Στα 18,2 ευρώ το ωριαίο κόστος εργασίας στην Ελλάδα το 2025, στα 56,8 ευρώ στο Λουξεμβούργο, σύμφωνα με τη Eurostat
Ανοδική πορεία καταγράφει το κόστος εργασίας στην Ελλάδα, χωρίς ωστόσο να αλλάζει η συνολική εικόνα της χώρας στον ευρωπαϊκό χάρτη. Τα νέα στοιχεία της Eurostat δείχνουν ότι, παρά τη σημαντική αύξηση το 2025, η Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται στις χαμηλότερες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως προς το ωριαίο κόστος απασχόλησης.
Το συνολικό κόστος εργασίας, που περιλαμβάνει μισθούς και ασφαλιστικές εισφορές, διαμορφώθηκε στα 18,2 ευρώ ανά ώρα. Το επίπεδο αυτό αντιστοιχεί περίπου στο μισό του ευρωπαϊκού μέσου όρου, ο οποίος φτάνει τα 33,5 ευρώ, ενώ στην Ευρωζώνη το κόστος είναι ακόμη υψηλότερο, στα 36,8 ευρώ.
Ισχυρή αύξηση, αλλά μεγάλη απόσταση από την Ευρώπη
Η εξέλιξη που ξεχωρίζει στα στοιχεία είναι ο ρυθμός αύξησης. Η Ελλάδα κατέγραψε άνοδο 8,3% στο κόστος εργασίας, ποσοστό υπερδιπλάσιο του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που περιορίστηκε στο 4,1%.
Η αύξηση αυτή αποτυπώνει την ενίσχυση των αποδοχών και την προσαρμογή της αγοράς εργασίας σε συνθήκες πληθωρισμού και οικονομικής ανάκαμψης. Ωστόσο, η μεγάλη απόσταση σε απόλυτα μεγέθη δείχνει ότι η σύγκλιση με τις ανεπτυγμένες οικονομίες της Ευρώπης παραμένει αργή και άνιση.
Η Ελλάδα εξακολουθεί να λειτουργεί ως οικονομία χαμηλότερου κόστους εργασίας, γεγονός που ενισχύει την ανταγωνιστικότητα σε ορισμένους κλάδους, αλλά ταυτόχρονα αντανακλά και τα χαμηλότερα επίπεδα αμοιβών.
Οι μεγάλες αποκλίσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Η εικόνα στην Ευρώπη παραμένει έντονα διαφοροποιημένη. Το ωριαίο κόστος εργασίας ξεκινά από περίπου 12 ευρώ στη Βουλγαρία και φτάνει έως τα 56,8 ευρώ στο Λουξεμβούργο, αναδεικνύοντας το εύρος των οικονομικών διαφορών μεταξύ των κρατών-μελών.
Η Ελλάδα βρίσκεται στο χαμηλότερο τμήμα της κατάταξης, αν και δεν είναι η τελευταία. Χώρες όπως η Ρουμανία, η Ουγγαρία, η Λετονία και η Λιθουανία καταγράφουν ακόμη χαμηλότερα επίπεδα, επιβεβαιώνοντας ότι η Νοτιοανατολική Ευρώπη παραμένει ζώνη χαμηλότερου κόστους εργασίας.
Στον αντίποδα, οι βόρειες και δυτικές οικονομίες της Ευρώπης διατηρούν υψηλά επίπεδα κόστους, με τη Δανία και την Ολλανδία να ακολουθούν το Λουξεμβούργο στις κορυφαίες θέσεις.
Μισθοί και εισφορές – Η «δομή» του κόστους
Το κόστος εργασίας δεν αφορά μόνο τις καθαρές αποδοχές, αλλά και το λεγόμενο μη μισθολογικό κόστος, δηλαδή τις ασφαλιστικές εισφορές που επιβαρύνουν εργοδότες και εργαζόμενους.
Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, το μη μισθολογικό κόστος αντιστοιχεί περίπου στο ένα τέταρτο του συνολικού κόστους, ενώ στην Ευρωζώνη κινείται σε παρόμοια επίπεδα. Ωστόσο, και εδώ οι αποκλίσεις είναι έντονες.
Σε χώρες όπως η Ρουμανία και η Λιθουανία, οι επιβαρύνσεις είναι ιδιαίτερα χαμηλές, ενώ σε οικονομίες όπως η Γαλλία και η Σουηδία φτάνουν σε πολύ υψηλά επίπεδα, επιβαρύνοντας σημαντικά το συνολικό κόστος απασχόλησης.
Η θέση της Ελλάδας σε αυτή τη δομή αποτυπώνει ένα σύστημα που παραμένει επιβαρυμένο, χωρίς όμως να αντισταθμίζει πλήρως το χαμηλό επίπεδο μισθών.
Ανάπτυξη με «χαμηλό κόστος» – Πρόκληση για το μέλλον
Η συνολική εικόνα που προκύπτει είναι σύνθετη. Από τη μία πλευρά, η αύξηση του κόστους εργασίας υποδηλώνει βελτίωση των συνθηκών και ενίσχυση της οικονομικής δραστηριότητας. Από την άλλη, η μεγάλη απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο επιβεβαιώνει ότι η ελληνική αγορά εργασίας εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από χαμηλότερες αποδοχές.
Η πρόκληση για τα επόμενα χρόνια είναι αφενός η διατήρηση της ανταγωνιστικότητας, χωρίς να παγιώνεται το χαμηλό επίπεδο αμοιβών και αφετέρου η σταδιακή σύγκλιση με την υπόλοιπη Ευρώπη χωρίς να επιβαρύνεται υπέρμετρα η οικονομία.
Διαβάστε επίσης: Άλμα 8,1% στο μισθολογικό κόστος το γ’ τρίμηνο: Πιέσεις για επιχειρήσεις και πληθωρισμό
Μ.Η.Τ. 242183