«Καθαρή Βιομηχανική Συμφωνία» χωρίς καθαρό σχέδιο – Οι ενστάσεις Μανιάτη

Η Ευρώπη επιτέλους βλέπει τη βιομηχανία της – αλλά μήπως είναι αργά;

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε το Green Industrial Deal (Καθαρή Βιομηχανική Συμφωνία), μια πρωτοβουλία που φέρνει επιτέλους τη βιομηχανία και την επιχειρηματικότητα στο επίκεντρο των ευρωπαϊκών πολιτικών. Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο Γιάννης Μανιάτης, αντιπρόεδρος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η συμφωνία αυτή απέχει αρκετά από το να διασφαλίσει δίκαιο ανταγωνισμό για τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις έναντι των μεγάλων αντιπάλων τους στις ΗΠΑ και την Κίνα.

Οι μεγάλες ελλείψεις του Green Industrial Deal

Σύμφωνα με τον κ. Μανιάτη, η Ευρώπη δεν έχει ακόμα διαμορφώσει τις απαραίτητες συνθήκες για τη στήριξη της βιομηχανικής της βάσης. Κεντρικά ζητήματα παραμένουν:

1. Μείωση τιμών ενέργειας: Η Ευρώπη πρέπει να λάβει δραστικά μέτρα για να ρίξει το κόστος της ενέργειας, τόσο για τις επιχειρήσεις όσο και για τα νοικοκυριά, ώστε να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα και να δημιουργηθούν βιώσιμες θέσεις εργασίας.
2. Διαφάνεια στις αγορές ενέργειας: Ο έλεγχος της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου είναι επιτακτικός, ώστε να αποφευχθεί η κερδοσκοπία που εκτοξεύει τις τιμές.
3. Αποσύνδεση του φυσικού αερίου από την τιμή του ρεύματος: Μια μόνιμη μεταρρύθμιση της ενεργειακής αγοράς είναι απαραίτητη για να προστατευθούν οι καταναλωτές από τις διακυμάνσεις των εισαγόμενων τιμών.
4. Ανώτατο όριο στις τιμές ηλεκτρικής ενέργειας: Η θέσπιση ευρωπαϊκού μηχανισμού διαχείρισης κρίσεων μπορεί να εξασφαλίσει δίκαιες και σταθερές τιμές.
5. Στρατηγικά αποθέματα ενέργειας: Η Ευρώπη πρέπει να διατηρήσει και να επεκτείνει τους μηχανισμούς αποθήκευσης φυσικού αερίου και τις κοινές προμήθειες κρίσιμων πρώτων υλών, ώστε να αποφύγει μελλοντικές ενεργειακές κρίσεις.

Πράσινη ανάπτυξη χωρίς εμπόδια και καθυστερήσεις

Ο κ. Μανιάτης τονίζει ότι η στροφή στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) πρέπει να επιταχυνθεί με ισχυρές επενδύσεις σε ενεργειακές υποδομές, διασυνδέσεις και αποθήκευση ενέργειας. Η αποδέσμευση της ευρωπαϊκής οικονομίας από τις ανθρακούχες εκπομπές δεν είναι μόνο περιβαλλοντικός στόχος, αλλά και ζήτημα οικονομικής επιβίωσης για τη βιομηχανία της Ευρώπης.

Η Επιτροπή πρέπει επίσης να αντιμετωπίσει κρίσιμα ζητήματα όπως:

1. Κανόνες “πράσινων προμηθειών” για τη δημιουργία αγορών καθαρών τεχνολογιών.
2. Προώθηση της κυκλικής οικονομίας, ώστε η εγχώρια μεταποίηση και η ανακύκλωση να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα.
3. Επιτάχυνση των διαδικασιών αδειοδότησης, που σήμερα καθυστερούν τις επενδύσεις.
4. Θετικά φορολογικά κίνητρα για βιομηχανίες που έχουν μειώσει τις εκπομπές τους.

Μήπως η Ευρώπη αργεί να δράσει;

Ο κ. Μανιάτης υπενθυμίζει πως πολλές από τις σημερινές συζητήσεις είχαν τεθεί στο τραπέζι ήδη από το 2014, όταν η ΕΕ αντιμετώπιζε τις πρώτες σοβαρές επιπτώσεις από την ενεργειακή κρίση λόγω Κριμαίας. Η καθυστέρηση 8-10 ετών στην εφαρμογή κρίσιμων προτάσεων – όπως η κοινή αγορά υγροποιημένου φυσικού αερίου – αποδεικνύει ότι η ΕΕ δεν έχει μάθει από τα λάθη της.

Ο δρόμος προς μια ανταγωνιστική, καθαρή και ισχυρή βιομηχανική Ευρώπη περνά μέσα από τολμηρές αποφάσεις και άμεσες παρεμβάσεις. Οι μισές λύσεις δεν αρκούν.