Η EnEarth, εταιρεία του ομίλου Energean, προχωρά στην υλοποίηση του πρώτου ολοκληρωμένου έργου αποθήκευσης CO₂ στην Ελλάδα, με επενδυτικό ύψος που ξεπερνά το 1 δισ. ευρώ. Οι γεωφυσικές έρευνες που ξεκίνησαν στον Κόλπο της Καβάλας αποτελούν κρίσιμο βήμα για τον καθορισμό της όδευσης του νέου αγωγού υγροποιημένου CO₂ και την προετοιμασία των γεωτρήσεων εισπίεσης, οι οποίες έχουν προγραμματιστεί για το 2026.
Γεωφυσικές εργασίες και νέος αγωγός
Εξειδικευμένο ερευνητικό σκάφος διενεργεί υψηλής ανάλυσης χαρτογράφηση του βυθού, τόσο στη διαδρομή που συνδέει τις χερσαίες εγκαταστάσεις του Πρίνου με τις θαλάσσιες εξέδρες, όσο και μεταξύ των ίδιων των εξέδρων. Τα δεδομένα που συλλέγονται θα αξιοποιηθούν στον σχεδιασμό και την τεχνική τεκμηρίωση της όδευσης νέου υποθαλάσσιου αγωγού μεταφοράς υγροποιημένου CO₂. Ο αγωγός προβλέπεται να τοποθετηθεί παράλληλα με υφιστάμενα καλώδια και αγωγούς, γεγονός που απαιτεί υψηλό επίπεδο γεωτεχνικής ακριβείας.
Σχεδιασμός γεωτρήσεων
Η EnEarth έχει καταθέσει στην ΕΔΕΥΕΠ τον τελικό τεχνικό φάκελο γεωτρήσεων, οι οποίες προγραμματίζονται για το 2026. Πρόκειται για γεωτρήσεις εισπίεσης CO₂ καθώς και γεωτρήσεις άντλησης νερού, οι οποίες εντάσσονται στην πρώτη φάση του έργου CCS. Η έγκαιρη εκτέλεση των γεωτρήσεων αποτελεί συμβατική υποχρέωση έναντι του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, το οποίο συγχρηματοδοτεί την πρώτη φάση με 150 εκατ. ευρώ.
Αδειοδοτήσεις και επόμενα στάδια
Η εταιρεία αναμένει την Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ), η οποία εκκρεμεί παρά το γεγονός ότι η δημόσια διαβούλευση ολοκληρώθηκε τον Μάιο με θετικές γνωμοδοτήσεις όλων των αρμόδιων φορέων. Το έργο έχει ενταχθεί στον κατάλογο Έργων Κοινού Ενδιαφέροντος (PCI) της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διασφαλίζοντας ευρωπαϊκή υποστήριξη και προτεραιοποίηση.
Δεύτερη φάση και συνολική δυναμικότητα
Στη δεύτερη φάση προβλέπεται η κατασκευή σταθμού υποδοχής και φόρτωσης πλοίων μεταφοράς υγροποιημένου CO₂. Η συνολική δυναμικότητα του συστήματος εκτιμάται σε 2,8 εκατ. τόνους CO₂ ετησίως, ποσότητα που αντιστοιχεί περίπου στο 25% των εκπομπών της ελληνικής βαριάς βιομηχανίας οι οποίες είναι «hard-to-abate», δηλαδή μη απομειώσιμες μέσω αλλαγής καυσίμου.







Μ.Η.Τ. 242183