Μπορεί η Γαλλία να κλειδώσει τα Rafale της Ελλάδας; Τι έγινε στην Ινδία;

Αν οι Γάλλοι μπορούν να κλειδώσουν τα Rafale για την Ινδία, τι σημαίνει αυτό για εμάς; Πόσο πραγματικά ελέγχουμε τα πανίσχυρα αεροσκάφη που εντάξαμε στο ελληνικό οπλοστάσιο, και πόσο ελεύθερα μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε σε μια στιγμή κρίσης;

Η Γαλλία αρνήθηκε να παραδώσει στην Ινδία τους πηγαίους κώδικες των Rafale, τα οποία και εκείνη έχει προμηθευτεί. Μια εξέλιξη που φέρνει στο προσκήνιο ένα κρίσιμο ζήτημα για την Ελλάδα, η οποία έχει επενδύσει πάνω από 3 δισεκατομμύρια ευρώ για την απόκτηση 24 υπερσύγχρονων Rafale F3R. Η Πολεμική Αεροπορία τα χρησιμοποιεί ήδη στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, αλλά το ερώτημα παραμένει: έχουμε πλήρη κυριότητα, ή απλώς το δικαίωμα χρήσης;

Παρά τις εξαιρετικές σχέσεις Αθήνας – Παρισιού και την ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία που προέβλεψε αμοιβαία υποστήριξη σε περίπτωση απειλής, οι Γάλλοι κρατούν σφιχτά τα ηνία της τεχνολογίας των Rafale. Δεν παραχωρούν πρόσβαση στους βασικούς κώδικες λειτουργίας των αεροσκαφών, περιορίζοντας την κάθε χώρα-χρήστη σε έναν ρόλο χρήστη, όχι ιδιοκτήτη.

Οι εταιρείες Dassault και Thales, που βρίσκονται πίσω από την κατασκευή των Rafale, επικαλούνται λόγους ασφαλείας και προστασίας της τεχνολογίας τους. Ο «εγκέφαλος» του Rafale –το λογισμικό που ελέγχει τις κρίσιμες λειτουργίες του αεροσκάφους και την ενσωμάτωση νέων όπλων– παραμένει κλειδωμένος. Δεν δίνεται, ούτε καν σε μια χώρα με το μέγεθος και την τεχνογνωσία της Ινδίας.

Αυτό σημαίνει πως, ακόμα κι αν η Ελλάδα θέλει στο μέλλον να ενσωματώσει δικά της όπλα ή λογισμικά στο Rafale, θα χρειαστεί τη συγκατάθεση και τη συνεργασία του Παρισιού. Σε περιόδους ειρήνης, ίσως αυτό να μη φαίνεται τόσο κρίσιμο. Όμως σε περίπτωση κρίσης –όπως μια ένταση με την Τουρκία– το γεγονός ότι δεν έχουμε πλήρη έλεγχο στα συστήματά μας ίσως αποδειχθεί καθοριστικό.

Η υπόθεση των Rafale αποκαλύπτει τη σκληρή πραγματικότητα της σύγχρονης στρατιωτικής τεχνολογίας: τα αεροσκάφη αυτά δεν είναι εντελώς «δικά μας». Είναι εξελιγμένες ψηφιακές πλατφόρμες, στις οποίες έχουμε πρόσβαση, αλλά όχι κυριότητα. Ό,τι θέλουμε να αλλάξουμε, να προσθέσουμε ή να τροποποιήσουμε περνά από τη Γαλλία.

Ακόμη κι αν η επιλογή των Rafale έχει αναβαθμίσει τη μαχητική ισχύ της Ελλάδας, η αδυναμία πλήρους τεχνολογικής αυτονομίας μας υπενθυμίζει ότι η στρατηγική ανεξαρτησία δεν εξασφαλίζεται μόνο με αγορές. Απαιτεί και σχεδιασμό για την ανάπτυξη εγχώριων δυνατοτήτων, κάτι που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη στον σχεδιασμό των επόμενων εξοπλιστικών μας βημάτων.

Διαβάστε στο financenews.gr

Η νύχτα που μπορούσαμε να τελειώσουμε τους Τούρκους

Rafale: Η αιχμή του δόρατος της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας – Ανίκητο ή με τρωτά σημεία;

Η Ελλάδα φτιάχνει την άμυνά της: Μπορεί ο θόλος να αντέξει την «καταιγίδα των drones»;