γερμανία και δημιούργησε τις συνθήκες για την ανάπτυξη ακροδεξιών κινημάτων και την όξυνση του εθνικισμού. Το Ναζιστικό Κόμμα άρχισε να μεγαλώνει, προειδοποιώντας τον κόσμο για το μοιραίο λάθος που είχαν κάνει οι Γάλλοι και οι Βέλγοι.
Μ.Η.Τ. 242183