Θα έμοιαζε με κακόγουστο αστείο, αν δεν αφορούσε τη μνήμη των δεκάδων θυμάτων της 17 Νοέμβρη. Ο γιος του φυλακισμένου για τη δράση της τρομοκρατικής οργάνωσης, Δημήτρη Κουφοντίνα, προχώρησε σε δημόσια προώθηση της σειράς «Φάκελος 17Ν» που προβάλλεται στον ΣΚΑΪ, καλώντας ανοιχτά τους ακολούθους του να την παρακολουθήσουν.
Με ανάρτηση που τιτλοφορείται «Υπενθύμιση», ενημερώνει για την ώρα προβολής του πρώτου επεισοδίου και επισημαίνει ότι το ντοκιμαντέρ περιλαμβάνει «την 1η τηλεοπτική συνέντευξη του Δημήτρη Κουφοντίνα». Δεν πρόκειται για μια απλή αναφορά. Στο βίντεο που ανάρτησε, εμφανίζεται να παρακολουθεί την εκπομπή στον ΣΚΑΪ, την ώρα που προβάλλονται τα εγκλήματα της 17Ν, τρώγοντας πίτσα και πίνοντας μπίρα, σαν να πρόκειται για μια ακόμη τηλεοπτική σειρά ψυχαγωγίας.
Διευκρινίζει επίσης ότι η συνέντευξη διαρκεί συνολικά μία ώρα, σημειώνοντας πως δεν είναι γνωστό σε ποιο ή σε πόσα επεισόδια θα ενταχθεί. Η παρέμβαση αυτή, με τον τρόπο και το ύφος που έγινε, δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη σε μια υπόθεση που έχει χαραχθεί βαθιά στη συλλογική μνήμη.
Η σειρά, την οποία υπογράφει ο δημοσιογράφος Αλέξης Παπαχελάς, είχε προκαλέσει αντιδράσεις ήδη πριν από την προβολή της, εξαιτίας της απόφασης να φιλοξενηθεί συνέντευξη του καταδικασμένου για πολλαπλές ανθρωποκτονίες μέλους της 17Ν. Συγγενείς θυμάτων είχαν απευθύνει δημόσια προειδοποίηση ότι η προβολή της συνέντευξης ενδέχεται να λειτουργήσει ως βήμα αναπαραγωγής των ιδεών και της ρητορικής της οργάνωσης.
Σε ένδειξη αντίθεσης, αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στη σειρά ντοκιμαντέρ που ξεκίνησε να προβάλλεται από το κανάλι του Φαλήρου. Η στάση αυτή αναδεικνύει το βαθύ ρήγμα που εξακολουθεί να προκαλεί το ζήτημα, δεκαετίες μετά τη δράση της τρομοκρατικής οργάνωσης.
Η δημόσια προώθηση της εκπομπής από τον γιο του Κουφοντίνα προσθέτει ένα ακόμη, ιδιαίτερα φορτισμένο, στοιχείο στη συζήτηση. Το ερώτημα που τίθεται πλέον δεν αφορά μόνο τα όρια της δημοσιογραφικής έρευνας, αλλά και το πώς διαχειρίζεται η δημόσια σφαίρα -και ειδικά τα μέσα ενημέρωσης- πρόσωπα και αφηγήσεις που συνδέονται με μια από τις πιο σκοτεινές σελίδες της μεταπολιτευτικής ιστορίας.
Η υπόθεση δεν περιορίζεται σε μια τηλεοπτική παραγωγή. Αγγίζει τον τρόπο με τον οποίο η κοινωνία θυμάται, κρίνει και αντιμετωπίζει το παρελθόν της και, κυρίως, πώς σέβεται τη μνήμη εκείνων που δεν βρίσκονται πια εδώ για να μιλήσουν.
Μ.Η.Τ. 242183