Ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος αποχώρησε από τη Βουλή μετά από 17 χρόνια, αφήνοντας αιχμές για την ηγεσία και τους κομματικούς μηχανισμούς
Με μια φορτισμένη πολιτικά και συναισθηματικά ομιλία, ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος έκλεισε έναν κύκλο 17 ετών στο ελληνικό Κοινοβούλιο, ανακοινώνοντας την αποχώρησή του και την παράδοση της βουλευτικής του έδρας, λίγες ημέρες μετά τη διαγραφή του από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ.
Από το βήμα της Βουλής, ο πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής έστειλε σαφές πολιτικό μήνυμα, τονίζοντας ότι «υπερήφανα αποχωρεί» όπως ακριβώς εισήλθε στην πολιτική σκηνή, επιμένοντας στην προσήλωσή του στις αρχές της παράταξης και στη θεσμική του στάση όλα τα χρόνια της κοινοβουλευτικής του πορείας.
«Δεν υπήρξα οπαδός του εκκρεμούς»
Στην ομιλία του, ο κ. Κωνσταντινόπουλος υπερασπίστηκε τη διαδρομή του, υπογραμμίζοντας ότι δεν λειτούργησε ποτέ με πολιτικούς υπολογισμούς ή τακτικισμούς.
«Δεν υπήρξα οπαδός του εκκρεμούς. Δεν φοβήθηκα το πολιτικό κόστος», ανέφερε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι παρέμεινε σταθερός στις επιλογές του ακόμη και στις πιο δύσκολες περιόδους για το κόμμα και τη χώρα.
Τόνισε μάλιστα ότι δεν καταψήφισε ούτε ένα άρθρο κατά τη διάρκεια της 17ετούς κοινοβουλευτικής του παρουσίας, επιλέγοντας να στηρίζει τη γραμμή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, χωρίς όμως να σιωπά όταν διαφωνούσε.
«Παροδικός ο θρίαμβος των μηχανισμών» – Αιχμές προς την ηγεσία
Ιδιαίτερη βαρύτητα είχαν οι αναφορές του στις εσωκομματικές εξελίξεις, αφήνοντας σαφείς αιχμές προς την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.
«Ο θρίαμβος στους κομματικούς μηχανισμούς είναι παροδικός», σημείωσε, τονίζοντας ότι η πολιτική νομιμοποίηση πηγάζει από την κοινωνία και όχι από εσωτερικές ισορροπίες.
Παράλληλα, μίλησε για «δυσαρμονία» μεταξύ των επιλογών της ηγεσίας και των αναγκών της κοινωνίας, εκφράζοντας την εκτίμηση ότι η χώρα στερείται ισχυρής αντιπολίτευσης.
«Αυτή είναι η αλήθεια και δεν διαγράφεται με μια κομματική απόφαση», ανέφερε με έμφαση.
Από το χειροκρότημα στη συγκίνηση: Το κλίμα στην Ολομέλεια
Η αποχαιρετιστήρια ομιλία του πρώην βουλευτή Αρκαδίας προκάλεσε έντονη συγκίνηση στην αίθουσα της Ολομέλειας, με συναδέλφους του από το ΠΑΣΟΚ, αλλά και από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, να τον χειροκροτούν θερμά.
Παρόντες ήταν και πολιτικά πρόσωπα από διαφορετικούς χώρους, μεταξύ των οποίων ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτης Φάμελλος, καθώς και κυβερνητικά στελέχη που παρακολουθούσαν τη διαδικασία από τα υπουργικά έδρανα.
Οι στιγμές που ακολούθησαν την ομιλία του χαρακτηρίστηκαν από αγκαλιές και εμφανή συγκίνηση, ιδιαίτερα από συναδέλφους του στο ΠΑΣΟΚ.
«Δεν διαπραγματεύομαι την εντολή των πολιτών» – Η πολιτική παρακαταθήκη
Ο κ. Κωνσταντινόπουλος ξεκαθάρισε ότι η απόφασή του να παραδώσει την έδρα του συνδέεται με την προσωπική του αντίληψη για την πολιτική ευθύνη.
«Δεν διαπραγματεύομαι την εντολή των πολιτών και δεν την περιφέρω από κόμμα σε κόμμα», υπογράμμισε, απορρίπτοντας κάθε ενδεχόμενο πολιτικής μετακίνησης για λόγους προσωπικής επιβίωσης.
Υπενθύμισε ότι εκλέχθηκε οκτώ φορές από τους πολίτες της Αρκαδίας και ότι στήριξε κρίσιμες επιλογές, όπως η παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη, ακόμα και με προσωπικό πολιτικό κόστος.
Κλείνοντας, εξέφρασε την ελπίδα το ΠΑΣΟΚ να επανακτήσει τον ρόλο του ως βασικός εκφραστής κοινωνικών δυνάμεων, σημειώνοντας ότι αυτό αποτέλεσε το μοναδικό του κίνητρο σε όλη τη διαδρομή του.
Αναλυτικά η ομιλία του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου :
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, Στην πολιτική υπάρχουν ερωτήματα και διλήμματα. Συνήθως δεν είναι δύσκολο να απαντήσεις στα ερωτήματα. Έχεις άλλωστε πολλές επιλογές. Από την σιωπή έως την θορυβώδη διαμαρτυρία ή και την αποχή, ο δρόμος είναι μακρύς.
Εγώ στην ζωή μου επέλεξα να μην μείνω σιωπηλός ούτε αμέτοχος. Ιδιαίτερα τα τελευταία 17 χρόνια ως βουλευτής ενός μεγάλου και ιστορικού για την πατρίδα
μας κόμματος , του ΠΑΣΟΚ, δεν κρύφτηκα ποτέ και από κανέναν.
Τήρησα πιστά το γράμμα του Συντάγματος ότι ο Βουλευτής βούλεται ελεύθερα και παράλληλα υπήρξα απολύτως πιστός στις αρχές του κόμματός μου χωρίς να παρεκκλίνω ή να τις προδώσω σε δύσκολες στιγμές, γιατί από τότε που εκλέχτηκα μόνον εύκολες δεν ήταν οι περίοδοι που βίωσα. Εκλέχτηκα με την ψήφο των Αρκάδων συμπατριωτών μου οχτώ φορές.
Μέσα από το αξίωμα του βουλευτή, υπερασπίστηκα τη χώρα μου στην πιο δύσκολη οικονομική συγκυρία. Δεν φοβήθηκα το πολιτικό κόστος, ενώ ήμουν μόλις λίγους μήνες εκλεγμένος βουλευτής, χωρίς ευθύνες του παρελθόντος. Πάλεψα να μείνει η χώρα στην Ευρώπη και στο ΕΥΡΩ με μεγάλο προσωπικό κόστος.
Βίωσα πρωτόγνωρες καταστάσεις! Δεν τα παράτησα, ακόμη κι όταν σε κάθε ψηφοφορία κάποιος βουλευτής από το ΠΑΣΟΚ έφευγε! Έμεινα εκεί βάζοντας πλάτη στα δύσκολα.
Υπερασπίστηκα τη δημοκρατική λειτουργία του κόμματός μου στην πράξη. Έλεγα πάντα την άποψή μου και ψήφιζα με βάση τη θέση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Ούτε ένα άρθρο δεν έχω καταψηφίσει στα 17 χρόνια.
Υπερασπίστηκα τη Δημοκρατία απέναντι στη νεοναζιστική μισαλλοδοξία. Μαζί με τον δημοκρατικό κόσμο της Αρκαδίας, στις εκλογές του 2015, νικήσαμε και δεν εκλέχθηκε βουλευτής της Χρυσής Αυγής στην Αρκαδία.
Υπερασπίστηκα το θεσμό της Δικαιοσύνης, όχι γιατί δεν αναγνωρίζω τα προβλήματα, αλλά γιατί πιστεύω ότι η ενδυνάμωση των θεσμών περνάει μέσα από τη δημόσια στήριξή τους. Ο θόρυβος που δημιουργήθηκε τότε από τη δήλωση μου, με τα γνωστά δημοσιεύματα για πιθανή διαγραφή μου, με εξέπληξε. Ως στενός συνεργάτης του προέδρου τότε, έπαιξα καταλυτικό ρόλο στο να μη δεχτεί να ενημερωθεί από την κυβέρνηση για το λόγο παρακολούθησης του, αλλά να ακολουθήσει το θεσμικό δρόμο της δικαιοσύνης με τα γνωστά αποτελέσματα.
Υπερασπίστηκα, στη Βουλή, τον σεβασμό απέναντι στον συνάδελφο και στη γυναίκα, χωρίς να σκεφτώ το κόμμα προέλευσής του.
Υπερασπίστηκα τη χρηστή διαχείριση και τη διαφάνεια του δημόσιου πλούτου ως Υφυπουργός Ανάπτυξης, αρμόδιος για το ΕΣΠΑ, για το οποίο η Ε.Ε. μας συνεχάρη.
Πάλεψα για την Αρκαδία μας με όλες μου τις δυνάμεις και καταφέραμε πολλά! Μετά από 17 χρόνια στη Βουλή, ένα όμορφο ταξίδι που το οφείλω στους Αρκάδες, στο ΠΑΣΟΚ, στην οικογένειά μου και στους συνεργάτες μου, κλείνει τον κύκλο του. Τους ευχαριστώ!
Δυο λόγια για την παράταξή μου. Η αγωνία μου να μείνει μια παράταξη με κοινωνική ευαισθησία στην ψυχή του λαού μας, ώστε να εκφράσει τους πόθους και τις ελπίδες του και να γίνει ξανά μεγάλη για να κυβερνήσει , ήταν το μόνον μου κίνητρο.
Η χώρα αυτή τη στιγμή, χρειάζεται ισχυρή αντιπολίτευση και δυστυχώς δεν την έχει. Αυτή είναι η αλήθεια. Και η αλήθεια δεν διαγράφεται με μια κομματική απόφαση.
Στην αρχή της ομιλίας μου μίλησα για ερωτήματα και απαντήσεις. Αλλά μίλησα και για διλήμματα. Το δίλημμα που έχει ένας βουλευτής για να φανεί χρήσιμος στην παράταξη και στην πατρίδα οφείλει να συμπλέει με την αλήθεια.
Οφείλει να φιλτράρει το λαϊκό αίσθημα και οφείλει ψύχραιμα χωρίς δεύτερες υστερόβουλες σκέψεις να διατυπώνεται. Ορθά κοφτά. Δεν υπήρξα οπαδός του εκκρεμούς. Και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ.
Ήθελα να είμαι χρήσιμος και ελπίζω το παράδειγμά μου, το οποίο δεν είναι μόνον η παράδοση της έδρας αλλά κυρίως η διατύπωση ελεύθερα της γνώμης που βοηθά τον τόπο και την παράταξή μου, ελπίζω λέω ,αυτό το παράδειγμα να γίνει κατανοητό και στην ηγεσία του κόμματος.
Εγώ όταν βρέθηκα σε δυσαρμονία με τις απόψεις της ηγεσίας διατύπωσα την γνώμη μου. Δεν άρεσε στην ηγεσία και αποφάσισε να με διαγράψει.
Ελπίζω το κόμμα μου να θριαμβεύσει στις επόμενες εκλογές. Αλλά μέχρι στιγμής οι επιλογές της ηγεσίας δείχνουν ότι υπάρχει μάλλον δυσαρμονία στις σχέσεις της με την παράταξη και τις ανάγκες του λαού.
Ο θρίαμβος στους κομματικούς μηχανισμούς είναι παροδικός. Τον λαό πρέπει να κερδίζει κανείς και να υπηρετεί τις ανάγκες του . Όχι τις προσωπικές επιδιώξεις.
Εγώ απέδειξα ότι δεν είχα καμία προσωπική επιδίωξη ούτε όταν στήριξα τον σημερινό πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ούτε όταν αυτός με διέγραψε. Γι’ αυτό παραδίδω την έδρα μου στο κόμμα μου. Δεν διαπραγματεύομαι την εντολή των πολιτών και δεν την περιφέρω από κόμμα σε κόμμα για προσωπική επιβίωση.
Υπερήφανα αποχωρώ όπως εισήλθα σε αυτήν την αίθουσα, ευχαριστώντας τους συναδέλφους μου στο ΠΑΣΟΚ, τους συναδέλφους μου όλων των κομμάτων που με τίμησαν εκλέγοντάς με αντιπρόεδρο της Βουλής, τους εργαζόμενους στη Βουλή και όλους αυτούς που τις τελευταίες μέρες μου έδωσαν την αγάπη τους και τη στήριξή τους, αλλά και τους Αρκάδες που με τίμησαν και θέλω να πιστεύω ότι τους ανταπόδωσα με θάρρος και παρρησία την τιμή αυτή.
Σας ευχαριστώ!
Μ.Η.Τ. 242183