Το ελαιόλαδο το 2025 καταγράφει ρεκόρ εισαγωγών διεθνώς, αλλά οι τιμές παραγωγής σε Ελλάδα και Ισπανία βυθίζονται έως 57%

Η αγορά του ελαιολάδου εισέρχεται το 2025 σε μια εποχή έντονων αντιφάσεων. Από τη μία πλευρά, η διεθνής ζήτηση εκτοξεύεται, καθώς όλο και περισσότεροι καταναλωτές αναγνωρίζουν την ανώτερη διατροφική αξία του εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου. Από την άλλη, οι τιμές παραγωγού στις βασικές χώρες παραγωγής, όπως η Ελλάδα και η Ισπανία, σημειώνουν ελεύθερη πτώση, προκαλώντας σοκ στις τοπικές οικονομίες.

Η τελευταία έκθεση του Διεθνούς Συμβουλίου Ελαιολάδου (IOC) καταγράφει αύξηση των παγκόσμιων εισαγωγών κατά 8,7% κατά το οκτάμηνο Οκτωβρίου 2024 – Μαΐου 2025, αγγίζοντας τους 483.330 τόνους. Η Αυστραλία και η Κίνα πρωταγωνιστούν με άλματα άνω του 70%, ενώ και οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεχίζουν την ανοδική πορεία τους, με εισαγωγές που ξεπέρασαν τους 236.000 τόνους. Η τάση αυτή επιβεβαιώνει ότι το ελαιόλαδο καθιερώνεται πλέον ως βασικό στοιχείο μιας παγκόσμιας διατροφής που δίνει έμφαση στην υγεία και τη γευστική ποιότητα.

Αντίφαση τιμών και διεθνούς αγοράς

Ωστόσο, η δυναμική αυτή δεν αντικατοπτρίζεται στις τιμές παραγωγού. Στη Χαέν της Ισπανίας, επίκεντρο της παγκόσμιας παραγωγής, η μέση τιμή του εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου υποχώρησε στα 338,5 ευρώ ανά 100 κιλά, σημειώνοντας πτώση 57% σε σχέση με πέρυσι. Στα Χανιά, η τιμή διαμορφώθηκε στα 360 ευρώ ανά 100 κιλά, καταγράφοντας επίσης πτώση που ξεπερνά το 50%. Μοναδική εξαίρεση η Ιταλία, με σταθερές τιμές κοντά στα 970 ευρώ, στοιχείο που αναδεικνύει τις διαφορετικές ισορροπίες και στρατηγικές που ακολουθούν οι χώρες παραγωγής.

Η κατάσταση αυτή προκαλεί ανησυχία. Οι Έλληνες παραγωγοί, οι οποίοι ήδη παλεύουν με το αυξανόμενο κόστος παραγωγής, τη φορολογία και τις αβεβαιότητες της κλιματικής κρίσης, βλέπουν το εισόδημά τους να συμπιέζεται περαιτέρω. Η κλιματική αλλαγή αφήνει το αποτύπωμά της στις ελαιοκαλλιέργειες, με ξηρασίες και ακραία φαινόμενα να επηρεάζουν τόσο την ποσότητα όσο και την ποιότητα της παραγωγής.

Πτώση εισαγωγών επιτραπέζιας ελιας κατά 16%

Την ίδια στιγμή, η εικόνα στις επιτραπέζιες ελιές είναι επίσης προβληματική. Οι εισαγωγές μειώθηκαν κατά 16%, περιοριζόμενες στους 276.317 τόνους, με σημαντικές απώλειες για την Αίγυπτο, την Αργεντινή, το Μαρόκο και την Ελλάδα. Μόνο η Ισπανία κατέγραψε οριακή αύξηση, ενισχύοντας περαιτέρω τη θέση της στη διεθνή αγορά.

Η αγορά του ελαιολάδου βρίσκεται μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Η ισχυρή διεθνής ζήτηση δημιουργεί ευκαιρίες, όμως η κατάρρευση των τιμών παραγωγής υπονομεύει τη βιωσιμότητα του ελαιώνα και το μέλλον της παραγωγής. Το μεγάλο στοίχημα των επόμενων μηνών θα είναι κατά πόσο οι δομές του κλάδου, οι συνεταιρισμοί και οι εμπορικοί φορείς θα καταφέρουν να μετατρέψουν τη θετική δυναμική των εξαγωγών σε πραγματική στήριξη του εισοδήματος των παραγωγών, διασφαλίζοντας ότι ο «πράσινος χρυσός» της Μεσογείου θα συνεχίσει να λάμπει και στο μέλλον.

Διαβάστε επίσης: Στον «πάγο» οι εξαγωγές ελιάς και ελαιολάδου στις ΗΠΑ: Οι δασμοί «φρενάρουν» την παραγωγή