Wall Street: Το υπέρμετρα μεγάλο μερίδιο της Αμερικής στις παγκόσμιες χρηματαγορές, η φούσκα θα ξεφουσκώσει σύντομα. Το ελάττωμα της Αμερικής είναι ο έντονα αυξανόμενος εθισμός της στο κρατικό χρέος.
Πλέον χρειάζονται σχεδόν 2 δολάρια νέου κρατικού χρέους για να δημιουργηθεί ένα επιπλέον 1 δολάριο ανάπτυξης του αμερικανικού ΑΕΠ – μια αύξηση 50% σε σχέση με μόλις πριν πέντε χρόνια. Αν οποιαδήποτε άλλη χώρα ξόδευε έτσι, οι επενδυτές θα έφευγαν μαζικά, αλλά για την ώρα, νομίζουν πως η Αμερική μπορεί να τη γλιτώσει από οτιδήποτε, καθώς είναι η κορυφαία οικονομία του κόσμου και εκδότρια αποθεματικού νομίσματος.
Πιο πιθανό είναι πως, κάποια στιγμή το επόμενο έτος, οι επενδυτές θα αντιδράσουν και θα απαιτήσουν υψηλότερα επιτόκια ή μια επίδειξη δημοσιονομικής πειθαρχίας, που ενδεχομένως θα πυροδοτηθεί από ένα ακόμα μεγαλύτερο έλλειμμα ή ακόμα μεγαλύτερες δημοπρασίες ομολόγων του αμερικανικού Δημοσίου.
Αυτές οι απαιτήσεις θα «απογαλακτίσουν» τις ΗΠΑ από την εξάρτησή τους από τις κρατικές δαπάνες, προσωρινά τουλάχιστον, και με τη σειρά τους θα υπονομεύσουν την οικονομική ανάπτυξη και τα εταιρικά κέρδη.
Για να είμαστε ξεκάθαροι, αυτή είναι μια «φούσκα» στις επιδόσεις της Αμερικής σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο, και όχι μια μανία στην αμερικανική αγορά του στυλ της δεκαετίας του 1990. Άρα, μπορεί να ξεφουσκώσει με καλοήθη τρόπο αν οι εναλλακτικές αρχίζουν να μοιάζουν πιο ελκυστικές.
Wall Street: Θα έρθει φέτος το «Santa Claus Rally» ή να το ξεχάσουν οι Νεοϋορκέζοι;
Ενώ σχεδόν κανένας δεν προβλέπει ένα άμεσο «μπαμ». Σχεδόν όλοι οι αναλυτές της Wall Street προβλέπουν πως οι αμερικανικές μετοχές θα συνεχίσουν να υπεραποδίδουν έναντι του υπόλοιπου κόσμου το 2025.
Όλος αυτός ο ενθουσιασμός, όμως, απλώς τείνει να επιβεβαιώνει πως η φούσκα βρίσκεται ήδη σε πολύ προχωρημένο στάδιο. Αν η πλειοψηφούσα γνώμη για την «αμερικανική εξαίρεση» είναι τόσο συντριπτική, ποιος απομένει για να ακολουθήσει το ρεύμα και να το «φουσκώσει» ακόμα περισσότερο;
Η βεβαιότητα της Wall Street έχει περάσει και στα δημοφιλή media, που συχνά πιάνουν τις τάσεις της αγοράς μόνο όταν είναι ήδη παγιωμένες και βρίσκονται κοντά στο τέλος τους.
Η Αμερική μπορεί να παραμείνει κυρίαρχη, χάρη στα εντυπωσιακά κέρδη των μεγάλων εταιρειών της χώρας. Αλλά η ανάπτυξη των αμερικανικών κερδών δεν θα έμοιαζε τόσο εξαιρετική αν δεν υπήρχαν τα υπερφυσικά κέρδη των μεγάλων τεχνολογικών εταιρειών, και οι τεράστιες κρατικές δαπάνες.
Με την πάροδο του χρόνου, τα υπερφυσικά κέρδη χάνονται λόγω ανταγωνισμού. Η ανάπτυξη και τα κέρδη επίσης έχουν ενισχυθεί τεχνητά από τις μακράν πιο μεγάλες δαπάνες, που δημιουργούν ελλείμματα, που έχουν καταγραφεί ποτέ σε μια τέτοια φάση ενός οικονομικού κύκλου.
Ενώ οι περισσότεροι οικονομολόγοι υποστηρίζουν πως, με τους ισολογισμούς των αμερικανικών νοικοκυριών και εταιρειών να είναι σε καλή κατάσταση, η οικονομική άνθιση θα έχει διάρκεια. Οι λίγοι που ανησυχούν για τα σχέδια του εκλεγμένου προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για τους δασμούς ή τη μετανάστευση τείνουν να πιστεύουν πως θα βλάψουν τις ξένες οικονομίες περισσότερο απ’ ό,τι την αμερικανική.
Ίσως η Γερμανία και η Γαλλία θα συμμορφώσουν τα των οικονομικών τους, όπως έκαναν πριν από μια δεκαετία η Ελλάδα και η Ισπανία όταν βρέθηκαν υπό πίεση. Ίσως το Πεκίνο, υπό την πίεση των δασμών του Τραμπ και της ισχνής εγχώριας ζήτησης, θα ενισχύσει επιτέλους την κατανάλωση για να σταθεροποιήσει την οικονομία.







Μ.Η.Τ. 242183