Σημαντικοί διαρθρωτικοί παράγοντες οδηγούν την Ελλάδα στο να εισάγει πλέον περισσότερο κρασί απ’ όσο εξάγει, την ώρα που η εγχώρια παραγωγή οίνου καταγράφει νέα αισθητή υποχώρηση για την περίοδο 2025–2026.
Ο ελληνικός οίνος αντέχει: Ενίσχυση στην ΕΕ, αναδιάταξη διεθνώς
Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση του αρμόδιου τμήματος του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η παραγωγή κρασιού στην Ελλάδα διαμορφώθηκε την περσινή περίοδο στα 1.645.266 εκατόλιτρα, καταγράφοντας μείωση κατά 15,07% σε σχέση με τον μέσο όρο της προηγούμενης πενταετίας. Ο όγκος αυτός συνιστά ιστορικά χαμηλό επίπεδο παραγωγής, παρά τη βελτιωμένη εξαγωγική επίδοση του κλάδου.
Ο νέος υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Μαργαρίτης Σχοινάς, αναφέρθηκε εκτενώς στο ζήτημα κατά τη διάρκεια εκδήλωσης της ΚΕΟΣΟΕ την Πέμπτη 7 Μαΐου 2026, σημειώνοντας ότι, παρά την αύξηση των εξαγωγών κρασιού κατά 12% σε όγκο το 2025 και την ενίσχυση της παρουσίας του ελληνικού οίνου στις διεθνείς αγορές, ο κλάδος συνεχίζει να αντιμετωπίζει χρόνιες παθογένειες.
Όπως επισήμανε ο υπουργός, η εγκατάλειψη των αμπελώνων έχει αγγίξει το 30% την τελευταία δεκαπενταετία, με αποτέλεσμα να μειώνεται τόσο η συνολική έκταση των αμπελοκαλλιεργειών όσο και η ίδια η παραγωγή οίνου.
Παράλληλα, ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο μικρό μέγεθος του ελληνικού κλήρου, το οποίο θεωρείται ένα από τα βασικότερα διαρθρωτικά προβλήματα του κλάδου, καθώς περιορίζει τις οικονομίες κλίμακας και επηρεάζει αρνητικά την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών οινοπαραγωγικών μονάδων.
Την ίδια στιγμή, οι εισαγωγές κρασιού συνεχίζουν να αυξάνονται με ταχείς ρυθμούς. Ήδη από το 2024 είχε καταγραφεί άνοδος 39,95% στις εισαγόμενες ποσότητες, ενώ για το 2025 προστέθηκε νέα αύξηση της τάξης του 18,73%.
Σε επίπεδο συνολικής παραγωγής, οι οίνοι χωρίς γεωγραφική ένδειξη αντιπροσωπεύουν σχεδόν το ήμισυ της ελληνικής παραγωγής, με ποσοστό 49,29% ή 810.947 εκατόλιτρα. Σύμφωνα με την ΚΕΟΣΟΕ, το στοιχείο αυτό καταδεικνύει ότι περίπου η μισή ελληνική παραγωγή αφορά οίνους μαζικής κατανάλωσης.
Ο οινοτουρισμός ως διέξοδος ανάπτυξης
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η Ελλάδα καλείται να αναζητήσει νέους τρόπους αναζωογόνησης της αγροτικής της παραγωγής, συνδέοντας το κρασί με τον τουρισμό — τη λεγόμενη «βαριά βιομηχανία» της χώρας — σε μια περίοδο κατά την οποία οι εναλλακτικές μορφές τουρισμού αποκτούν ολοένα και μεγαλύτερη δυναμική διεθνώς.
Ο κ. Σχοινάς υπογράμμισε ότι:
«Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται πλέον στη σύνδεση του κρασιού με τον τουρισμό και την τοπική ανάπτυξη, αναδεικνύοντας τον οινοτουρισμό ως έναν από τους πιο δυναμικούς και αναπτυσσόμενους τομείς της ελληνικής οικονομίας. Σε ένα διεθνές περιβάλλον όπου ο οινοτουρισμός αναπτύσσεται δυναμικά, η Ελλάδα οφείλει να αξιοποιήσει αυτό το πλεονέκτημα, επενδύοντας σε ποιότητα, ταυτότητα και εμπειρία, ώστε το ελληνικό κρασί να λειτουργεί ως πρεσβευτής της χώρας. Πρέπει να περάσουμε από τη λογική της επιβίωσης στη λογική της προστιθέμενης αξίας».
Μ.Η.Τ. 242183