Οι εκλογές στην Ιρλανδία και την Αργεντινή επιβεβαιώνουν κάτι που οι δημοσκοπήσεις συχνά αγνοούν: η πολιτική είναι πιο απρόβλεπτη από ό,τι φαίνεται. Νέα πρόσωπα, άφθαρτα και «έξω από το σύστημα», με οξεία κριτική στα κατεστημένα, κερδίζουν την εμπιστοσύνη των πολιτών που κουράστηκαν από τη μονοτονία και τη φθορά των παραδοσιακών κομμάτων.
Στην Ιρλανδία, η Κάθριν Κόνολι εξελέγη με 63,4%, απέναντι σε προβλέψεις που την έδιναν στο 38%. Στην Αργεντινή, το κόμμα του Μιλέι εκτινάχθηκε στο 49,8%, ξεπερνώντας κάθε εκτίμηση. Ο κοινός παρονομαστής; Ο θυμός, η κόπωση και η διάθεση για αλλαγή βρήκαν διέξοδο σε πρόσωπα και ριζικές επιλογές που οι στατιστικές δεν μπορούσαν να καταγράψουν.
Η οικονομία ήταν ο καταλύτης, αλλά η αληθινή μετατόπιση έρχεται από την κοινωνική δυναμική «κάτω από το ραντάρ». Οι πολίτες ψήφισαν με βάση την ελπίδα για κάτι διαφορετικό — και όχι με βάση τη λογική των αριθμών. Στην πολιτική, όπως δείχνουν αυτά τα παραδείγματα, η κάλπη εξακολουθεί να εκπλήσσει, και οι δημοσκοπήσεις παραμένουν φωτογραφίες μιας στιγμής που συχνά απέχει από την πραγματικότητα.
Αποδεικνύεται πως στις περιπτώσεις αυτές οι έρευνες αδυνατούν να ανιχνεύσουν τάσεις και διεργασίες, που κινούνται «κάτω από το ραντάρ» των δημοσκοπικών εταιρειών. Ο θυμός και η απογοήτευση των πολιτών από την προηγούμενη τάξη πραγμάτων βρήκε διέξοδο σε θετική, εναλλακτική ψήφο, περιορίζοντας την τάση υπέρ του χάους -και αυτό φαίνεται στον σοβαρό μεν, της τάξης του 10-12%, αλλά περιορισμένο δε αριθμό άκυρων ψηφοδελτίων.
Μ.Η.Τ. 242183