Η πώληση της Aluminium Dunkerque, του μεγαλύτερου χυτηρίου αλουμινίου στην Ευρώπη, μπαίνει στην τελική ευθεία, με αποτίμηση πάνω από 1 δισ.€

Η Δουνκέρκη μετατρέπεται ξανά σε πεδίο στρατηγικών αποφάσεων για τη βαριά βιομηχανία της Ευρώπης. Η διαδικασία πώλησης της Aluminium Dunkerque, του μεγαλύτερου χυτηρίου αλουμινίου της ηπείρου και ιστορικής μονάδας της άλλοτε κραταιάς Pechiney, μπαίνει στην τελική της ευθεία, με το παιχνίδι να παίζεται πλέον σε δύο ταμπλό: το καθαρά επιχειρηματικό, όπου οι επενδυτές μετρούν EBITDA, ρίσκο ενέργειας και αποδόσεις, και το πολιτικό, όπου το γαλλικό κράτος καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στην «εθνική κυριαρχία» της βιομηχανικής παραγωγής και στην πραγματικότητα της διεθνοποιημένης αγοράς.

Σύμφωνα με τη γαλλική Les Echos, έξι ξένοι όμιλοι έχουν καταθέσει προκαταρκτικές προσφορές, χωρίς καμία γαλλική παρουσία μεταξύ των μνηστήρων. Το γεγονός από μόνο του εντείνει την πίεση στο Παρίσι, καθώς η Aluminium Dunkerque δεν αποτελεί απλώς μία παραγωγική μονάδα, αλλά κρίκο του ευρωπαϊκού βιομηχανικού εφοδιασμού, με υψηλή ενεργειακή ένταση και πολιτικά «ευαίσθητο» αποτύπωμα σε θέσεις εργασίας και επενδύσεις απανθρακοποίησης.

Έξι υποψήφιοι, κανένας Γάλλος και ένα «αγκάθι» για τα συνδικάτα

Η λίστα που διαμορφώνεται, σύμφωνα με το δημοσίευμα, περιλαμβάνει τη Metlen από την Ελλάδα, τους αραβικούς ομίλους Emirates Global Aluminium (EGA) και Alba από το Μπαχρέιν, έναν ιαπωνικό βιομηχανικό παίκτη, τη Sumitomo, καθώς και δύο ακόμη διεθνείς ενδιαφερόμενους.

Ο ένας από αυτούς, ωστόσο, έχει ήδη προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις: η Rio Tinto, πρώην ιδιοκτήτρια της μονάδας την περίοδο 2007–2018. Τα γαλλικά συνδικάτα δεν έχουν ξεχάσει την προηγούμενη «θητεία» της εταιρείας, την οποία συνδέουν με μεγάλες περικοπές προσωπικού πριν από την πώληση του χυτηρίου στον Ινδό επιχειρηματία Σαντζίβ Γκούπτα. Η υπόθεση Gupta, που στη συνέχεια βρέθηκε στο επίκεντρο σοβαρών οικονομικών προβλημάτων, αποτελεί μέχρι σήμερα μια «πληγή» για την τοπική κοινωνία και ένα ισχυρό επιχείρημα υπέρ της κρατικής παρέμβασης.

Το Παρίσι ανεβάζει την εμπλοκή: Due diligence από Bpifrance και «κόκκινες γραμμές»

Οι 750 εργαζόμενοι της Aluminium Dunkerque έχουν ζητήσει ήδη ανοιχτά την παρέμβαση του γαλλικού κράτους, σε μια συγκυρία όπου οι πολιτικές ισορροπίες στη βόρεια Γαλλία εντείνονται και το θέμα αποκτά ευρύτερο εκλογικό βάρος ενόψει δημοτικών εκλογών.

Οι πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι το αίτημα έχει ουσιαστικά γίνει δεκτό. Η Bpifrance φέρεται να έχει κληθεί –από την Aluminium Dunkerque και τον βασικό της μέτοχο, το αμερικανικό fund AIP– να διενεργήσει ελέγχους due diligence, ανοίγοντας το ενδεχόμενο υποστήριξης ενός ή περισσότερων υποψηφίων.

Μέχρι πρότινος, το υπουργείο Οικονομικών της Γαλλίας (Bercy) δήλωνε απλώς «σε επαγρύπνηση», παραπέμποντας στον μηχανισμό ελέγχου άμεσων ξένων επενδύσεων. Πλέον, ωστόσο, η ρητορική σκληραίνει. Το κράτος δηλώνει ότι παρακολουθεί τον φάκελο «πολύ στενά», βρίσκεται σε συνεχή επαφή με τη διοίκηση και τα συνδικάτα και προειδοποιεί πως, αν η εξαγορά από ξένο όμιλο προχωρήσει, θα είναι «εξαιρετικά αυστηρό» ως προς τη διατήρηση της δραστηριότητας στην Ευρώπη, την προστασία της απασχόλησης και τη συνέχιση των έργων απανθρακοποίησης.

Η συμμετοχή της Bpifrance ως μειοψηφικού μετόχου παρουσιάζεται ως μία από τις επιλογές. Το πολιτικό μήνυμα, πάντως, είναι σαφές: ο νέος ιδιοκτήτης δεν θα κριθεί μόνο από το τίμημα, αλλά και από τις εγγυήσεις που θα παράσχει για επενδύσεις και τροφοδοσία της γαλλικής και ευρωπαϊκής βιομηχανίας.

Metlen: Ο μοναδικός ευρωπαϊκός «παίκτης» που μένει στο παιχνίδι

Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος αναδεικνύεται η Metlen, η οποία, σύμφωνα με το δημοσίευμα, είναι ο μοναδικός ευρωπαϊκός όμιλος που παραμένει επισήμως στη διεκδίκηση, την ώρα που οι υπόλοιποι μνηστήρες προέρχονται από Μέση Ανατολή ή Ασία, με διαφορετικά μοντέλα κόστους, πρόσβασης σε ενέργεια και στρατηγικές προτεραιότητες.

Το πλεονέκτημα της Metlen, όπως περιγράφεται, δεν είναι μόνο η οικονομική δυνατότητα αλλά και το βιομηχανικό της αφήγημα. Ο όμιλος διατηρεί ιστορικούς δεσμούς με την Pechiney, καθώς το 2005 είχε αποκτήσει την Αλουμίνιο της Ελλάδας, την ελληνική θυγατρική του άλλοτε γαλλικού πρωταθλητή του κλάδου. Σήμερα, με περίπου 5.000 εργαζόμενους, παρουσιάζεται ως ο μοναδικός ευρωπαϊκός «κάθετος» παίκτης που ελέγχει πλήρως την αλυσίδα: από την εξόρυξη βωξίτη και την παραγωγή αλουμίνας, έως την παραγωγή αλουμινίου και την ενέργεια, μέσω της Protergia.

Από καθαρά οικονομική σκοπιά, η εξαγορά της Aluminium Dunkerque θα άλλαζε κλίμακα. Θα αύξανε κατά 2,5 φορές την παραγωγή αλουμινίου της Metlen, φέρνοντάς την πιο κοντά σε ευρωπαϊκούς «γίγαντες» όπως η Norsk Hydro. Ταυτόχρονα, θα την τοποθετούσε σε ένα κομβικό γεωγραφικό σημείο για εφοδιασμό της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, ειδικά σε περιβάλλον αβεβαιότητας για πρώτες ύλες, ενέργεια και αμυντική επάρκεια.

Αμυντικές αλυσίδες, γάλλιο και σήμα βιομηχανικής κυριαρχίας

Το ενδιαφέρον για τη συγκεκριμένη εξαγορά δεν είναι μόνο «αλουμίνιο». Η Metlen συγκαταλέγεται, σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, στους προμηθευτές μεγάλων γαλλικών και γερμανικών αμυντικών ομίλων, σε μια περίοδο που η αμυντική βιομηχανία επιστρέφει στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής στρατηγικής.

Επιπλέον, αναφέρεται ότι έχει εξασφαλίσει χρηματοδότηση 400 εκατ. ευρώ από την European Investment Bank για τη δημιουργία της πρώτης ευρωπαϊκής γραμμής παραγωγής γαλλίου, κρίσιμου μετάλλου για ραντάρ και ημιαγωγούς. Το στοιχείο αυτό προσδίδει στην υποψηφιότητα Metlen μια ευρύτερη γεωοικονομική διάσταση, καθώς το Παρίσι και οι Βρυξέλλες αναζητούν πλέον όχι απλώς επενδυτές, αλλά σχήματα που ενισχύουν την ευρωπαϊκή αυτονομία σε κρίσιμες αλυσίδες.

Ο όμιλος, που έχει εισαχθεί και στο χρηματιστήριο του Λονδίνου πέραν της Αθήνας, εμφανίζεται να διαθέτει ισχυρή ρευστότητα και να εξετάζει ενεργά κινήσεις εξαγορών. Πηγή κοντά στη διοίκηση φέρεται να δηλώνει ότι η Aluminium Dunkerque είναι «το περιουσιακό στοιχείο που θέλουμε περισσότερο», αποτυπώνοντας την προτεραιοποίηση του συγκεκριμένου deal.

Η «τιμή» του asset: Πάνω από 1 δισ. ευρώ και EBITDA κοντά στα 300 εκατ.

Ο οικονομικός πυρήνας της υπόθεσης είναι εξίσου βαρύς με την πολιτική της διάσταση. Η Aluminium Dunkerque θεωρείται πλέον «premium asset», κυρίως λόγω του ενεργειακού της προφίλ. Ως ο μεγαλύτερος βιομηχανικός καταναλωτής ηλεκτρικής ενέργειας στη Γαλλία, η μονάδα έχει εξασφαλίσει δεκαετές συμβόλαιο προμήθειας με την EDF, εξέλιξη που μείωσε δραστικά το ρίσκο κόστους ρεύματος και εκτόξευσε το επενδυτικό ενδιαφέρον.

Σύμφωνα με πληροφορίες της αγοράς, το αμερικανικό fund AIP αποτιμά το χυτήριο πάνω από το 1 δισ. ευρώ. Ανάλυση της Morgan Stanley τοποθετεί την αξία μεταξύ 1,2 και 1,8 δισ. ευρώ, βάσει πολλαπλασιαστή 4 έως 6 φορές το EBITDA που εκτιμάται κοντά στα 300 εκατ. ευρώ. Ο κύκλος εργασιών της Aluminium Dunkerque για το 2024 ανήλθε στα 800 εκατ. ευρώ, στοιχείο που ενισχύει το προφίλ της ως μονάδας μεγάλης κλίμακας, με κρίσιμη θέση στην ευρωπαϊκή βιομηχανική «πίτα».

Αξίζει να σημειωθεί ότι το AIP δεν αποκλείει και την εναλλακτική της εισαγωγής της Aluminium Dunkerque στο χρηματιστήριο, εφόσον οι προσφορές δεν θεωρηθούν ικανοποιητικές. Αυτό προσθέτει επιπλέον πίεση στους ενδιαφερόμενους, καθώς δημιουργεί έναν «εφεδρικό δρόμο» εξόδου για τον πωλητή.

Από τη διάσωση του 2021 στη μάχη του 2026

Η ιστορία της Aluminium Dunkerque δείχνει πόσο γρήγορα μπορεί να αλλάξει η αξία ενός βιομηχανικού asset όταν αλλάζουν οι όροι ενέργειας και χρηματοδότησης. Το γαλλικό κράτος είχε στηρίξει ενεργά το AIP ήδη από το 2021, όταν το fund ανέλαβε τον έλεγχο της εταιρείας μετατρέποντας χρέος σε μετοχικό κεφάλαιο στο πλαίσιο της σύγκρουσης με τον Gupta. Σήμερα, το ίδιο asset αποτελεί στόχο διεθνούς διεκδίκησης, σε μια στιγμή που η Ευρώπη «ξαναμετρά» τη σημασία της βαριάς βιομηχανίας.

Οι δεσμευτικές προσφορές αναμένονται έως τα τέλη Φεβρουαρίου. Από εκεί και πέρα, το ποιος θα κερδίσει δεν θα εξαρτηθεί μόνο από το ποιος δίνει τα περισσότερα, αλλά από το ποιος μπορεί να πείσει ότι θα κρατήσει την παραγωγή στην Ευρώπη, θα επενδύσει στην απανθρακοποίηση και θα εγγυηθεί ότι η Aluminium Dunkerque δεν θα αποτελέσει άλλη μία περίπτωση «αγοράζω-αναδιαρθρώνω-μεταπωλώ», αλλά στρατηγικό πυλώνα μιας βιομηχανίας που επιστρέφει στην πρώτη γραμμή.

Διαβάστε επίσης; Στο μικροσκόπιο των ΗΠΑ η ελληνική παραγωγή γαλλίου και η Metlen: Από το LNG έως την Dunkerque