Η Ελλάδα αλλάζει πίστα στο δημόσιο χρέος: Το 2032 παύει να είναι απειλή – Γιατί ο Πιερρακάκης δηλώνει ότι το μέλλον είναι πιο ασφαλές από ποτέ

Με ένα σαφές μήνυμα προς αγορές, θεσμούς και πολίτες, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης, έθεσε σήμερα ένα νέο πλαίσιο για το δημόσιο χρέος: ο μεταμνημονιακός φόβος του 2032, το υπονοούμενο «σημείο πίεσης» για την ελληνική οικονομία, δεν υφίσταται πλέον.

Σε επίσκεψή του στον ΟΔΔΗΧ, συνοδευόμενος από τον Θάνο Πετραλιά και την Παυλίνα Καρασιώτου, ο υπουργός δήλωσε ότι «το υπέρογκο δημόσιο χρέος που υπονόμευσε την εθνική κυριαρχία, αποκλιμακώνεται ραγδαία» και απέδωσε τα εύσημα στην ομάδα του ΟΔΔΗΧ και τον γενικό διευθυντή Δημήτρη Τσάκωνα.

Ο κ. Πιερρακάκης υπογράμμισε ότι η πρόωρη αποπληρωμή δανείων του ΔΝΤ και του πρώτου Μνημονίου όχι μόνο μειώνει το χρέος, αλλά «απονευρώνει» τον κίνδυνο που φοβόταν η χώρα μετά το 2032: την επιβάρυνση από αυξημένο κόστος εξυπηρέτησης. «Δεν θα περάσουμε τον λογαριασμό στην επόμενη γενιά», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Ένα χρέος που κοστίζει λιγότερο από της Γερμανίας

Οι αριθμοί αποτυπώνουν μια διαφορετική εικόνα από αυτήν που για χρόνια συνόδευε το δημόσιο χρέος της Ελλάδας. Με ετήσιο κόστος εξυπηρέτησης 1,73% και μέση διάρκεια 18,8 ετών, το προφίλ του ελληνικού χρέους θυμίζει περισσότερο μακροπρόθεσμο ομόλογο παρά φορτίο.

Σύμφωνα με το ΥΠΟΙΚ, αν σήμερα η Γερμανία επιθυμούσε να δανειστεί για ίδιο χρονικό διάστημα, θα πλήρωνε επιτόκιο 2,93% – δηλαδή 1,20 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερο από το ελληνικό. Ταυτόχρονα, ο χρόνος επαναχρηματοδότησης του ελληνικού χρέους είναι σχεδόν διπλάσιος από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Το stock του χρέους ανέρχεται σε 364,8 δισ. ευρώ, αλλά η διαχείρισή του γίνεται υπό όρους που ελαχιστοποιούν τον κίνδυνο αγοράς. Οι αποπληρωμές του πρώτου Μνημονίου, που αρχικά είχαν προγραμματιστεί έως το 2041, επισπεύδονται για το 2031, με μια νέα πληρωμή 5,29 δισ. ευρώ να δρομολογείται για τον Δεκέμβριο του 2025.

Με εγγύηση Eurogroup και αποθέματα 44 δισ. ευρώ

Η μετά το 2032 περίοδος έχει ήδη «οιονεί ασφαλιστεί» μέσω των αποφάσεων του Eurogroup του 2018. Αν προκύψει παγκόσμια κρίση που καταστήσει το χρέος μη βιώσιμο, χωρίς ευθύνη της Ελλάδας, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί έχουν δεσμευθεί για τη λήψη πρόσθετων μέτρων.

Ωστόσο, η Ελλάδα όχι μόνο δεν έχει χρειαστεί έως σήμερα τέτοια στήριξη, αλλά συνεχίζει τις πρόωρες αποπληρωμές. Από τα αρχικά 52,9 δισ. ευρώ των διμερών GLFA δανείων, έχουν ήδη αποπληρωθεί 21,3 δισ. ευρώ. Παράλληλα, τα ταμειακά διαθέσιμα ξεπερνούν τα 44 δισ. ευρώ, προσφέροντας ακόμη μεγαλύτερη ευελιξία.

Το χρέος, αν και υψηλό ως ποσοστό του ΑΕΠ, θεωρείται βιώσιμο, όπως επιβεβαιώνουν και οι οίκοι αξιολόγησης. Τα ελληνικά spreads συνεχίζουν να μειώνονται, ακόμη και έναντι χωρών με υψηλότερη πιστοληπτική ικανότητα, ενώ η επενδυτική βαθμίδα έχει ήδη κατακτηθεί.

Η μνήμη της κρίσης και η διαφορά σήμερα

Η ανησυχία για το 2032 δεν ήταν θεωρητική: βασιζόταν στην τραυματική εμπειρία της κρίσης χρέους με απώλεια 25% του ΑΕΠ και τρία μνημόνια. Όμως, τα διαδοχικά μέτρα (PSI, επαναγορά χρέους, βραχυπρόθεσμα και μεσομακροπρόθεσμα μέτρα 2017-2018) μείωσαν το χρέος κατά περίπου 105% του ΑΕΠ σε παρούσα αξία.

Πάνω σε αυτό το έδαφος, η κυβέρνηση χτίζει το νέο αφήγημα: μια Ελλάδα που δεν είναι πλέον το «μαύρο πρόβατο», αλλά κράτος με σταθερότητα, διεθνή εμπιστοσύνη και ικανότητα αποπληρωμής – και μάλιστα φθηνότερα από τις πλέον αξιόχρεες ευρωπαϊκές οικονομίες.

Το 2029 η Ελλάδα δεν θα είναι η πιο χρεωμένη χώρα της ΕΕ, λέει ο Πιερρακάκης. Το στοίχημα δεν είναι πια η επιβίωση, αλλά η αξιοποίηση του πλεονεκτήματος.

Διαβάστε επίσης: Με γεμάτα ταμεία και καθαρό πλάνο: Η σιωπηλή επίθεση του ΟΔΔΗΧ στο δημόσιο χρέος