Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας απέρριψε την προσφυγή της ΑΔΕΔΥ και ενός εκπαιδευτικού σχετικά με την επαναφορά των δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα και επιδόματος αδείας (13ος και 14ος μισθός) για τους εργαζόμενους στον δημόσιο τομέα.
Σε διάσκεψη κεκλεισμένων των θυρών, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι η μη καταβολή τους δεν συνιστά δυσμενή διάκριση ούτε παραβιάζει το Σύνταγμα, όπως αναφέρεται στο σκεπτικό της απόφασης.
Η υπόθεση αφορούσε το σύνολο του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα, περιλαμβανομένων ΝΠΔΔ και ΟΤΑ, ενώ στο επίκεντρο βρέθηκε αγωγή ενός εκπαιδευτικού κατά του Δημοσίου για τα εν λόγω επιδόματα.
Παράλληλα, απορρίφθηκε και η ξεχωριστή αίτηση ενός άλλου εκπαιδευτικού του δημόσιου τομέα, που ζητούσε επίσης την επαναφορά των τριών δώρων. Ο εν λόγω εργαζόμενος ήταν ένας από τους περίπου 700.000 υπαλλήλους του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα.
Η δημοσίευση της απόφασης της Ολομέλειας του ΣτΕ αναμένεται μέσα στο επόμενο διάστημα.
Τι ζητούσε η ΑΔΕΔΥ
Η ΑΔΕΔΥ είχε επισημάνει, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, ότι η μη επαναφορά του 13ου και του 14ου μισθού είναι αντίθετη στο Σύνταγμα και ειδικότερα στις αρχές της ανθρώπινης αξίας, της ισότητας, της ισότητας στα δημόσια βάρη και της αναλογικότητας, όπως αντίθετη είναι και σε διατάξεις του Ευρωπαϊκού Δικαίου (Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενωσης και Ευρωπαϊκή Οδηγία 2022/2041/ΕΕ).
Ακόμη, η ΑΔΕΔΥ είχε επικαλεστεί ότι η επαναφορά των δώρων πρέπει να γίνει καθώς αυτό επιβάλλεται από την Ευρωπαϊκή Οδηγία 2022/2041/ΕΕ για «την ίση μεταχείριση των εργαζομένων του ιδιωτικού και του δημοσίου τομέα, αναφορικά με τη διασφάλιση επαρκούς κατώτατου μισθού, ο οποίος να εγγυάται την αξιοπρεπή διαβίωσή τους». Χαρακτηριστικά, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, από την πλευρά της ΑΔΕΔΥ είχε επισημανθεί ότι, μεταξύ άλλων, είναι δυνατή η επαναφορά των τριών δώρων στους δημοσίους υπαλλήλους, καθώς υπάρχουν δημοσιονομικά πλεονάσματα και δεν υπάρχουν πλέον οι οικονομικές συγκυρίες του 2012, που οδήγησαν στο να κοπούν τα δώρα.
Αντίθετα, η πλευρά του Δημοσίου είχε υποστηρίξει ότι η μη επαναφορά των επίμαχων παροχών δεν παραβιάζει τις συνταγματικές ή υπερνομοθετικής ισχύος διατάξεις, καθώς και ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι διέπονται ως προς τις αποδοχές τους κ.λπ. από ειδικό νομοθετικό καθεστώς, στο πλαίσιο της ιδιαίτερης υπηρεσιακής τους κατάστασης (σύμφωνα με το άρθρο 103 του Συντάγματος), αποτελώντας έτσι μια διαφορετική κατηγορία απασχολούμενων από εκείνη των υπαλλήλων του ιδιωτικού τομέα.
Παράλληλα, το Δημόσιο είχε υποστηρίξει ότι η μη επαναφορά του 13ου και του 14ου μισθού είναι θεμιτή και απολύτως δικαιολογημένη καθώς εξυπηρετεί το γενικότερο συμφέρον, ενώ παράλληλα εντάσσεται στο πλαίσιο της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής που έχει χαράξει ο νομοθέτης, με βάση τη δημοσιονομική κατάσταση και τις επικρατούσες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες της Ελλάδας.
Μάλιστα, οι συνήγοροι του Δημοσίου δεν είχαν παραλείψει να επισημάνουν ότι έχουν ξεπεραστεί τα όρια ελέγχου του ΣτΕ και τώρα εισέρχεται πλέον το δικαστήριο στο νομοθετικό πλαίσιο, δηλαδή οι δικαστές επιχειρούν να νομοθετήσουν.
