Η Αθηνά Ωνάση κλείνει τα 40 της χρόνια. Πώς διαχειρίστηκε την κληρονομιά της και γιατί επένδυσε στρατηγικά σε ένα αθόρυβο μοντέλο πλούτου

Στα 40 της χρόνια πλέον, η Αθηνά Ωνάση δεν είναι η κληρονόμος που πολλοί περίμεναν να δουν να «φορά» το όνομα σαν στέμμα. Δεν έγινε δημόσιο πρόσωπο με την κλασική έννοια, ούτε διεκδίκησε το θόρυβο που συνοδεύει ένα από τα βαρύτερα επώνυμα του 20ού αιώνα. Αντίθετα, επέλεξε έναν τρόπο ύπαρξης που δείχνει ψυχρός για τα media, αλλά απόλυτα λειτουργικός για εκείνη: να κρατά τη μυθολογία σε απόσταση ασφαλείας.

Η ιστορία ξεκινά από τη στιγμή που η μητέρα της, Χριστίνα Ωνάση, έγραφε τη διαθήκη της τον Σεπτέμβριο του 1988, μόλις τέσσερις εβδομάδες πριν από τον θάνατό της στην Αργεντινή. Το κληροδότημα ήταν τεράστιο: ακίνητη περιουσία μεγάλης αξίας, καταθέσεις σε ΗΠΑ και Λατινική Αμερική, επενδύσεις σε ένα ευρύ φάσμα επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, αλλά και ποσά που συνδέθηκαν διαχρονικά με την ελβετική τραπεζική «σιωπή». Η διαχείριση της περιουσίας πέρασε προσωρινά σε πρόσωπα εμπιστοσύνης του Αριστοτέλη Ωνάση, μέχρι η Αθηνά να ενηλικιωθεί και να αποκτήσει πλήρη έλεγχο.

Αυτή η περίοδος, ωστόσο, δεν ήταν μόνο οικονομικός έλεγχος. Ήταν και μια μακρά, σχεδόν απόλυτη, προσπάθεια προστασίας της από τη δημόσια έκθεση. Ο πατέρας της, Τιερί Ρουσέλ, έπαιξε καθοριστικό ρόλο σε αυτό το «φιλτράρισμα» της πραγματικότητας. Η Αθηνά μεγάλωσε γνωρίζοντας ότι γύρω της υπάρχει ένας κόσμος που θέλει να ξέρει τα πάντα, αλλά δεν χρειάζεται να του δώσει τίποτα.

Η μεγάλη «εκκαθάριση» της οικογενειακής περιουσίας

Η πιο ουσιαστική μεταβολή στην εικόνα της δεν ήρθε από δηλώσεις ή δημόσιες εμφανίσεις. Ήρθε από πράξεις. Τα τελευταία χρόνια, η Αθηνά Ωνάση ακολούθησε μια στρατηγική που θυμίζει περισσότερο σύγχρονο family office παρά «κληρονόμο σε χρυσό κλουβί». Ξεκίνησε να ξεσκαρτάρει το βάρος της κληρονομιάς, όχι με παρορμητισμό, αλλά με στόχευση.

Στο πλαίσιο αυτής της διαχείρισης, σταδιακά φέρεται να πωλήθηκαν πολυτελή ακίνητα σε ευρωπαϊκές και λατινοαμερικανικές πρωτεύουσες, κατοικίες υψηλής αξίας σε κοσμοπολίτικους προορισμούς και εμβληματικά περιουσιακά στοιχεία που λειτουργούσαν περισσότερο ως σύμβολα παρά ως επενδύσεις.

Η πιο ηχηρή κίνηση, με τη βαρύτητα που έχει στη συλλογική φαντασία το όνομα Ωνάση, ήταν η πώληση του Σκορπιού. Το νησί που δεν ήταν απλώς μια ιδιοκτησία, αλλά ένα διεθνές σήμα-κατατεθέν, πέρασε στον Ρώσο επιχειρηματία Ντμίτρι Ριμπολόβλεφ έναντι τιμήματος που απασχόλησε εκτεταμένα τη δημοσιότητα.

Στη συνέχεια, ακολούθησαν κινήσεις που έδειξαν πως η Αθηνά δεν «ξεπουλά» από ανάγκη αλλά αναδιατάσσει περιουσία. Η διάθεση αντικειμένων και κοσμημάτων, μέσω μεγάλων διεθνών οίκων, και η αποεπένδυση από ακίνητα που λειτουργούσαν περισσότερο ως φορτίο παρά ως εργαλείο, ολοκλήρωσαν ένα μεγάλο κεφάλαιο: την αποσύνδεση από τα πιο βαριά σύμβολα της οικογενειακής αφήγησης.

Από το 2015 και μετά: H περιουσία ως εργαλείο, όχι ως σκηνικό ζωής

Σύμφωνα με πληροφορίες που έχουν κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια, η Αθηνά ανέλαβε η ίδια τον έλεγχο της περιουσίας της από το 2015, σε συνεργασία με οικονομικούς συμβούλους και νομικούς. Αυτό που φαίνεται να την χαρακτηρίζει δεν είναι η διάθεση επίδειξης, αλλά η προσήλωση σε ένα σχήμα σταθερής διαχείρισης και σαφών επιλογών.

Η περιουσία της, βάσει εκτιμήσεων που αναφέρονται κατά καιρούς στη δημόσια σφαίρα, τοποθετείται γύρω στα 800 εκατ. δολάρια. Το πιο ενδιαφέρον, όμως, δεν είναι το νούμερο. Είναι η δομή: καταθέσεις, επενδυτικά προϊόντα, ακίνητα, αλλά και ένα πολύ συγκεκριμένο και ακριβό οικοσύστημα γύρω από τον χώρο της ιππασίας. Για την Αθηνά Ωνάση, το χρήμα δεν μοιάζει να είναι «δημόσιο status». Είναι εργαλείο που ορίζει το πλαίσιο ζωής που εκείνη διάλεξε.

Η ιππασία ως ταυτότητα και επένδυση

Αν υπάρχει ένας χώρος στον οποίο η Αθηνά Ωνάση δεν κρύφτηκε ποτέ, αυτός είναι η ιππασία. Όχι όμως ως lifestyle αξεσουάρ, αλλά ως κανονικός τρόπος ζωής, με το κόστος, τη συνέπεια και τις απαιτήσεις που συνοδεύουν την υψηλού επιπέδου αθλητική δραστηριότητα.

Η υπερπήδηση εμποδίων δεν είναι ένα χόμπι του Σαββατοκύριακου. Απαιτεί καθημερινή προπόνηση, οργάνωση, συνεχή ταξίδια, άλογα υψηλής αξίας, εξειδικευμένο προσωπικό, σταύλους, μεταφορές και συμμετοχές σε κορυφαίες διοργανώσεις. Και ακριβώς επειδή τίποτα από αυτά δεν είναι τυχαίο, η επιλογή της να επενδύει κεφάλαια και χρόνο εκεί, δείχνει κάτι βαθύτερο: μια προσωπική ταυτότητα που δεν «ενοικιάζεται» από την κληρονομιά.

Το Longines Athina Onassis Horse Show στο Saint-Tropez αποτελεί εδώ και χρόνια ένα από τα πιο ισχυρά σημεία αναφοράς αυτού του κόσμου. Η διοργάνωση συνδέθηκε σταθερά με το καλεντάρι του Longines Global Champions Tour, ενώ η παρουσία της Αθηνάς δεν περιορίζεται στην εικόνα. Έχει ρόλο, επιρροή και συμμετοχή, ακόμη και ως team owner στο περιβάλλον του Global Champions League.

Μια Ωνάση χωρίς υπερβολή, αλλά με ακριβές επιλογές

Το μεγαλύτερο παράδοξο είναι ότι η Αθηνά Ωνάση κατάφερε να απομυθοποιήσει το όνομα χωρίς να το ακυρώσει. Δεν το έκανε σημαία, ούτε το απέρριψε. Το διαχειρίστηκε όπως διαχειρίστηκε την περιουσία της: με απόσταση, έλεγχο και επιλογές που δεν χρειάζονται εξηγήσεις.

Η ιστορία της σήμερα δεν είναι η ιστορία μιας κληρονόμου που «έχασε» την αυτοκρατορία ή που «έσβησε» από τη δημόσια σφαίρα. Είναι η ιστορία μιας γυναίκας που έμαθε να λειτουργεί στο παρασκήνιο, να αποφασίζει αθόρυβα και να επιλέγει τι θα κρατήσει και τι θα αφήσει πίσω, ακόμη κι αν αυτό που αφήνει είναι ο ίδιος ο μύθος.

Διαβάστε επίσης: Ο Αριστοτέλης Ωνάσης έκανε περιουσία με αυτούς τους τέσσερις τρόπους