Οι Κινέζοι «πιέζουν» τον χρυσό: Γιατί υποχωρεί η τιμή του πολύτιμου μετάλλου

Παρά την ισχυρή ζήτηση από τις κεντρικές τράπεζες, η τιμή του χρυσού δέχεται έντονες πιέσεις. Εκτός από τα υψηλότερα πραγματικά επιτόκια και το ισχυρό δολάριο, καθοριστικό ρόλο φαίνεται να διαδραματίζουν οι κινήσεις των κινεζικών τραπεζών και η μείωση της μόχλευσης στις αγορές παραγώγων.

Η τιμή του χρυσού έχει υποχωρήσει περισσότερο από 12% τις τελευταίες εβδομάδες, διαμορφούμενη κοντά στα 4.080 δολάρια ανά ουγκιά.

Η επικρατέστερη εξήγηση για τη διόρθωση του πολύτιμου μετάλλου είναι η άνοδος των πραγματικών επιτοκίων, σε συνδυασμό με την ενίσχυση του δολαρίου, το οποίο κινείται στα υψηλότερα επίπεδα των τελευταίων δώδεκα και πλέον μηνών.

Ο χρυσός δεν αποφέρει τόκο, γεγονός που τον καθιστά λιγότερο ελκυστικό όταν αυξάνονται τα πραγματικά επιτόκια, δηλαδή η διαφορά μεταξύ του ονομαστικού επιτοκίου και του πληθωρισμού. Η εξέλιξη αυτή αποδίδεται από τις αγορές στην ανάληψη της προεδρίας της Fed από τον Κέβιν Γουόρς, ο οποίος θεωρείται ιδιαίτερα αυστηρός («γεράκι») σε ζητήματα αντιμετώπισης του πληθωρισμού.

Ωστόσο, η εξήγηση αυτή ενδέχεται να μην αποτυπώνει πλήρως την εικόνα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, την προηγούμενη εβδομάδα αρκετές κινεζικές τράπεζες αύξησαν σημαντικά το απαιτούμενο περιθώριο ασφαλείας (margin) για τους επενδυτές λιανικής που διατηρούν μοχλευμένες θέσεις σε συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης (futures) χρυσού και ασημιού.

Ο Τζιακόμο Πραντέλι αναφέρει ότι το μέσο απαιτούμενο περιθώριο αυξήθηκε στο 120%. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι η δυνατότητα μόχλευσης περιορίστηκε δραστικά, αναγκάζοντας πολλούς επενδυτές να ρευστοποιήσουν θέσεις σε συμβόλαια χρυσού προκειμένου να καλύψουν τις νέες απαιτήσεις των χρηματιστηριακών τους λογαριασμών.

Ανάλογη κίνηση, αν και μικρότερης έκτασης, πραγματοποίησε και το χρηματιστήριο παραγώγων του Σικάγου (CME), αυξάνοντας επίσης τις απαιτήσεις περιθωρίου για συγκεκριμένα συμβόλαια.

Ο συνδυασμός των δύο εξελίξεων οδήγησε σε αισθητή μείωση των κερδοσκοπικών θέσεων στην αγορά χρυσού. Η εξέλιξη αυτή φαίνεται να εξηγεί πιο πειστικά τουλάχιστον ένα σημαντικό μέρος της πρόσφατης πτώσης των τιμών, παρά το γεγονός ότι οι κεντρικές τράπεζες συνεχίζουν να ενισχύουν τα αποθέματά τους σε χρυσό.