Η απομάκρυνση του Μαδούρο ανοίγει μια επικίνδυνη φάση, όπου η στρατιωτική νίκη δεν σημαίνει πολιτική λύση και η αμερικανική παρέμβαση μπορεί να οδηγήσει σε παρατεταμένη αστάθεια.
Η σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο δεν αποτελεί το τέλος της κρίσης στη Βενεζουέλα, αλλά την αρχή μιας πολύπλοκης και επικίνδυνης φάσης, προειδοποιεί το Foreign Affairs. Η Ουάσινγκτον βρίσκεται αντιμέτωπη με τρεις δυνατές πορείες: μια επιτυχημένη πολιτική μετάβαση, μια παρατεταμένη αβεβαιότητα ή μια σταδιακή εμπλοκή σε οικονομικό και στρατιωτικό τέλμα.
Η απομάκρυνση του Μαδούρο αποτελεί μια τακτική επιτυχία για την κυβέρνηση Τραμπ, αλλά όχι εγγύηση σταθερότητας. Η ιστορική εμπειρία, όπως η «Αποστολή Εξετελέσθη» στο Ιράκ το 2003, δείχνει ότι η στρατιωτική νίκη δεν μεταφράζεται απαραίτητα σε πολιτική λύση. Στη Βενεζουέλα, το στρατιωτικό και πολιτικό κατεστημένο παραμένει ισχυρό και η οικονομική ανασυγκρότηση απαιτεί περισσότερα από στρατιωτική επέμβαση – επενδύσεις, τεχνολογική ανάπτυξη και διαρθρωτικές αλλαγές είναι απαραίτητες.
Το Foreign Affairs περιγράφει τρία πιθανά σενάρια:
1. Επιτυχής μετάβαση: Η Ουάσινγκτον συνδυάζει εξαναγκασμό με πολιτική νομιμοποίηση και οικονομική υποστήριξη, επαναπροσδιορίζοντας τη χώρα και επανεντάσσοντάς την στην κοινότητα των δημοκρατιών.
Παρατεταμένη αβεβαιότητα: Επιλεκτικές αποστασίες και παρατεταμένες διαπραγματεύσεις διατηρούν τη Βενεζουέλα σε μετέωρη κατάσταση, επιτρέποντας την περαιτέρω διαφθορά, τη μετανάστευση και την αστάθεια.
2. Σταδιακή δέσμευση χωρίς λύση: Οι ΗΠΑ παγιδεύονται σε μια μακρόχρονη στρατηγική χωρίς σαφή έξοδο, με γεωπολιτικές και οικονομικές συνέπειες, ενισχύοντας ταυτόχρονα τις δυνάμεις των ανταγωνιστών τους, όπως Κίνα, Ρωσία και Ιράν.
Η στρατηγική σημασία της Βενεζουέλας δεν περιορίζεται στα σύνορά της. Ο έλεγχος των πετρελαϊκών εσόδων επηρεάζει τις παγκόσμιες αγορές, ενώ η οικονομική ανασυγκρότηση καθορίζει την πολιτική κυριαρχία και την επιρροή της Ουάσινγκτον στην περιοχή. Οι αμερικανικές εταιρείες ήδη προετοιμάζονται για την επιστροφή, αλλά τα περιορισμένα αποθέματα και οι συμβατικές υποχρεώσεις σε κινεζικές εταιρείες περιορίζουν τις επιλογές.
3. Η περιφερειακή αντίδραση ποικίλει: Βραζιλία, Κολομβία και Μεξικό καταδίκασαν την αμερικανική παρέμβαση, ενώ η Ευρώπη υποστηρίζει υπό όρους. Το κρίσιμο πεδίο θα είναι ο ισολογισμός και η ικανότητα των ΗΠΑ να επενδύσουν σε μια βιώσιμη ανοικοδόμηση. Χωρίς οικονομική συνέχεια και τεχνολογική ενσωμάτωση, η στρατιωτική πρωτοκαθεδρία δεν αρκεί για να εξασφαλίσει σταθερότητα.
Μ.Η.Τ. 242183