Η σοβαρότερη κρίση εποχής Μητσοτάκη
Τολμώ να πω πως οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, είναι η μεγαλύτερη κρίση που καλείται να διαχειριστεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Εδώ μιλάμε για έναν πραγματικό πόλεμο, με αντιπάλους των οποίων οι κινήσεις δεν ελέγχονται. Τα πράγματα είναι πάρα πολύ σοβαρά. Στείλαμε σημαντικές στρατιωτικές ενισχύσεις στην Κύπρο και αυτό δεν έγινε μόνο λόγω των καλών σχέσεων των δύο χωρών. Η κίνηση εντάσσεται σε ένα ευρύτερο στρατηγικό αμυντικό σχέδιο. Ούτε στάλθηκαν τυχαία πύραυλοι Πάτριοτ στην Κάρπαθο. Και όλα αυτά στην τέταρτη μέρα των εχθροπραξιών.
Ο πόλεμος θα έχει διάρκεια
Ο πρόεδρος Τραμπ το είπε σχεδόν ξεκάθαρα χθες. Ο πόλεμος θα έχει διάρκεια. Το είχε πει πριν το financenews ο Νικολό Μακιαβέλι: Ο πόλεμος αρχίζει όταν θέλεις, αλλά δεν τελειώνει όταν θέλεις.
Πόσο αντέχει η Οικονομία
Πληροφορίες αναφέρουν ότι στην κυβέρνηση επικρατεί έντονη ανησυχία για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει η πολεμική κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή. Ο φόβος εστιάζεται κυρίως στο ενδεχόμενο ανατιμήσεων σε ρεύμα, καύσιμα και βασικά αγαθά, κάτι που θα μπορούσε να εκτινάξει τον πληθωρισμό και να πυροδοτήσει σοβαρές κοινωνικές αντιδράσεις. Ο πρωθυπουργός έχει ήδη ζητήσει από τους υπουργούς Ανάπτυξης και Ενέργειας, Τάκη Θεοδωρικάκο και Σταύρο Παπασταύρου, να έρθουν σε άμεση επικοινωνία με παράγοντες της αγοράς και να προχωρήσουν στις απαραίτητες παρεμβάσεις, προκειμένου να αποτραπούν ακραίες αυξήσεις και φαινόμενα κερδοσκοπίας. Όπως επισημαίνει καλά ενημερωμένη πηγή, τα περιθώρια αντοχής της χώρας εκτιμώνται περίπου στον έναν μήνα, καθώς μια παρατεταμένη κρίση θα μπορούσε να πλήξει καίρια την οικονομία και να δημιουργήσει συνθήκες ασφυξίας.
Eίναι στο χέρι τους
Έχω σημειώσει ουκ ολίγες φορές μέσω της στήλης πως οι γεωπολιτικές αναταραχές ευνοούν πάντα τους κυβερνώντες. Τώρα, σήμερα, μέσα από αυτό το τόσο επικίνδυνο και αβέβαιο γεωπολιτικό περιβάλλον, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του κερδίζουν πόντους σε ό,τι αφορά την διαχείριση της κατάστασης. Για να το θέσω καλύτερα, είναι στο χέρι τους να το διαχειριστούν σωστά και να βγουν κερδισμένοι. Τα τωρινά γεγονότα θα αποτελέσουν μεγάλο μέρος της διαδικασίας που θα ακολουθήσει ώστε να επιτευχθεί η ανανέωση της θητείας της Νέας Δημοκρατίας. Ο Μητσοτάκης διαφοροποιείται σχεδόν απ’ όλα τα κόμματα. Και ο κόσμος τους «μετράει» όλους τώρα. Όποιοι χαρακτηριστούν επικίνδυνοι, χωρίς ανάστημα ή λίγοι, θα δουν τα ποσοστά τους να πέφτουν σε κάποιες από τις επόμενες δημοσκοπήσεις.
Ελκυστικοί μόνο στο ακροατήριό τους
Η λογική της Αριστεράς – είμαστε με το Ιράν, κάτω τα χέρια από το Ιράν, κρατάει ζωντανό μόνο τον σκληρό πυρήνα του κόμματος που εκπροσωπούν. Η λογική είμαστε με τον Πούτιν, έχει οπαδούς και από τα Δεξιά και από τα Αριστερά. Γνώμη μου είναι πως ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, Πλεύση Ελευθερίας, Νέα Αριστερά, ΜέΡΑ25 αλλά και σε μεγάλο βαθμό ο Αλέξης Τσίπρας, όσο κι αν έκανε μια πιο ώριμη στροφή στην τελευταία του τοποθέτηση για την Κύπρο, δεν κάνουν γκελ στην ευρύτερη κοινωνία αλλά απευθύνονται στο πιστό ακροατήριό τους, που έτσι κι αλλιώς το έχουν. Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για τους απέναντι, στα δεξιά. Ουσιαστικά το ΠΑΣΟΚ μπορεί να διαμορφώσει μια ατζέντα η οποία ενδεχομένως να έχει διευρυμένο κοινό, αλλά εδώ ελλοχεύει ο φόβος να χαθεί ο Ανδρουλάκης στον αντιπολιτευτικό λόγο και να μην σταθεί στην ουσία. Η κεντρική πολιτική σκηνή της χώρας έχει τεράστιο πρόβλημα. Και αν στο Μέγαρο Μαξίμου τρίβουν τα χέρια τους γι’ αυτό, η κοινωνία προβληματίζεται από την ποιότητα των ιδεών του πολιτικού προσωπικού.
Η ευκαιρία του Δένδια
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον θα παρουσιάσουν και οι κινήσεις το Νίκου Δένδια. Στον υπουργό Άμυνας και σημαντικό παίκτη στην μετά – Μητσοτάκη εποχή, δίνεται η ευκαιρία να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο στη στρατιωτική – γεωπολιτική κρίση. Παρεμπιπτόντως, μαθαίνω πως ο πρωθυπουργός είναι σε ανοιχτή επικοινωνία με τον υπουργό Άμυνας, όπως και με όλους τους αρμόδιους υπουργούς που εμπλέκονται στις αποφάσεις. Τα πράγματα είναι σοβαρά – και μετά τη ρήση του Μακιαβέλι, θα επικαλεστώ και αυτό που είχε πει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής: Υπάρχουν πράγματα που λέγονται και δεν γίνονται και πράγματα που γίνονται και δεν λέγονται. Στη δεύτερη φάση είμαστε τώρα.
Η αίσθηση του χαμένου χρόνου
Έχει χάσει χρόνο ο Αλέξης Τσίπρας; Στο στρατηγείο του στην Λεωφόρο Αμαλίας υπάρχουν φωνές που επιμένουν ότι το κόμμα έπρεπε να έτρεχε ήδη. Να είχε επαφή με την κοινωνία και να μην κινείται στη σφαίρα της θεωρίας Σε καμία περίπτωση γιατί χάθηκε η ευκαιρία οριστικά, αλλά γιατί το πολιτικό κενό που επιχειρεί να καλύψει σήμερα ίσως ήταν πιο καθαρό και λιγότερο ανταγωνιστικό πριν από μερικούς μήνες. Οι εξελίξεις τρέχουν δείχνει. Το πολιτικό περιβάλλον κινείται ταχύτερα από τον αρχικό σχεδιασμό – δεν περιμένει κανέναν, ενώ ο χρόνος στην πολιτική δεν είναι ουδέτερος, όσο κι αν φαίνεται. Δημιουργεί είτε δυναμική είτε φθορά. Ωστόσο, αυτό δεν αλλάζει το βασικό δεδομένο για τον πρώην πρωθυπουργό. Η κρίσιμη στιγμή δεν είναι πότε θα ανακοινωθεί το κόμμα, αλλά πώς θα αποτυπωθεί δημοσκοπικά όταν μετρηθεί. Αν η πρώτη μέτρηση δείξει καθαρή, διψήφια δυναμική, το αφήγημα θα μετατραπεί από «καθυστέρηση» σε «ώριμη προετοιμασία». Αν όχι, τότε θα υπάρχει πρόβλημα.
Στο Τμήμα Εκβιαστών
Επίθεση από ομάδα μπράβων δέχθηκε ο διευθύνων σύμβουλος της Cepal, Θεόδωρος Αθανασόπουλος. Άγνωστοι του έστησαν ενέδρα στη λεωφόρο Συγγρού και του επιτέθηκαν. Ο ίδιος μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο, όπου του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες. Στη συνέχεια μετέβη στο Τμήμα Εκβιαστών της Δίωξης Οργανωμένου Εγκλήματος για να καταθέσει σχετικά με το περιστατικό. Στο Τμήμα Εκβιαστών και όχι στο πλησιέστερο Αστυνομικό Τμήμα. Μμμμμ…
Οι πιέσεις για τον ΟΛΘ
Το τελευταίο διάστημα διακινούνται πληροφορίες και σενάρια σχετικά με ενδεχόμενο ενδιαφέρον ξένων επενδυτών για το Λιμάνι της Θεσσαλονίκης, είτε πρόκειται για επενδυτικά funds είτε για εταιρείες με διεθνή παρουσία στη διαχείριση λιμένων. Εγώ μαθαίνω πως δεν υφίσταται πρόθεση πώλησης του ΟΛΘ, αν και πολλοί θα το ήθελαν. Η θέση αυτή φέρεται να είναι σταθερή και δεν επηρεάζεται από ενδεχόμενες οικονομικές προσφορές, ακόμη και εάν αυτές υπερβαίνουν σημαντικά τη χρηματιστηριακή αξία της εταιρείας. Αλλά και από πιέσεις. Ο βασικός μέτοχος, Ιβάν Σαββίδης, δεν εξετάζει σε αυτή τη φάση το ενδεχόμενο αποεπένδυσης από το λιμάνι. Από τη Θεσσαλονίκη αποδίδουν τη στάση αυτή σε ευρύτερους στρατηγικούς και γεωπολιτικούς παράγοντες, που σχετίζονται με τις εξελίξεις στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και την ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου. Εξού και οι μεγάλες πιέσεις.
Η αγορά των supercars τον Ιανουάριο
Σταθερή, αν και συγκρατημένη, παραμένει η παρουσία των υπερπολυτελών και premium μοντέλων στην ελληνική αγορά, σύμφωνα με τα στοιχεία ταξινομήσεων για τον Ιανουάριο του 2026. Πρόκειται για μια κατηγορία που απευθύνεται σε περιορισμένο αλλά οικονομικά ισχυρό κοινό, το οποίο συνεχίζει να επενδύει σε αυτοκίνητα υψηλού κύρους, προηγμένης τεχνολογίας και κορυφαίων επιδόσεων. Παρά τη συνολική μείωση της αγοράς κατά περίπου 5% σε σύγκριση με τον Ιανουάριο του 2025, οι πωλήσεις στην premium κατηγορία διατηρούν τη δυναμική τους. Ενδεικτικά, η Porsche κατέγραψε 28 ταξινομήσεις μέσα στον μήνα, ενώ η Maserati προχώρησε σε 3 πωλήσεις. Αντίθετα, ονόματα όπως η Ferrari, η Lamborghini και η Rolls-Royce Motor Cars δεν εμφανίζονται ακόμη στη λίστα ταξινομήσεων τον πρώτο μήνα του έτους.
Πάντα τέτοια
Μέσα στο σκοτάδι και στην καταχνιά, είχαμε και ένα ευχάριστο που μας έκανε να νιώσουμε πως αξίζει να παλέψεις για ένα καλύτερο αύριο. Ο Ανδρέας Λοβέρδος μας ανακοίνωσε πως έδωσε εξετάσεις για το 2ο πτυχίο στα ντραμς. Ο Λοβέρδος μαθαίνω πως δεν ενθουσιάζει τα πλήθη των δεξιών, ακόμη κι αν δείχνει περισσότερο δεξιός από τους δεξιούς.
Κάπου το χάνει ο Νίκος Στραβελάκης
Είναι έμπειρος δημοσιογράφος, μπορεί να κάνει εύκολα μαραθώνιες ζωντανές εκπομπές, αλλά έχει αρχίζει να κουράζει. Στον Νίκο Στραβελάκη του Open αναφέρομαι. Ρωτάει τους συναδέλφους και δεν τους αφήνει να απαντήσουν. Ξεκινούν μια φράση και την οικειοποιείται με τις παρεμβάσεις του – χωρίς να υπάρχει λόγος ή δεν τον καταλαβαίνει πως συμβαίνει. Γράφει (σχεδόν) συνεχώς πάνω στους άλλους. Είναι παλιά καραβάνα και ενώ γνωρίζει να κάνει τηλεόραση όσο λίγοι, κάπου το χάνει.
Μ.Η.Τ. 242183