Παραοικονομία άνω των 45 δισ. ευρώ «στεγνώνει» τα δημόσια ταμεία

Η παραοικονομία στην Ελλάδα εκτιμάται ότι ξεπερνά τα 45 δισ. ευρώ ετησίως, αντιστοιχώντας σε περίπου 21% του ΑΕΠ.

Παραοικονομία εκτός ελέγχου: Πού χάνεται το χρήμα και οι «τρύπες» των €50 δισ.

Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό οικονομικής δραστηριότητας που παραμένει εκτός φορολογικής βάσης, στερώντας σημαντικούς πόρους από τα δημόσια έσοδα και επιβαρύνοντας δυσανάλογα μισθωτούς, συνταξιούχους και συνεπείς επιχειρήσεις.

Δομικό πρόβλημα στην οικονομία

Η «γκρίζα ζώνη» της οικονομίας δεν αποτελεί περιθωριακό φαινόμενο, αλλά διαρθρωτικό χαρακτηριστικό με εκτεταμένη επίδραση στη δημοσιονομική ισορροπία. Συναλλαγές χωρίς παραστατικά, χρήση μετρητών και αδήλωτα εισοδήματα από μικρές ή μεγαλύτερες οικονομικές δραστηριότητες συνθέτουν ένα παράλληλο οικονομικό σύστημα που λειτουργεί εκτός ελέγχου.

Η απώλεια φορολογικών εσόδων περιορίζει τη δυνατότητα του κράτους να χρηματοδοτεί κοινωνικές πολιτικές, να μειώνει φορολογικές επιβαρύνσεις και να ενισχύει αναπτυξιακές παρεμβάσεις. Το αποτέλεσμα είναι η ενίσχυση των ανισοτήτων μεταξύ φορολογούμενων που συμμορφώνονται και όσων κινούνται εκτός συστήματος.

Ενίσχυση ελεγκτικών μηχανισμών

Η οικονομική πολιτική στρέφεται πλέον σε ένα πιο ολοκληρωμένο πλαίσιο ελέγχων και διασταυρώσεων, με στόχο την αποτύπωση της πραγματικής οικονομικής δραστηριότητας. Το νέο μοντέλο βασίζεται στη διασύνδεση τραπεζικών δεδομένων, ηλεκτρονικών πληρωμών, περιουσιακών στοιχείων και φορολογικών δηλώσεων.

Κεντρική επιδίωξη είναι ο εντοπισμός αποκλίσεων μεταξύ δηλωθέντων εισοδημάτων και πραγματικής οικονομικής συμπεριφοράς, καθώς και ο περιορισμός της χρήσης μετρητών που διευκολύνει τη φοροδιαφυγή.

Κρίσιμος παράγοντας η αποτελεσματικότητα

Η επιτυχία του εγχειρήματος θα εξαρτηθεί από την τεχνολογική επάρκεια της φορολογικής διοίκησης, την ταχύτητα επεξεργασίας μεγάλου όγκου δεδομένων και τη δυνατότητα στοχευμένων ελέγχων σε περιοχές υψηλού κινδύνου φοροδιαφυγής.

Η μετάβαση σε ένα πιο αυστηρό και ψηφιακά ενοποιημένο σύστημα φορολογικής παρακολούθησης θεωρείται κομβική για τον περιορισμό της παραοικονομίας και τη διεύρυνση της φορολογικής βάση